114 : POETAE MELICI. 65. [96.] Πρώτα μὲν "Avvavügog “ελέγων πόλις. 66. [82.] Ἢ που συναγανδρωνδάσμενον στρατὸν νομισμένοι πνέοισα. enm 951 Τὸν q&Awov ἄρκος ἔσῃ. 68. [84.] Πάμπαν δ᾽ ἐτύφωσ᾽. ἐκ δ᾽ ἔλετο φρένας. locis littera Aeolica evanuit in horum poetarum,carminibus: inde apud Hermann ἤνασσε, ubi Bekkerus ξήνασσε scripsit, quod plane vitiosum. Fr. 65. Strabo XIV 606: Τὴν δὲ Ἄντανδρον ᾿Δλκαῖος μὲν καλεῖ “Λελέγων πόλιν. Πρώτα wrÀ. — πρώτα Friedemann, vulgo πρῶτα. — μὲν codd., vulgo μὲν xol. " Fr. 66. Hesych.: Ἐπιπνεύων" ἐπιβλέπων Αἰολικῶς. καὶ Ἀλκαῖος ἢ που συναγανδρωνδασμένον στρατὸν νομισμένοι πνέοισα, Fortasse Antandrus urbs erat commemorata, cf. fr. 65, quemadmodum etiam M. Schmidt legendum coniecit izov σύγ᾽ ᾿ἀντάνδρω m στρό- τον. Heinsius sva" “ἀνδρῶν δεδασμένον͵ στ. τὸ νο ἰσμένον πνέοισα, vel svváyay" ἀνδρῶν δυσμενέων, Ahrens 1j ποι σύγ᾽ ἀνδρῶν δυσμενέων στρότον πόλισμ᾽ ἐπιπνεύοισα φίλων τέων, Hecker ἀνδρῶν δαϊμένων suasit, , Hartung ἡ που Kéveoc ἀνδρῶν σὺ ᾿δεδασμένων στρατὸν νύμισμ᾽ ἐπιπνέοισα. Fr. 67. Cram. An. Par. IV 61, 13: "Apxoc οὐδέτερον, οὗ ᾿μέμνηται ᾿ἡἡλκαῖος" τὸν χαλινὸν ἄρκος fem, Schneidewin τῶν χαλέννων ἄρκος ἔσται, et χαλίννων commendat Et. Gud. 561, 4. Ego antea τῶν χαλίνων ἄρκος ἔσῃ, sed latet aliud, fortasse poeta scripserat τῶν χάλιν ἄρκος ἔϑηκε. Fr. 68. Harpocr. 175, 15: Τετύφωμαι' ἀντὶ τοῦ ἐμβεβρόντημαι, ἔξω τῶν φρενῶν γέγονα. ἤτοι ἀπὸ τῆς βροντῆς ἢ ἀπὸ τῶν ἐπὶ τὸν Τυφῶνα ἀναφερομένων σκηπτῶν᾽ ἢ ἀπὸ τῶν Τυφωνικῶν καλουμένων πνευμάτων, ἃ δὴ καὶ αὐτὰ ἐξίστησιν ἀϑρόως καταρραγέντα᾽ καὶ γὰρ ᾿Δλκαῖος φησί" Πάμπαν δὲ τυφὼς κτλ. Eadem Phot. 582, 1. Schol. Demosth. Aristoer. 8. 158 et Suidas v. ver. — Porsonum nuno secutus scripsi πάμπαν δ᾽ ἐτύφωσ᾽, ix δ᾽ ἔλετο φρένας, ceteri critici trala- liciam lectionem δὲ τυφὼς ἐμὰ proxima ali aliter tentaverunt, velut ἔκ σ᾽ ἕλετο Bekker in Harpocratione edidit, ubi A HT λεγετο, D ἐκ δὲ ἐλέγετο, ΒΟ ἐκ δὲ λέγετο, ut Ῥμοί,, ap. Suid. AV ἐκ δ᾽ ἐλέγετο, vulgo ἐκ δελέγεται, Schol Dem. ἐκ δ᾽ ἐλέγετο, Schneider ἐξέλετο, Blonfield ixFflsvo; quod coniecit Schneidewin ἔκ K' ἕλετο, inlerpre- tatus ὃ ἐξέλετο, vel propter ambiguitatem, quam sedulo fugiunt Graeci poetae, repudiandum: nemo enim poterat ἔκ .F' ἔλετο οὖ ἐκιξέλετο inter- noscere: nam primam huius stirpis litteram Boo fuisse argumento est: atque eadem ambiguitate laborat Bekkeri correctio, quam prius adoptavi.