ALCAEUSR. . 179
* 88. [12.]

Μηδ᾽ ὀνίαις τοῖς πέλας ἄμμεων παρέχην.

89. [48.] 955

'
Οὐδέ τι μυνάμενος ἄλλυι τὸ νόημα.

90.
᾿Ερραφεώτου γὰρ ἄναξ.

91. [91.]
"Aoxaüsg ἔσσαν βαλανηφάγοι.

92. [68
"Aoydàsov πενία κάκον ἄσχετον, ἃ μέγα δάμναις
᾿λᾶον ἀμαχανίᾳ σὺν ἀδελφέα.

Εν, 88. Apoll. de pron. 3816: παρὰ “ωριεῦσι.... ἁμέων' ὁμοίως
“ἰολεῖς" Ἀλκαῖος" Μηδ᾽ àv. τοι σπλεας vusov παρέχειν. τοῖς
πέλας Hase, ἀμμέων Giese, παρέχην Ahrens corr.

Fr. 89. Sehol. Hom. Odyss. φ 71: Καὶ Δλκαῖος" Οὐδέ τι p.
ἀλλὰ TÓ v., ἀντὶ τοῦ προφασιξόμενος, ἀλλαχοῦ ἀποτρέπων. τὸ ἑαυτοῦ
νόημα. Eadem Eust, Od. 1901, 52, ubi τὸ om. et extat ἄλλο, recte
Seidler ἄλλυι, alii correxerunt dile, Hartung «(Γάλλυι requirit. Resp.
Ν M. 594, 55 (ubi nihil nisi e ᾿μυνάμενος). Fort. serib. τὸ νόημ᾽
coro.

Fr. 90. Cram. An. Par. ΠῚ 121, 5: Μηδεὶς δὲ ἡμᾶς νεμεσητοὺς
ἀποφήνειεν, ὡς εἰκῇ τὸ εἰραφιώτης ἐνταῦϑα γράψαντας" Οὐ γάρ ἐστι
τοῦ ποιητοῦ, ἀλλ᾽ ἀλκαίου" ἐρραφεώτου γὰρ ἄναξ. Eadem Matranga
An. 389. Fort. ᾿Ερραφεῶτα γὰρ ῥάναξ, Sehneidewin coniecit Ἔρρα-
φιῶτα χαῖρ᾽ ἄναξ, Cramer ἄνακτος, Hartung ἐρραφιῶτα, οὖνα άναξ.

Fr. 91. Artemidor. Oneir. M. 35: Ταύτης (δρονὸς) γὰρ τὸν καρπὸν
ἤσϑιον of AoxdÓse. καὶ ὃ ᾿Ἀρχαῖος qnot: 4. κτλ. Mecte NMeiske et Mei-
neke 4ix«Zoc. Haee, quae in uno tantum libro (V) leguntur, ab aliena
manu addita esse manifestum est. In Alcaei frustulo offendit ἔσσαν
geminata littera sibilante, cf. ad Pindari Ol 9, 53: itaque aut ἦσαν
seribendum, aut "dues. (ἄνδρες) ἔσαν βαλανηφάγοι (Ahrens βα-
λαναφάγοι). Lucem insperatam offerre sibi visus est Curtius, qui (Stu-
dien VIII 327) ἔσσαν ad ἔδειν revocat. Sed haec verbi forma in-
visitata. Ac ne id quidem certum, poetae ipsius verba hie ser-
vata esse, nam ut iam ante signifieavi, is qui haec iuseruit, videtur
Aleaei fr. 38 respexisse. Fortasse scribendum ἤσϑιον of ἀρχαῖοι (pro
᾿ἀφκάδες)" καὶ ὁ ᾿ἡλκαῖος φησίν, (ὅτι) Ἀρκάδες ἦσαν βαλανηφάγοι.
Pariter erratum fr. 108.

Fr. 92. Stob. XCVI 17: "4Axerov (Trinc. 4ixéov) Ποιητοῦ (om.
Vind.) ἀργαλέον κτλ. — V. 1. μέγα A, μέγαν vulgo. — δάμναις
' 48*