ALCAEUS. . 185

λέοντα γρώφοντας, ἀλλὰ ϑρυαλλίδι καὶ λύχνῳ τὸν οὐρανὸν ὁμοῦ
καὶ τὰ σύμπαντα μεϑιστάντας.

114. [168]

Zenob. V 61: Πιτάνη cipi αὕτη παρ᾽ ᾿ἡλκαίῳ κεῖται" λέ-
γεται δὲ κατὰ τῶν πυκναῖς συμφοραῖς περιπιπτόντων ἅμα καὶ εὐ-
πραγίαις᾽ παρόσον καὶ τῇ Πιτάνῃ τοιαῦτα συνέβη πράγματα, ὧν
καὶ Ἑλλάνικος μέμνηται" φησὶ γὰρ αὐτὴν ὑπὸ Πελασγῶν ἀνδραπο-
δισϑῆναι καὶ πάλιν ὑπὸ ᾿Ερυϑραίων ἐλευϑερωϑῆναι. Similia Phot.
481, 7 et Suidas v. Πιτάνη εἰμί. cf. etiam fr. 118. Welcker
Opusc. I 145 haee (sieut Sup fr. 103) grammatico alieui tri-
buere vult.

115. [5.]

Schol. Apoll Rh. I 957: '4grexíe κρήνη περὶ Κυξικόν, ἧς
καὶ ᾿Ζλκαῖος μέμνηται καὶ Καλλίμαχος, ὅτι τῆς Δολιονίας ἐστίν.

116. [58.]

Sehol. Apoll Rh. IV 992: xoi ᾿ἡλκαῖος δὲ κατὰ τὰ αὐτὰ
᾿Ακουσιλάῳ λέγει τοὺς Φαίακας ἔχειν τὸ γένος ἐκ τῶν σταγόνων
τοῦ Οὐρανοῦ. (Keil ex Laur. καὶ ᾿ἡλκαῖος δὲ Aéye τοὺς Q.)
Nescio an ᾿λχμὰν sit legendum.

117. [45.]

Sehol. Soph. Oed. Col. 954: Οἷον ovx ἔστι ϑυμοῦ κρατῆσαι
ἄνθρωπον Üvra' οὐ καταγηράσκει τὸ ὠμὸν τοῦ ϑυμοῦ, εἰ μὴ ἐξέλ-
9o. τοῦ βίου ὁ ἄνθρωπος" ἀδύνατον γάρ ἐστι ζῶντα ἄνθρωπον
μὴ ϑυμῷ χρήσασθαι" τοῦτο δὲ καὶ πὰροιμιακῶς λέγεται, ὅτι ὃ
ϑυμὸς ἔσχατον γηράσκει" λέγεται δὲ διὰ τοὺς πρεσβυτέρους,
ὅσῳ γὰρ γηράσκουσι, τὸν ϑυμὸν ἐρρωμενέστερον ἔχουσιν καὶ ᾿4-
καῖος, ὡς λέγομεν, οὕτω κατὰ κοινὸν αὐτοῦ μιμνήσκεται. ubi Triel.
ὡς λέγεται, οὕτω κατὰ κοινοῦ. et Suidas v. Θυμὸς ἑπταβόειος,
ubi recte ὡς λεγομένου κατὰ τὸ κοινόν legitur.

118. [93.] " 960

Schol. Hesiod. Th. 313: Τὴν Ὕδραν δὲ ᾿ἡλκαῖος uiv dv-
νεακέφαλόν φησι, Σιμωνίδης δὲ πεντηκοντακέφαλον.

119. [94]. j

Sehol. Nic. Ther. 613: Καὶ iv “έσβῳ δὲ ὃ ᾿Απόλλων μυρί-
κῆς κλάδους ἔχει" ὅϑεν καὶ μυρικαῖος καλεῖται. καὶ ᾿Δλκαϊός (ita