144 | ' POETAE MELICI. 5. Στᾶλαι καὶ Σειρῆνες ἐμαὶ καὶ πένϑιμε κρωσσέ, ὅστις ἔχεις ᾿ά4ΐδα τὰν ὀλίγαν σποδίαν, 928 τοῖς ἐμὸν ἐρχομένοισι παρ᾽ ἠρίον εἴπατε χαίρειν, αἴτ᾽ ἀστοὶ τελέϑωντ᾽, αἴϑ' ἑτεροπτόλιες" 5 χῶτι μὲ νύμφαν εὖσαν ἔχει τάφος. εἴπατε καὶ τό" χὦῶτι πατήρ μ᾽ ἐκάλει Βαυκέδα, χὥῶτι γένος Τηνία, ὡς εἰδῶντι" καὶ ὅττι μοι ἃ συνεταιρίς Ἤρινν᾽ ἐν τύμβῳ γράμμ᾽ ἐχάραξε τόδε. αἴκ᾽ αὐγὰν, sed iam Ursinus vidit αὐδὰν restituendum esse. — ἦσ κ᾽ cod. P, qui deinde ἀγαϑάρχις ὄλα, Plan. ἧς. Ceterum haec quae Erinna de Prometheo humani generis auctore significat, componi possunt eum Sapphus fr. 145. Fr. 5. Anth. Pal. VII 710 Corr. in ras. Ἠρίέννης Μιτυληναίας, C εἰς βρυκέδα ὑβουνίθο) τὴν Μιτυληναίαν, Ἠρίννης δὲ συν - P εταιρέδα. ᾿Εν praemissum COM i. e. σημείωσαι ὡραῖον. Cum hoc epigrammate arctissima necessitudine coniunctum proximum, quam- quam in Anth. Pal. diremtum est interposito Antipatri epigramniate. Utrumque enim carmen ad unum Baucidis sepulerum pertinet. Binis tabulis impositae erant Sirenes, iuxta adstabat hydria: itaque etiam in utraque tabula epigramma foit inscriptum. Morem satis illustrat Mnasaleae epigramma Anth. P. VII 491: αἰαῖ παρϑενίας ὀλοόφρονος, ἃς ἄπο φαιδρὰν ἔχλασας ἁλικίαν, ἱμερόεσσα Κλεοῖ, καδδὲέ σ᾽ ἀμυξά- μεναι περὶ δάκρυσιν αἴδ᾽ ἐπὶ τύμβῳ λᾶες Σειρήνων, ἕσταμες εἰδάλιμοι. Urnam tabulae additam testatur titulus ap. Curtium Inser. Att. n. IX: Ἐνιάλου ϑυγατρὸς Σπουδίδου κέραμος στήλη. Apparet igitur non recte Sehneidewinum στάλα pro στᾶλαι v.i proposuisse. Item ego non recte olim alterum epigramma Erinnae abiudiecavi, ratus postea ab alio ad exemplum huius epigrammatis compositum esse, — V. 2. ὅστις ἔχεις, fort. ὃς κατέχεις. --- ᾿λἴδα, Reiske 4ióy, deinde cod. P τᾶν ὀλ. σπο- διᾶν. Haec vitium contraxisse manifestum es, nam urna, quae tu- mulo imposita est, non conduntur cineres: conieci ᾿Αἴδα τὰν ὀλίγαν λιβάδα 1. 6. inferias: cum σπονδάν(ήν) upra scriptum esseb, corrector aliquis σπονδιάν substituit, nam ὅστις ἔχεις σπονδὰν τὰν ὀυέγαν Aide non satis placet. Blassio versus subditicius videtur. — V. 3. ἐμὸν Salmasius, cod. P ἐμοῖς. — V. 4. eit! ἀστοὶ, cod. P αἰτάστοι. --- Brunck τελέϑοντ᾽. — ἑτεροπτόλιες Brunck , cod. τελέθωνταιϑετέρωι͵ πόλιος, lacobs ἑτέρας (poterat lenius ἑτέρων) πόλιος, Hecker & ἕτεροι πόλιος. — V. 5. Iacobs νύμφαν ἐοῖσαν. -- Brunck τάφος" εἴπατε καὶ τό, ὅττι. -- V. 6. Βαυκίδα, cod. βρυκέδα. — V. 1. Τηνία, ὡς εἰδῶντι. Pauw et Heringa, cod. τηνιδώσειϑωντι, lacobs Τηνία᾽ ὡς δ᾽ εἰδῶντι, καὶ ὅττι. Erinna cum sodalem Baucidis se appellet, popularem sibi fuisse signi- ficat, Baucidem autem procul a patria mortem obiisse indicio sunt. verba patriae mentioni addita ὡς εἰδῶντι: quo accedit, quod socer novae nuptae iusta persolvit, vid. ep. 6, 6. Atque si Teni sepulta fuisset Baucis, monumentum, quod his epigrammatis Erinna exornavit, dilucide poetriae patriam testificaretur, sed si sepulerum fuit alio loeo conditum, poterant qui de Erinnae patria olim quaesiverunt usi ut par est hoc epigrammate de scripturae fide ambigere: atque certum est,