140 zs POETAE MELICI.

sania Sapphus nomen sustulit, ἔπη τὰ Πάμφω corrigens*): ef.
Pausan. VILE 35, 8: ἐπὶ δὲ ἄκρῳ τῷ χώματι ἕερόν ἐστιν "pré
μιδὸς ἐπίκλησιν καλλίστης" δοκεῖν δέ μοι καὶ Πάμφως μαϑών τι
παρὰ ᾿Δρκάδων πρῶτος "άρτεμιν ἐν τοῖς ἔπεσιν ὠνόμασε Καλλί-
στην. — Fragmentis eximendum quod habet Suid. v. ᾿Δηδὼν καὶ
ἀηδοῦς, ὡς Σαπφώ, κατὰ Μιτυληναίους. nam hoc dicere voluit,
praeter ἀηδών, ἀηδόνος dictum etiam esse ἀηδώ, ἀηδοῦς, αὖ
Σαπφώ, Σαπφοῦς: cf. schol. Soph. Ai. v. 628, qui nihil nisi
ἡ ἀηδὼ δὲ κατὰ Μιτυληναίους. — Sapphus carmen, quod latina
lingua conversum exhibet Comes Natalis Mythol. p. 535, fietum
est. — De Seolio in Admetum, quod nonnulli grammatici Sap-
phoni tribuerunt, vid. Praxillae fr. 3. — Denique, ut nihil prae-
termittatur, addo, quod Photius Bibl. 161, ubi fontes Sopatri
διαφόρων ἐκλογῶν recenset, de libro II dicit: καὶ μὴν καὶ ἐξ
ἄλλων διαφόρων, ἀλλά γε καὶ ἀπὸ ὀγδόου λόγου τῆς Σαπφοῦς.

*) Haec nomina etiam apud Philostratum in Heroico p. 692 per-
mutata, sed Gregor. Naz. οὐ, in luliamum I p. 141 Orpheo tribuit ver-
sus, quos Philostratus adseripsit, eosdem schol. Greg. ined. (Herm. VI
490) Πανυάσιδος dicit esse τοῦ ἀνεψιοῦ Ἡροδότου.