: . , ALCAEUS. E 169

xmog γὰρ κεφάλαν κατίσχει᾽ τὸν ἐὸν ϑαμὰ ϑῦμον αἰτι-
μενος

πεδαμευύμενύός τ᾽ ἀσάξει" τόκ᾽ οὐκέτι ξανδάνει" πῶ
τάνδε, πῶ.

(οὐυντα (καὶ) rox4 [Ox. τοβα] | . (κω δ)εκε. αλαν κατισ (χη) κε [Ox. καὶ
vov τ. (») . (μ). (av | .. (3) . τα [0χ. τῷ (rav τω) vov . | (τιν)... εβα.
ἐσγινην [Ox. convov].

Apparet poetam enarrare, quid patiantur qui vino se obruant,
numeri autem carminis sunt iidem, quibus in stasioticis fr. 15 Aleaeus
utitur, et in scoliis fr. 49, ut recte vidit Blass, itaque licet iam verba
mendosa et hiulea ad certam normam exigere. V. 1 seripsi (δοκέμο)ε
δ᾽ ἀρισίτος ἔ Jueves (πώγνω(ν). ubi ἄριστος est {εἴς sive beatus, οἵ.
Hesiodi fr. 95: ὦ τέκνον, 7 μάλα δή cs πονηρότατον καὶ ἄριστον Ζεὺς
ἐτέκνωσε πατὴρ. — V. 2 facili negotio quid , poeta geripserit, assequi
lieet (αὐ δὲ κ᾽ ὀνῆ(σι Εἄδυ)ς περὶ φ)θένας οἶνος, αὖ δὶς ἄϑλιος. περὶ
φρένας satis tuetur Homerieus sermo Κύκλωπα περὶ φρένας ἤλυϑεν
Oivog, περὶ φρένας fusoog αἱρεῖ alia; δὶς ἄϑλιος consulto poeta dicere
maluit quam pervagato τρὶς ἄϑλιος uti. — V. 8 x&mog γὰρ κεφάλαν
κατίσχει, i. e. gravedo, καρηβαρία. Voce κᾶπος, quam Aleaeo restitui,
utitur Eurip. Phoeuiss, 854 καὶ πνεῦμ᾽ ἄϑροισον, x&mog ἐκβαλὼν ὁδοῦ,
i. e. lassitudinem, ubi perperam nune αἶπος legitur. Ab hae voce om-
nino separanda «zog i.e. habitus sive spiritus, quoreum pertinet gra-
riter corrupta glossa apud Hesychium in hune modum emendanda:
κάπου πλόος" φάρυγξ. — τὸν ἐὸν ϑαμὰ ϑῦμον αἰτιάμενος πεδαμευό-
μενός τ᾽ ἀσάξει. Recte mihi videor πεδαμευόμενος restituisse, cf. He-
sycehii glossam: πεδαλευόμενοι" μεταμελόμενος, μεταδιωκόμενος, quaim-
vis vitii non sit expers. Sed ἀσάξει (ef. Hesych. ἀσάξειν'" λυπεῖσθαι),
quod a litterarum vestigiis nimis recedit, non satisfacit, malui tamen
ita, quam κεῖται scribere. — V. 4. τόκ᾽ οὐκέτι Fovódvet πῶ τάνδε,
πῶ i. e. non amplius placet cantilena convivalis πῶ τάνδε, πῶ, sive
πῶ, χαῖρε πῶ malis; cf. Ale. fr. 64. Pro róx' possis etium τῷ δ᾽ scri-
bere, — Hartungi somnia silentio praetermittere satius, Blass in Mus.
Rh. XXXII 459 haec ita refinxit: . δὲ κόνη.. . περὸ φρένας οἶνος,
οὐδ᾽ ἰάτριος" | κάτω γὰρ κεφάλαν κατίσχει, τὸν Εὸν ϑαμὰ ϑῦμον αἰτιά-
μενος, | πεδατρυόμενος rd xsv 9j: ubi κόνη idem sit quod κονεῖ i. e.
ἐνεργεῖ, ἐάτριος autem vocabulum omni auctoritate destitutum, , denique
κάτω, quod est in charta, quid sibi velit, non intelligo. Quod
Sapphus nomen in proxima pagina 123 ed. Ox. (ed. Neap. p. 16 B)
delitescere olim suspicatus sum, iam dudum abieci, scribendum videtur:
ἔρωτα φησὶ σαφῶς τὸν ἐν τῷ ϑώρακί σου συνιστάμενον ϑυμὸν καὶ
ταράσσοντα τὴν ψυχήν: quae si ordo chartarum iustus in ed. Ox. ser-
vatus esset ad Ibycum posses revocare: sed ea quidem in re potior
Neapolitanorum auctoritas videtur. Hac mea coniectura abusus Har-
tung ex his Demetrii verbis Sapphus versiculos restituere periclitatus
est. Item vana specie deceptus sum, cum p. 128 ed. Ox. Aleaei et
Sapphus nomina , deprebeudisso me existimarem ... rou πραγματικὴ
αὕτη" διὰ γὰρ τὴν ντροχάξουσαν ἀδηλότητα περι τοῦ vmÀ.. ποήμασιν
εἰσὶν ᾿ἡλκαῖος τε καὶ Σαπφὼ x, nam ed. Neap. p. 18 exhibet οημασιν
ξισιν Δ} — ^ l| azrixots ,9ugo. Sed recte agnovi Jiuripidis et P CERES
nomina p. 115 cx. παρ᾽ Εὐρειπέδῃ ἐν vwoori (ed. Neap. 4 Δ) i.
iv Λυκυμνέῳ, et p. 127 Ox. παῖς ἐκ τῶν Xo(po)ovos μείμων (ed.
Neap. 14 A): item ad Sophronem referendum quod legitur p. 121 B (13)
τοῖς προεκκειμένοις ὑπὸ τῆς εἰσαγομένης yvvouxog: Κοικόαν μὲν γὰρ