159 ' . POETAE MELICI.

ψευσται, πρὸς ταῖς ἐσχατιαῖς τοῦ Ἑλικῶνος αὐτὸν τυϑείς᾽ ὃ δ᾽
ἐστὶν ἄπωϑεν ἱκανῶς τούτου τοῦ ὄρους. quod videlur ex eodem
hymno petitum.

11. [71]
EIXZ HeAIZTON.
ον Ὥστε ϑέων μηδέν᾽ Ὀλυμπίων λῦσαι ἄτερ JéDev.

12,

Menander de Encom. IX 149 Walz: Καὶ '"4Àxeiog Ἥφαί-
στου καὶ πάλιν Ἑρμοῦ (γονὰς ὕμνησεν). cf. quae ad fr. 6 admo-
iata sunt.

13 A. [19]
Τὸ γὰρ ϑεῶν ἰότατ᾽ ὕμμε λαχόντων γέραι ἄφϑιτον
ἀνϑήσει.

.13B. [24.]

ess Ζεινότατον 9éov,

Fr. 31. Apollon. Dysc. de pron. 358B: ΖΣαφὲς ὅτι καὶ τὸ ᾿Αἰολικὸν
δίγαμμα ταῖς κατὰ τὸ τρίτον πρόσωπον προσνέμεται, καϑὸ καὶ αἴ ἀπὸ
φωνήεντος ἀρχόμεναι δασύνονται. Ἀλκαῖος" Ὥστε xrÀ. Cod. λυσεα-
veg γεϑεν. corr. Bekker, Ahrens λῦσαί σ᾽ ἄτερ coniecit. Metrum tale
fuisse existimo: —

[nodo vo Ulo RERO RD

Hartung ὥστε μηδένα τῶν ϑεών | Ὀλυμπίων ἀλλῦσαι ἄτερ, «έϑεν.

Fr. 13A. Apollon. de pron. 387 B: "Tuus Αἰολεῖς" τὸ γὰρ ϑεῶν
ἴοτητι (ups λαχόντων αφυτον ϑησει γερας. Hamnis adseripsi
haee, quandoquidem ex libro I petita sunt. Bekkeri recepi emendatio-
nem, nisi quod ἐότατι scripsi. Sed restitutio incerta, conieci:

ὄττι γὰρ ϑέων ἰότατι (θείῃ)
ὕμμε λαχόντων,
ἄφϑιτον ϑήσει γέρας.

Ὅτι et τὸ a librariis saepe confusa: ϑείῃ (vel potius ϑήῃ, vide ad
'"'heogn. 689) addidi ut et sententiam et versum redintegrarem, ϑέω est
ap. Sapph. fr. 12. Est vaticinium de conditore urbis yel ,de viro bene
de republica merito. Ahrens scripsit vol γὰρ. $9. L ὄμμ᾽ ἔλαχον τῶν
(&v) ἄφϑιτον ὀνϑήσει γέρας, Hartung τὸ γὰρ opus ϑεῶν ἰότητι λαχόν-
των  ἄφϑιτον ἀνθήσει, γέρας αἰεί.

Fr. 13B. Plutarch. Amator. c. 20: Τὰ μὲν οὖν πολλὰ ποιηταὶ προσ-
παίξοντες ἐοίκασι τῷ ϑεῷ γράφειν περὶ αὐτοῦ καὶ ἄδειν ἐπικωμάξον-
τες, ὀλίγα δὲ εἴρηται μετὰ σπουδῆς αὐτοῖς, εἴτε κατὰ νοῦν καὶ λογι-
σμόν, εἶτε σὺν ϑεῷ τῆς ἀληϑείας ἁψαμένοις" ὧν ἕν ἐστι καὶ τὸ περὶ
τῆς γενέσεως: Δεινότατον τᾶ, εἰ μή τι καὶ ὑμᾶς ἀναπεπείκασιν οἵ
γραμματιποί, λέγοντες πρὸς τὸ ποικίλον τοῦ πάϑους καὶ τὸ ἀνϑη-