136 ] POETAE MELICI.

γουσα), ἦρος ἄρτι τὸ πρῶτον ἐκλάμψαντος, ἄνϑεσί τ᾽ ἠρινοῖσι καὶ
κισσοῦ κορύμβοις Μούσαις κάτοχοι ποιηταὶ στέψαντες, νῦν μὲν
ἐπ᾿ ἄκρας κορυφὰς Καυκάσου, καὶ «Ἰυδίας τέμπη». νῦν δὲ ἐπὶ
Παρνασοῦ σκοπέλους καὶ Δελφίδα πέτραν ἄγουσι, πηδῶντά τε αὖ-
τὸν καὶ ταῖς Βάκχαις ἐνδιδόντα τὸν εὔϊον κτλ.

148.

Eustath. Ορυβο. 345, 54: Φιλία τις δηλαδὴ πολυρέμβαστος
“καὶ καλὸν δοκοῦσα, εἴποι ἂν ἡ Σαπφώ, δημόσιον (δαμόσιον)"
quod videtur dixisse in Rhodopin, vid. fr. 138.

149. [103.]

Bekk. An. I 370, 14: "4uaxog, ὃ κακοῦ μὴ πεπειραμένος,
οὐχ ὃ χρηστοήϑης. οὕτω Σαπφώ.

150. [112.]

Etym. M. 77, 1: ᾿Δμαμαξύς. 5 ἀναδενδράς ... Σαπφὼ διὰ

τοῦ Δ ἀμαμάξυδες λέγει, Choerob. I 357 (Bekk. An. III 1317)
τὸ γὰρ παρὰ Σαπφοῖ ἀμαμαξύδος παράλογόν ἔστιν. ef. Suid. v.
᾿ἁμάμυξις οὐ ᾿Δναδενδράδα.

15]. [ds] 22 τ -—

Etym. M. 77, 13: "4uyége' ... παρὰ τὸ τῇ Gg αἴρεσϑαι»

ἄμη δέ ἐστιν doin οἰκοδομικόν. quo verbo Sappho videtur

usa esse, vid. Orion. 3, 12: ἀμάρα (v. Ὅμηρος) παρὰ τὸ τῇ ἄμῃ
(ἄνευ) αἴρεσϑαι καὶ ὀρύττεσϑαι᾽ οὕτως ἐν ὑπομνήματι Σαπφοῦς.

... 182, [114]

Apollon. de adv. Bekk. An. II 596, 14: Ὃν τρόπον xol ἐπ᾽
ὀνομάτων μεταπλασμοὶ γένονται, καϑάπερ τὸ ἐρυσώρματες; τὸ Aite,
παρὰ Σαπφοῖ τὸ eve (δον. αὔα). Cf. Etym. M. 174, 38: εἴρη-
ται παρὰ τὴν αὔαν Αἰολικῶς τὴν ἡμέραν" τὴν γὰρ ἠὼ οἵ «Αἰολεῖς
αὖον φασί (ubi V et Gud. αὔαν, D αὖαν) et Gudian. 95, 21.
Lobeck Paral 179 αὐόαν coniecit.

153. [109.]

Eiym. M. 174, 42: Αὔως ἡ ἠώς, τουτέστιν ἡ ἡμέρα᾽ οὕτω
λέγεται παρὰ τοῖς Αἰολεῦσι" Σαπφώ᾽ πότνια αὔως.

Athen, IV 182 F: Τὸν γὰρ βάρωμον καὶ σάρβιτον, ὧν