XIIT.
CLEOBULUS

1.
μμν.-.υνμπυνων.ὺ
συ - v zw W/-w -
uz - CEERUNLUOwU vu.

᾿Δμουσία τὸ πλέον μέρος ἐν βροτοῖσιν
λόγων ve πλῆϑος᾽ ἀλλ᾽ ὃ καιρὸς ἀρκέσει.
φρύνει τι κεδνόν" μὴ μάταιος ἄχαρις γενέσϑαι.

D Pod c. Jh NEN
Eig ὁ πατήρ. παῖδες δὲ δυώδεκα" τῶν δὲ ἑκάστῳ
παῖδες δὶς τριήκοντα διάνδιχα εἶδος ἔχουσαι"

-

Cleobulus. Fr. 1. Diog. L. I 91: τῶν δὲ ἀδομένων εὐδοκίμη-
σεν αὐτοῦ τάδε" μουσία xri. — V. 1 etiam Suid. v. Kisófoviog. —
V. 2. ἀρκέσει, fort, ἀρκέει. — V. 3 Hartung tamquam subditicium can-
cellis sepsit, ego antea , separavi a praegressis, Emperius coniungens
cum prioribus seripsit ἀλλ p καιρὸς ἀρκέσει, φφονεῖν wt, quemad-
modum iam Menagius dv δ᾽ ὁ καιρὸς ἀρκέσῃ, φρόνει. — γενέσθαι
Scripsi, γενέσϑω Emperius, v. γινέσϑω. Praeterea Stephanus & χάρις,
Kühn μὴ ματαίως, M. Casaubonus μὴ μαϑὼν coniecerunt. Atque sane
librorum lectio neque institutae sententiae satis convenit, neque per se
probabilis: conieci μὴ ματαιόχαρις γενέσθαι, i. e. noli temere aliis
gratificari, nam quod fortasse aliquis praeoptaverit μὴ μάταιος & χάρις
γενέσθω Emperii lectionem (Menagius idem proposuit, nisi quod ἡ et
γενέσθω scripsit), a librorum quidem scriptura propius abest, sed alie-
num ab hoc loco. — Haec quidem cantilena à reliquarum societate
manifesto segregatur; versiculi novicii neque Cleobulo neque eius sae-
eulo digni. Diogenes utrum ex Lobonis Argivi libro an aliunde peti-
verit, in medio relinquo.

Fr. 2. , Diog. L.1 90: φέρεται δ᾽ αὐτοῦ iv τοῖς Παμφίλης ὑπομνή-
μασι καὶ αἴνιγμα τοῖον" εἷς xv. et similiter Stob. Ecl. Phys. I 8, 37.
Sed Suidas v. Κλεοβουλίνη (ef. Eudoc. 272) filiae tribuit: ἔγραψεν ἔπη
καὶ γρέφους καὶ τὸ ἀδόμενον εἰς τὸν ἐνιαυτὸν αἴνιγμα, οὗ ἡ ἀρχή᾽ εἰς
ἢ ὦ τριάκοντα, sed Ánth. Pal, XIV 101: Κλεοβούλου αἴνιγμα. — V. 1.
δὲ δυώδεκα, codd. Stephani δυοκαέδεκα, cod. Pal. Anth. ,«ϑυωκαΐδεκα.
— τῶν δὲ cod, Mon. Suid. Eud., vulgo τῶν δέ θ᾽. — ἑκάστῳ, Eud.