HX E €. 8 s. .968

4

PITTACUS.

uL vu.l.-4uUwv-uu-uur-
-“ ἐν .-- MN
—REV ..-.. :δυν.υν..

ψμεων.υ ψ. νέν.-. νυ -- ὦ

Ἔχοντα δεῖ τόξον ve καὶ ἰοδόκον φαρέτραν
στείχειν ποτὶ φῶτα κακόν"

πιστὸν γὰρ οὐδὲν γλῶσσα διὰ στόματος
λαλεῖ διχόμυϑον ἔχουσι καρδίᾳ νόημα.

Pittacus. Diog. Laert. I 78: Τῶν δὲ ἀδομένων αὐτοῦ (Πιττακοῦ)
μάλιστα εὐδοκίμησε τάδε' Ἔχοντα wrà, — V. 1. δεῖ, Cobet χρὴ ut
videtur ex coniectura, ego δεῖ, quod neque versus numerus neque in-
stituta sententia desiderat, de medio tollendum censeo. — τόξον τε καὶ
scripsi, vulgo τόξον καὶ, Hermann τόξα. — φαρέτραν, Cobet φαρέτρην,
si poeta paenultimam produxit, numerus logaoedicus erit, sed fortasse
φαρέτερραν Scribendum, quam formam agnoscit Et. M. 781, 38: φαρέ- "
Qc ἡ βελοϑήκη.. ἡ γενικὴ τῶν πληϑυντικῶν φαρετρῶν, ᾿ἰωνικῇ δια-
λέκτῳ φαρετρέων. pr καὶ διπλασιασμῷ γίνεται φαρετέρρων. quae
ex Herodiani opere περὶ παϑῶν decerpta sunt, nec tamen φαρετέρρων
paroxytonon fuit, nisi forte hoc vocabulum etiam neutro genere diee-

batur. Hartung seripsit ἔχοντα τόξον κίοδόκον φαρέτραν δεῖ — V.2.
ποτὶ, ed. Frob. ἐπὶ. — V.4 4. διχόμυϑον, Cobet διχόϑυμον, quod quam
vis speciosum non recepi --- ἔχουσι correxi librorum scripturam ἔχουσα.

— καρδίᾳ, καρδίῃ llgen, vulgo κραδέῃ, ed. Frob. κραδέην. --- Schneide-
win praeeunte Casaubono hoe Pittaceum, sicut cetera septem Sapien-
ium, quae sequuntur, subdiíieia censet; "Rossbaeh et Westphal doctr.
Metr. III 415, si numerorum ratio habeatur, hoe certe carmen germa-
num esse arbitrantur. Mihi Pittaci, Biantis, Chilonis, Thaletis eanti-
lenae antiquitatis laude non fraudandae esse videntur, sed utrum ab
Jis, quorum nomine circumferebantur, an ab aliis conditae sint, id nemo
poterit diiudicare.