XVII.
STESICHORUS.

1. A6AA EHI IIEATA.
de Ὁ}

LU REM uIwuwuE wu -— a wu — -

“Ἑρμείας Φλόγεον μὲν ἔδωκε καὶ "Aomayov ὠκέα τέκνα 974
Ποδάργας,
Ἥρα δὲ Ξάνϑον καὶ Κύλλαρον. ......

Stesichorus. De Stesichori carminibüs cf. Welcker Opusc. 1

148 seqq. — 439λ1α ἐπὶ Πελίᾳ (vel simpliciter ᾿49λα) dubitaverunt vete-
res grammatiei utrum Stesichori am Ibyci esset carmen, vid. Athen. ΕΥ̓͂
172D (vid. fr. 2), Athenaeus autem haud cunctanter Stesichoro tribuit,
Simonidis usus testimonio (vid. fr. 3). Et fuerunt fortasse etiam alia
praeterea carmina, quae alii Ibyco, alii Stesiehoro vindieabant, eum
partim inter utriusque poesin magna similitudo intercessisse videatur.

Fr. 1. Versus non satis certo restitui possunt, haec enim leguntur

in Kt. M. 544, 54: Κύλλαρος" ἵππος Κάστορος, παρὰ τὸ κέλλειν, ὁ ταχύς"

Στησίχορος (carminis titulum addit Sorb. Στησίχωρος ἐν τῷ πελίοις
ἄϑλοι ο) τὸν μὲν Ἑρμῆν δεδωκέναι φησὶ Φλόγεον καὶ “Ἄρπαγον ὠκέα
τέχνα Ποδάργης. Ἥραν δ᾽ ᾿Εξάλιϑον (cod. Flor. ξάλινϑον) καὶ Κύλλα-.

eov. Suid. v. Κύλλαρος᾽ Στησ. φησὶ τὸν Ἑρμῆν δεδωκέναι τοῖς dioc-

κούροις" OA. καὶ "A. d. τ. Ποδάργας καὶ Κύλλαρον. Similia Cram.
An. Ox. II 456, 15, ubi Ποδαργάς, Ἥραν δ᾽ ᾿Εξάλιϑον καὶ K. et An.
Par. 1V 49, 96, ubi τέκνε Ποδαργᾶς. Denique haec eadem exhibet Et.
Gud. 353, 22: ᾿Στησίχορος ἐν τοῖς ἐπιπελίοις ἄϑλοις (recte Sturz
ἐπὶ Πελίᾳ ἄϑλοις) τὸν uiv Ἑρμῆν δεδωκέναι φησὶ τοῖς Διοσκό-
θοις φλόγεον καὶ ἄρπαγον, ὦ. τ. ποδάργης, Ἥραν δ᾽ ἑλιόμενος παρὰ
σιδήρῳ τῶν ἐπισώτρων, ὅ ἐστι τῶν κανϑῶν. His novissimis usus est
Bernhardy ad Stesichori locum amplificandum, poetae tribuens verba
ἑλισσομένους παρ᾽ ἐπιασώτρων, quem ego secutus ἑλισσομένους παρὰ
σιδαρωτῶν ἐπισσώτρων (ἄκρα) seripsi. At falsa specie decepti sumus.
Coaluerunt in Et. Gud. duae diversae glossae, Κύλλαρος.... Ἦραν δὲ
(ξΞανϑον καὶ Κύλλαρον) οὐ (Κυλινδόμενος περὶ χαλκῷ" κυ)λιόμενος περὶ
τῷ σιδήρῳ τῶν ἐπισσώτρων, ὅ ἐστι τῶν κανθῶν: ut arguit Et. Flon

*) Numeri adiecti sunt editionis Kleinianae.