192 : POETAE MELICI.

καὶ δεθομαλίδας τοὺς εὐπροσώπους φασί. Apud Hesychium est
ἰδομαλιάδαι of τὰς ὄψεις κοσμούμενοι. lllud incertum, utrum
duo diversa voeabula Alcaeo melieo vindieanda sint, an unum,
de euius seriptura ambigebant veteres critici, δεϑομαλέδαι et
Ειδομαλέδαι: neque enim ab εἶδος descendit haee vox, sed ad-
hibenda est Hesychii glossa 0o: ὀφθαλμοί. Nauck ubique δὲγο-
μαλέδας restituendum censet.

ó 151. [118.]
Athen. III 73 E: "4ruxoi μὲν οὖν ἀεὶ τρισυλλάβως, ᾿Αλκαῖος
δὲ δάκῃ φησὶ τῶν σικύων ἀπὸ εὐθείας τῆς σίκυς, ὡς στάχυς,
στάχυος.  Welceker maluit comieo tribuere.

152.

Cram. An. Ox. 1 342, 1: ᾿“πὸ τῶν εἰς oc τὴν τεμένηος
παρὰ "Aixeíg ἅπαξ χρησαμένῳ.

158. [88]

Hesyeh. Τετραβαρήων πλίνϑων καὶ τάγματα" ᾿Αλκαῖος. sic
cod. vulgo τετραβαρῇ. unde Salmasius Τετραβαρῆ πλίνϑον᾽ καὶ
κατάταγμα ixeiog vel τετραβαρῇ πλίνϑων τάγματα; Vossius
Τετραβαρῆ᾽ πλίνϑων κατάταγμά τι. Mihi Aleaeus seripsisse vi-
debatur: 4

Πλίνϑων τετραβαρήων κατὰ τάγματα.

quam formam τεμένηος fr. 152 tuetur, vel τετραβαρηᾶν. quem-
admodum apud Homerum est χαλκοβάρεια. ΑἹ adiectivum cerga-
βαρής omnino vix poterat fingi, lateres τετράγωνοι vel τετράγ-
κωνες dici poterant; itaque suspicor poetam scripsisse rergae-
μαρήων, ut μάρη eodem modo sit dietum, quo παλαιστή sive
δῶρον, ac πλίνϑους τετραδώρους in usu fuisse testatur Vitruvius.

154. [116]

Hesych.: Τετράδων᾽ ὄρνεόν τι᾿ '4Àxaiog. Cf. ib. Tevodow:
ὄρνις ποιός. οὐ Tevooiov' ὀρνιυϑάριόν τι “άκωνες. adde Athen.
XIV 654 C. Fortasse ᾿λεμὰν scribendum. Olim suspicatus
sum verba, quae continuo apud Hesychium sequuntur, quaeque
pro peculiari glossa habentur: Teroeóvoiv: ἀηδόνα (cod. ἀηδόνας)
hue pertinere, ut ipsius poetae sint verba sic scribenda: