ALCAEUS. . 155

τὸ δ᾽ £vOcv: ἄμμες δ᾽ ἀν τὸ μέσσον
νᾶϊ φορήμεϑα σὺν μελαίνᾳ,
5 χείμωνι μοχϑεῦντες μεγάλῳ μάλα" c ;
πὲρ μὲν γὰρ ἄντλος ἰστοπέδαν ἔχει,
λαῖφος δὲ πὰν ξάδηλον ἤδη
καὶ λάκιδες μέγαλαι κατ᾽ αὖτο"
χόλαισι δ᾽ ἄγκοιναι.

19, [3.] a EN 951
Τὸ δηύτε κῦμα τῶν προτέρων ὄνω
στείχει, παρέξει δ᾽ ἄμμε πόνον πόλυν
ἄντλην. ἐπεί κε-νᾶος ἐμβᾷ
νή(ατα).

ἐνόμισαν τὰ εἰς με πάντα τῆς͵ Αἰολίδος εἶναι διαλέκτου" πολλὴ γάρ
ἐστιν παρ᾽ αὐτοῖς ἡ εἰς us κατάληξις" γέλαιμι γὰρ καὶ ἀσυνέτημι φασί.
Neque vero aequiesco in hae coniectura; offendit insolens structura
(epist. 4 Heraeliti ἂν δὲ ὑμεῖς ἀξυνετῆτε γράμματα suspieionem magis
movet, quam arcet), οὐ συνέτημι στάσιν plus excusationis habuerit:
sed mnlto magis offendit incommoda sententia: nam tempestatem
coortam quilibet animadvertit. Poterat poeta dicere ἢ à' οὐ συνέην
τ. d. στάσιν; i. e. nonne iam ante animadvertebam tempestatem? haud
vanus sum augur, qui futurum periculum vobis cecini. Fortasse in
eandem sententiam scribendum Ε ὖ συν(ν)έτ σα τῶν ἀνέμων στάσιν.
Antea suspieatus sum “ασύνεται πάντων ἀνέμων στάσι, 1. e. horret
coelum vel potius mare: nam δασύνεται nudum non magis insolens,
quam ἐνίκησε, alia id genus. Horatius Od. I 14 hoe Aleaei carmen
aemulatur, sed exordium immutavit, ut inde nil auxilii petere possis.
— V. 8. Respicit hue Apoll. de pron. p. 8919 B. — ἀν, Ahrens ὃν. —
μέσσον Blomfield alii, libri μέσον, Cocond. ἄμμε δὲ τὸ μέσον αἰεὶ φ.
σ. μέλανι. --- V. 5. μοχϑεῦντες Heracl, μογέοντες Coc., Ahrens μόχϑεν-
τες. -- μάλα Coc., καλὰν Heracl. (AB καλά, hine Blomfield κάλων con-
leeit. — V. 6. meo Hermann, vulgo παρὰ, AB meg, Blomfield πὰρ vel
πᾶσαν μὲν ἄντλος. — V. 7. mà» Ahrens, v. πᾶν. — ξάδηλον cum per-
peram interpretatus esset Hartung substituit δαλητόν, Ahrens ξάδαλον
seripsit. — V. 8. όλαισι, libri χολαῖσι, χαλᾶσι Ursinus. — ἄγκοιναι
scripsi, legebatur ἄγκυραι, quae vocabula alias quoque a librarüs per-
mutata; vitium non procuravit G. Curtius ἀγκύραις coniiciens: nam
non est locus ancorae, cum navis tempestate laborans in medio mari
versatur. "4yxowe (ἀγκοίνη) funis est, quo antenna ad malum religa-
tur, cf. Boeckh Seewesen p. 132.

Fr. 19. Heraclid. c. 6: Ὁμοίως δὲ τὰ ὑπὸ τούτου (Μυρσίλου) αἶνιτ-
τόμενος ἑτέρωϑί που λέγει" Τὸ δὲ εὖγε κῦμα τῷ προτέρῳ νεομω-
στέχει παρέξει δὲ ἄμμι πόνων πολλὴν ἄντλην (quae sequuntur
vulgo male ad Her. orationem referebant^, ἐπεὶ καὶ ναὸς ἐμβαίνει.
Κατακόρως ἐν ταῖς ἀλληγορίαις ὃ νησιώτης ϑαλασσεύει καὶ τὰ πλεῖστα
τῶν διὰ τοὺς τυράννους ἐπεχόντων κακῶν πελαγίοις χειμῶσιν εἰκάξει.
— V. 1. óqove Seidler, τῶν προτέρων Seidler, ὄνω cgo correxi, Seidler
ὅμω coniecit, AB τόδ᾽ εὖτε ". τῷ προτέρω νέμω, Hermann τῷ προτέρῳ
νέον, Gaisford τῷ προτέρῳ 'víueo, similiter Blass τῶ προτέρω νέμω casu
patrio. — V. 2. στείχει Blomtield, στοιχεῖ Ahrens, libri στέχει. — πόνον