116 POETAE MELICI. 74. [81.] Οἴκω ve περ 6G καὶ περ᾽ ἀτιμίας. 15. [99.] Εἷς τῶν δυοκαιδέκων. 16. [89.] Καί x' οὐδὲν ἐκ δένος γένοιτο. 11451153 AL δέ x! ἄμμι Ζεὺς τελέσῃ νόημα. *T8, [141] ἐν. Νόον δ᾽ ἑαύτω πάμπαν ἀέρρει. Fr. 34. , Apollon. de pron. 395 A: ἡ τεὸς “ωρικῇ τῇ σὸς t . καὶ παρ᾽ Αἰολεῦσιν" ᾿ἡλκαῖος ἐν πρώτῳ" τὸ δ᾽ ἔργον (fr. 14). καὶ οἴκῳ ... ὁ αὐτὸς κοινῷ Ps. — oie... 6i Bast, vulgo οἴκῳ .. σῷ. — καὶ περ᾽ ἀτιμίας scripsi, vulgo καίπερ ἀτιμίαις. Fr. τό. Et. M. 290, 47: Ἔστι δὲ εἰπεῖν, ὅτι πολλάκις αἴ διάλεκτοι κλίνουσι ταῦτα, ὡς παρὰ ᾿ἀλκαίῳ εἰς (P ὡς) τὸν δυοκαίδεκον (V óvo- καίδεκα), ἀντὶ τοῦ δυοκαίδεκα, Emend. Sturz et Müller, et firmat cod. Flor. Miller Misc. 94. Fr. 76. Et. M. 689, 31: αὐτοῦ δὲ τοῦ οὐδεὶς τὸ ὀὐδέτερον δὲν χωρὶς τῆς οὐ παραϑέσεως ἔχομεν παρὰ τῷ ᾿Δλκαίῳ ἐν τῷ ἐνάτῳ" κ᾽ οὐδὲν κτλ. sed D Par. M καί κ᾽ οὐδέν. Coniieiunt οὐδὲν οὐδένος, "Har- tung κοὐδέν κ᾿ ἀπ᾽ οὐδένος γένοιτο. Cf. Bekk. An. III 13623. Fr. 77. Apollon. de pron. 384B: Τὰ γὰρ παρ᾽ Αἰολεῦσιν ἕνεκα τῆς συντάξεως πολλάκις ἀποβάλλει τὸ V δι᾽ εὐφωνίαν' ... AL δὲ κτλ. 4À- καῖος. Fort. ex Stasioticis. Fr. 78. Apollon. de pron. 363A: Καὶ παρὰ τοῖς Αἰολικοῖς δὲ ὡς ἐν παραϑέσει ,ἀνεγνώσϑη, ἔμ᾽ αὔτᾳ. ἔμ᾽ αὕτῳ... ἀλλ᾽ ἐμάχετο τό" νόω δ᾽ ἑαύτω π. &. ἅπερ ἀσύνηϑες ἐν ἁπλότητι μὴ οὐχὶ τὸ E προσλαμβάνειν, καὶ ἔτι ὁμοίως παρὰ τῷ αὐτῷ Δλκαέῳ κτλ. , itaque hoe quoque Aleaei est. — νόον Bast. Pro ἀέρρει Bekker αέρρεται. Apollonius, cum Homerum pronominis reflexivi formis compositis usum esse negasset, dixit Aeolicos poetas talia partim Homerico more divi- sim (ἐν παραϑέσει, ἐν διαλύσει), velut ἔμ᾽ αὕτῳ οἱ ἔμ᾽ αὔτα, partim con- glutinata (ἐν συνϑ' ἐσειὴ usurpavisse, velut ἑαύτω Κι σαύτῳ sive σαύτω. Sed Apollonii argumentatio, qua usus negat ἑαύτω dirimendum esse, sensu cassa est, neque expedivit loci difficultates Ahrens, D. Aeol. 126. Seripsit Grammaticus ὅπερ (non ἅπερ) ἀσύνηϑες ἐν ἁπλότητι μὴ οὐχὶ τὸ ΚΕ (non E) προσλαμβάνειν, h. e. si simplex pronomen -- oportebat Fs littera Bau adiecta seribi, cf. p. 961A ἡ ἕο οἵ Αἰολεῖς μετὰ τοῦ ΚΕ. Possis sane in hoe Aleaei versu νόον δὲ «δ᾿ αὔτω vel cum Ahrensio Jeóvo scribere, sed vetus paradosis adversatur, quae X non agnoscit, atque cum σαύτῳ (cobro) manifestum synthesis exemplum sit (id quod ipse Apollonius concedit: πώντως γὰρ τὰ τοιαῦτα σύνϑετα,