164 ' POETAE MELICI. " -

& δ᾽ ὦρα χαλέπα, πάντα δὲ δίψαισ᾽ ὑπὸ καύματος. 944
ἄχει δ᾽ ἐκ πετάλων άδεα τέττιξ, πτερύγων δ᾽ ὕπο͵
κακχέει λιγύραν (πύκνον) ἀοίδαν, (ϑέρος) ὄπποτα

ὃ φλόγιον κατὰ γᾶν πεπτάμενον πάντα καταυάνῃ.
» 4 , "€ H ,
ἄνϑει καὶ σκόλυμος" νῦν δὲ γύναικες μιαρώταται,
λέπτοι δ᾽ ἄνδρες, ἐπεὶ καὶ κεφάλαν καὶ γόνα Σείριος
»
ἄξει.

22 E: φησὶ δὲ καὶ Aiweiog ὃ ὁ Μυτιληναῖος ποιητής" Οἴνῳ πνεύμονα
τέγγε... περιτέλλεται. (V πυρὶ Rer ἡ δ᾽ ὥρη χαλεπή. π. δὲ δυψᾷ
(Sie L, δὲ δι... V, δ᾽ ἐδι.. Ὁ, δ᾽ D, δ᾽ ἐδέψουν C) ὑπὸ x. Prae-
.terea v. 1 affert Gellius XVII 11. Macrob. Sat. VIL 15. Plutarch. Sympos.
VIF 1, 1, respicit idem de Stoicor. repugn. 6. 29. Denique Eustath. ad
Od. 1612, M affert οἴνῳ πνεύμονα τέγγε, et ad Il. 643, 5 οὐ 890, 47
τέγγε πνεύμονας οἴνῳ. "Mire Iahn in Herme VI 427 Petronianum c. 84
οὐ 73 tengomenas faciamus ad prineipium Alcaiei carminis revocat aí-
que inde colligit, etiam Neronis saeculo Lesbii poetae carmina Romae
esse recitata: atque alii quoque interpretes obseurum illud tengomenas
vel potius éangomenas a graeco verbo τέγγειν repetunt: quod quo iure
faciant, non intelligo. — V. 1. πνεύμονας οἴνῳ edidi secutus Athen.
loco, priore et Plut, ap. Gell πνεύμονα οἴνῳ, unde Grotefend alii
πνεύμονα Jofvo. Quod ceteri exhibent οἴνῳ πνεύμονα τέγγε, inde
videtur repetendum, quod fuit , antiquioris 'poetae didactiei versus:
Olivo πνεύμονα τέγγε, φίζης δ᾽ ἀπέχου Κυϑερείης (vid. Suid. v. τέγγε),
quem imitatus est Aleaeus. — V. 9. δέψαισ᾽ Seidler. — V. 8. 6. 7. 8
adiecti sunt ex Proclo ad Hesiod. Op. v. 584, qui una eum initio car-
minis attulit: ἀχεῖ δ᾽ ἐκ πετάλων τάδε ἂν τέττιξ, ἀνθεῖ δὲ
καὶ σκόλυμος, νῦν δὲ μιαρώταται γυναῖκερ, λεπτοὶ δέ τοι
ἄνδρες, ἐπεὶ κεφαλὴν καὶ γόνατα Σ. ἄξει. --- V. 8 redintegravi
et v. 4. ὅ addidi ex Demetrio de elocut. 142, ubi omisso auctoris no-
mine leguntur ,aique sine idoneo argumento Sapphoni tribuebantur:
Γίγνονται καὶ ἀπὸ λέξεως χάριτες, ἤγουν ἀπὸ “μεταφορᾶς" ὡς ἐπὶ τοῦ
τέττιγος" Πτερύγων δ᾽ ὑποκακχέει λιγυρὰν ἀοιδάν, ὅ τι ποτ᾽
ἂν φλόγιον καϑέταν (ita etiam R, καϑέτως n) ἐπιπτάμενον κατ-
αυδείη. — V. 3. «Εάδεα Seidler, rM Graevius, vulgo τάδε ἂν apud
Proclum. — δ᾽ ὕπο κακχέει scripsi, Demetrius δ᾽ ὑποκακχέει (Ald.
Vind. ὑποκαταχέει, n καταχέει, Cantab. ὅπο καταχέει), Ahrens ὕπα,
Iacobs ἀπὸ. — V. 4. πύκνον adieci, vid. Hesiod. Op. 584. — (ϑέρορ)
ὄπποτα φλόγιον κατὰ γᾶν πεπτάμενον (πάντα κατανάνῃ scripsi; quae
Hesiodus tribus verbis ϑέρεος καματώδεος. ὥρῃ significavit, pluribus
persequitur Aleaeus. ὄπποτα pro ὅτι ποτ᾽ ἂν correxit Ahrens, πεπτά-
μενον pro ἐπιπτάμενον Hartung; sed praestat fortasse ἐστάμενον αὐ
κατὰ γᾶν ad πάντα κατ. referatur, cf. Hesiod. Seut. 398: ἦμος δὲ χλοιρῷ
κυανόπτερος ἠχέτα τέττιξ ὄξῳ ἐφεξόμενος ϑέρος ἀνθρώποισιν ἀείδειν
ἄρχεται. καταυάνῃ (Ahrens et Finekh καταυλέῃ, i. e. cicada) sine
exemplo posui, sed est prineipalis forma, et quemadmodum οἰδάνω et
οἰδαΐίνω alia variantur, ita Aeoles αὐάνω pro αὐαίΐνω usurpavisse veri-
simile. Alii aliter baec conformaverunt, Emperius ϑέος. ὕπποτα φλο-
γμὸν πρὸς καϑέταν ἱστάμενος $4 καματώδεα, Hartung ὅτε, d ἔπτεται
φλόγιον καϑέταν πεπτάώμενον καῦμα κατ᾽ αὔλακας, Jacobs ὅτε ποτ᾽ ἂν
φλόγιον καῦμ᾽ ἀχέταν ὑπὸ πετάλοις καταναίνῃ. -- Υ 6. καὶ scripsi,
vulgo δὲ καὶ, Seidler δὲ, minus grata eiusdem yoculae repetitione.
Deinde Seidler γυναῖκες μιαρώταται, vulgo μιαρώταται γυναῖκες. —