*
ALCAEUS. 183
104. [94e.] P : 958
dm πατέρων μάϑος.
* 105 A. B.

Πατέρων ἄμμων.
᾿Δμμετέρων ἀχέων.

106. [16.]

Strabo I 37: Τὸ δὲ πλείοισι στόμασιν ἐκδιδόναι (Νεῖλον)
κοινὸν καὶ πλειόνων᾽ ὥστε οὐκ ἄξιον μνήμης ὑπέλαβε (Ὅμηρος)
καὶ ταῦτα πρὸς εἰδότας, καϑάπερ οὐδ᾽ ᾿Αλκαῖος. καίτοι φήσας
ἀφῖχϑαι καὶ αὐτὸς εἰς Αἴγυπτον.

101: [61.]

Athen. VII p. 311 A: "4Axeiog δ᾽ ὁ μελοποιὸς μετέωρον
φησὶν αὐτὸν (τὸν λάβρακα) νήχεσϑαι. Fortasse in allegoria
quadam hoe dixit Aleaeus, perünetque huc fr. 100.

108. [62.]

Plutarch. de divitiar. am. c. 9: Χάριεν γὰρ ἅμα ταῖς ἦἧδο-
veig συνεκλιπεῖν τὰς ἐπιϑυμίας, ἃς μήτε ἄνδρα φησὶν .4i-
καῖος διαφυγεῖν μήτε γυναῖκα. Inde Hartung haec edolavit:
τὰς ἐπιϑυμίας γὰρ | οὔτε γύνη πέφυγγεν | οὔτε (άνηρ.

109. [86.]

Sehol. Theoer. VII 112: ᾿ἡλκαῖός φησιν, ὅτι "Effgoc κάλλιστος
ποταμῶν, Nam φησιν, ὅτε recte haud dubie L, Vat. Gen. b om.
ὅτι, ceteri codd. (etiam Ambr.) utroque vocabulo carent; at
scholiasta non ipsa poetae verba adscripsit. "Eftgoc Vat. 4, Εὖρος
vulgo. — ποταμῶν, L et Ambr. ποταμός. Theocriti locus in-
velerato vitio laborat, poeta scripserat:

Eig; δ᾽ 'Hóevóv μὲν ἐν ὥρεσι χείματι μέσσῳ
Ἕβρον παρ ποταμὸν τεϑραμμένον ἐγγύϑεν ἄρκτω.

ϑικαὶ ὑποδυσάμενοι, sed A consentit cum Harpocr. et Phot. 523, 7
(ubi καὶ om.) Σκυϑέκαις Ahrens, idem ὑπαδησάμενος.

Fr. 104. Herodian. περὲ μον. λεξ. 86, 16: άϑος. ᾿ἡλκαῖος᾽ dmm.
p. Nauck ἀπ παϑέων μάϑος sine idonea ratione.

Fr. 105A et B. Apollon. Dysc. de pron. 381€: ὁμοίως Αἰολεῖς
᾿Δλκαῖος᾽ μηδ᾽ ὀνίας κτλ. (fr. 88). ἐπὶ δὲ τῆς συνάρϑρου" πατέρων
ἄμμων. καὶ τῇ ἐντελεστέρᾳ' ἀμμ. ἀχέων (cod. ἀχαιῶν). — Alcaei,
euius praecessit versus, etiam haec duo frustula esse consentaneum est.