ALCAEUS. . 111

19. . 903
Κἀπιπλεύσῃ νάεσιν.
80. [15.]
"Auptv. ἀϑάνατοι ϑέοι
νίκαν.
81. [98.]

᾿“χνάσδημι κάκως᾽ οὔτι γὰρ οἵ φίλοι.

89. [41]
Νῦν δ᾽ (αὖτ᾽) οὗτος ἐπικρέτει
κινήσαις τὸν ἀπ᾽ ἴρας πύματον λέϑον.

88: [85.]
Aix! εἴπῃς, τὰ ϑέλεις, (αὗτος) ἀκούσαις κε, τά κ᾽ οὐ
ϑέλοις.

τῶν πρώτων ἐν διαλύσει " ὄντων, ubi πάντως pro inepto πῶς correxi),
ad eundem modum etiam ἐμαύτῳ ὅ alia scribenda sunt, cf. Sappho fr. 15,
Mimnerm. fr. 7, 3. Compositum Zero littera Be? caret, quouiam non
ex ££, ged ex HM originem ducit, itaque etiam apud Homerum ἐντύ-
νασαν ἑαυτήν vel £' αὐτήν divisim scribendum; nam perperam nunc
€ αὐτήν vasto cum hiatu seribi solet,

Fr. 79. Cram. An. Ox. I 298, 17: Αἰολεῖς νέασσι" Κἀπιπλεύσειν
νάεσσιν ᾿ἡλκαῖος. Cf. Et. M. 605, 35. — Seripsi κἀπιπλεύσῃ νάεσιν, sed
fuit olim fortasse ναύεσιν, Schneidewin MA LN

Fr. 80. Apoll. de pron. 384B postquam docuit ἄμμιν apud Aeo-
lenses saepe v abiicere: piv εἰτε ἐπὶ τοῦ ὕμμιν ἀϑανάτοιο εοἵνικαν
᾿ἀλκαῖος τρίτῳ καὶ ἐπ᾽ ἄλλων πλειόνων. Senpsit Hermann μένει τε
ἐπὶ τοῦ" ὄμμιν ἀϑάνατοι ϑεοὶ νικᾶν, emendationem perfecit Ahrens
ἄμμιν εὖ νίκαν scribens. Fort. ex Stasioticis.

Fr. 81. Et. M. 188, 44: ἀχνάσδημι κακῶς" παρὰ Akai ἔστιν
ἄχω, παράγωγον ἀχάξω, ᾿ἀχάξημι, καὶ τροπῇ τοῦ f sic σ καὶ δ, πλεο-
νασμῷ τοῦ v, ἀχνάσδημι" οὕτως Ἡρωδιανός. sed cod. Flor. Miller Mise.
57: ἀγνάσδημι, ὡς παρ᾽ Aixao' &yv. v. οὔτε γ. οἵ E

Fr. 82. Eust. Il. 633, 61: “Αλκαῖος οὖν ἐκ πλήρους ἔφη τὸ κινή-
σας τὸν "ees πυκινὸν λίϑον, κωμικευσάμενος ἐκεῖνος καὶ ὠντὶ
τοῦ ἱερᾶς, ὡς ἐν παρόδῳ (παρωδῇ) γράψας τὸ πήρας. Idem auctius
Od. 1397, 32: 4ixeiog δέ φησιν ἐκ πλήρους Νῦν δ᾽ οὗτος imi-
κρέκει v. τὸν πείρας m. A, excerptis ille quidem usus ex libro Sue-
tonii de ludis Graecorum. V. 1. αὖτ᾽ addidi et ἐπικρέτει pro. ἐπικρέ-
κεὲ scripsi, — V. 2. ἀπ᾽ loeg emendavi, nam Eustathium falsa lectione
πήρας sive πεέρας deceptum esse ap aret. — Praeterea κιχήσαις pro
κινήσας scripsi εὖ πύματον pro πυκινὸν, nisi forte quis πυκένως prae-
ferat. — Distichon hoc stasiotteis probabiliter inseras.

Fr. 83. Procl. Hesiod. Op. 119: λκαῖος Eiw εἴποις τὰ ϑ8ϑέ-
λεις, ἀκούσαις vd κ᾽ οὐ élue. Correxi* haec addito αὐτὸς, αὐ est
apud Hesiodum εἰ δὲ κακὸν εἴπῃς, τάχα κ᾽ αὐτὸς μεῖζον ἀκούσαις.

PokrAm LYvn. Ili. 12