142  . ^ POETAE MELICI.

poetae et grammatici Alexandrini tamquam venusiissimum οὗ
ommibus numeris absolutum praeclaris laudibus extulerunt, quam-
quam fuerunt, qui hoc carmen poetriae abiudiearent, vide fr. 1.
Quoniam heroicis versibus erat conditum, Suidas Erinnam émo-
ποιὸν appellat, sed poematium illud a lyricae poesis virtute haud
procul abfuisse consentaneum est. Praeterea Erinna etiam epi-
grammata composuit, quae Meleager in suam eoronam recepit 926
(IV 1, 12); hine íria etiammune in Anthologia Palatina extant.
Quamquam autem epigrammatum antiquiorum auctores plerum-
que incerti, duo tamen haud dubie Erinnae sunt: nam ipsa
nomen suum professa est in secundo epigrammate (5, v. 8), eum
hoc autem epigrammate arctissima necessitate est tertium con-
iunctum (6). Iam quoniam haec epigrammata quamvis venusta
tamen ab antiquitatis simplicitate aliquantum recedere videntur,
fortasse aliquis existimet, colum maioris, epigrammata minoris
Erinnae esse: verum hane coniecturam satis superque redarguit
sive Leonidae sive Meleagri auctoritas Anth. Pal. VII 13:

Παρϑενικὴν νεαοιδὸν ἐν ὑμνοπόλοισι μέλισσαν
Ἤρινναν, Μουσῶν ἄνϑεα δρεπτομέναν,

“Ἄιδας sig ὑμέναιον ἀνάρπασεν᾽ ἦ δὰ τόδ᾽ ἔμφρων
εἶπ᾽ ἐτύμως € παῖς" βάσκανος ἔσσ᾽ ido.

igitur illa virgo, quae summam musieae artis laudem conseeuia
praematura morte extincta est, etiam epigrammata ista cóndidit:
nam novissima verba deprompta sunt ex epigr. 6, 3. Sapphus
illam amicam et aequalem fuisse tradunt, sed certe Erinnae re-
liquiae quae supersunt haud quaquam produnt singulare Sap-
phieae poesis studium: neque aeolico, sed dorico sermone usa
est Erinna (secundum Suidam colus fuit ποίημα «Αἰολικῇ καὶ
“ωρίδι διαλέκτῳ), itaque non est verisimile eam in insula Lesbo
natam esse: nam de pairia quoque inter veteres grammalieos .
fuit lis (vide infra): qui Lesbiam dicunt, videntur hoc hariolati
esse, quoniam animadvertebant Erinnam propter carminum ve-
nustatem cum Sapphone componi. Ac propterea Erinna haud
dubie etiam suppar aetate clarissimae poeiriae visa est: nam
epigrammata quidem Erinnae, quae supersunt, argumento sunt
opinor, has poetrias multorum annorum spatio divisas esse: sed
eui aetati adscribenda sit, non liquet: nam Plinii, qui Myronem
artificem ab Erinna nominatum esse testatur, manifestus esi error, .
vide infra, quamvis statua poetriae a Naucyde faeta eum Plinii
verbis satis convenire videatur.