ἡ E ἂν
184 POETAE MELICI.

libri inepte τετραμμένον vel τετραμμένος. Ac fortasse Aleaeus
quoque Hebri flumen congelatum descripsit, nam etiam Horatius,
qui non minus diligenter quam "Theocritus Aleaeum imitatur,
Epist. I 3, 3 seripsit: Thracane vos Hebrusque mivali compede
vinctus; cf. etiam Carm. ΠῚ 25, 8: won secus im iugis: Edonis
(ita praeclare Bentleius inveteratum librorum mendum e sommis
eorrexit) síupet Enias Hebrum prospiciens οἱ nive candidam "Thra-
een ac pede barbaro Lustratam Rhodopen, qui quidem locus ad
exemplum Aleaici carminis videtur conformatus esse. Aleaeus si
Edonos eum Hebro eonsocjavit, aut, Edonorum nomen latius pa-
tebat, aut huius gentis sedes illo saeculo Hebro erant contiguae,
unde postea profecti agros inter Nestum et Strymonem occupa-
vere. Ipse Aleaeus exul videtur Thraciae oram visitavisse: huie
peregrinationi inprimis aptum fr. 34, nam hiemis acerrimae de-
scriptio abhorret a patriae insulae coelo.

110. [113.]

Zenob. II 18: Α[ἱξ Zx»vgía' Χρύσιππος φησὶν ἐπὶ τῶν τὰς
εὐεργεσίας ἀνατρεπόντων τετάχϑαι τὴν παροιμίαν. ἐπειδὴ πολλάκις
τὰ ἀγγεῖα ἀνατρέπει ἡ αἴξ. "ἄλλοι δέ φασιν ἐπὶ τῶν ὀνησιφόρων
λέγεσϑαι, διὰ τὸ πολὺ γάλα φέρειν τὰς Σκυρίας αἶγας. Μέμνηται
Πίνδαρος καὶ Aixeiog. Cf. ibi interpr.

111.

Pollux VI 107: ᾿ἀνακρέων ... στεφανοῦσϑαί φησι καὶ ἀνήτ-
τῷ, ὡς καὶ Σαπφὼ καὶ ᾿Αλκαῖος" οὗτοι δ᾽ ἄρα καὶ σελίνοις.
Aero ad Horat. Carm. IV 11, 8: ,Vel quia Aleaeus frequenter
se dieit apio coronari" De anethinis coronis vid. fr. 36 v. 1.

112. [63.]

Aristid. T. IT 155: Ef δέ τινες καὶ ἄλλοι παραβοῶντες δητο-
orav ψέγουσι, μᾶλλον δὲ τονθορύξοντες ἐκ τοῦ ψέφους (ita
Lobeck, v. ψόφου, E σκότου) τοξεύοντες κατὰ ᾿Αλκαῖον.
τοσοῦτόν μοι πρὸς τούτους ἀποκεκρίσϑω. Or. ῥητορικῇ παρὰ πόδας
διδόασι τὴν δίκην.

118. [64.]
Plut. de def. orac. c. 8: Θαυμασάντων δὲ τῶν παρόντων,
τοῦ δὲ Δημητρίου καὶ γέλοιον φήσαντος εἶναι ἀπὸ μικρῶν πραγ-
μάτων οὕτω μεγάλα ϑηρᾶν, ov xor ᾿Αλκαῖον ἐξ ὄνυχος τὸν

989