184 POETAE MELICI. πολλὰ τοῦ Χαράξου νοσφισαμένην. Ἡρόδοτος δ᾽ αὐτὴν '"Poddmw ο19 καλεῖ, ἀγνοῶν ὅτι ἑτέρα τῆς Δωρίχης ἐστὶν αὕτη, ἡ καὶ τοὺς περι- βοήτους ὀβελίσκους ἀναϑεῖσα ἐν Δελφοῖς. vid. Herod. II 135: Ῥοδῶπις δὲ ἐς ἀἴγυπτον ἀπίκετο, Ξάνϑεω τοῦ Σαμίου κομίσαντός μιν" ἀπικομένη δὲ κατ᾽ ἐργασίην ἐλύϑη χρημάτων μεγαλών ὑπὸ ἀνδρὸς Μουτιληναίου Χαράξου, τοῦ Σκαμανδρωνύμου παιδός, ἀδελ-.. φεοῦ δὲ Σαπφοῦς τῆς μουσοποιοῦ. ... Χάραξος δὲ ὡς λυσάμενος “ῬΡοδῶπιν ἀπενόστησε ἐς Μυτιλήνην, iv μέλε! Σαπφὼ πολλὰ πατ- ἐκερτόμησέ μιν. Strabo XVII 808: “έγεται δὲ τῆς ἑταίρας τάφος γεγονὼς ὑπὸ τῶν ἐραστῶν, ἣν Σαπφὼ μὲν ἡ τῶν μελῶν ποιήτρια καλεῖ Δωρίχαν, ἐρωμένην τοῦ ἀδελφοῦ αὐτῆς Χαράξου γεγονυῖαν, οἶνον κατάγοντος εἰς Ναύκρατιν “έσβιον κατ᾽ ἐμπορίαν, ἄλλοι δ᾽ ὀνομάζουσι Ῥοδῶπιν. Adde Ovid, Heroid. XV 63 et 117. Of etiam Phot. et Suid. v. 'Podomuóog ἀνάϑημας Appendix Prov. IV 51: Πάνϑ'᾽ ὅμοια καὶ Ῥοδῶπις ἡ καλή᾽ ἡ Ῥοδῶπις ἑταίρα ἦν περὶ Ναύκρατιν τῆς Αἰγύπτου, ἧς καὶ Σαπφὼ μνημονεύει καὶ Ἡρόδοτος. ib. interpr. 139. Athen. X 424F: Σαπφώ τε ἡ καλὴ πολλαχοῦ déguyov τὸν ἀδελφὸν ἐπαινεῖ ὡς οἰνοχοοῦντα ἐν τῷ πρυτανείῳ τοῖς ἹΜυτιλη- γαίοις. Cf. Eudoc. 96. Eust. Il. 1205, 19. Schol. ἢ. v 284: ἔϑος yàg ἦν, ὡς καὶ Σαπφώ φησι, νέους εὐγενεῖς εὐπρεπεῖς οἵνοχοεῖν. 140. Palaephat. de Ineredib. c. 49: Τῷ Φάωνι βίος ἦν περὶ πλοῖον εἶναι καὶ ϑάλασσαν᾽ πορϑμὸς ἦν ϑάλασσα" ἔγκλημα δὲ οὐδὲν παρ᾽ οὐδενὸς ἐνομίζετο, ἐπεὶ καὶ μέτριος ἦν καὶ παρὰ τῶν ἐχόντων μόνον ἐδέχετο" θαῦμα ἦν τοῦ τρόπου παρὰ τοῖς “Πεσβίοις" ἐπαινεῖ τὸν ἄνϑρωπον ἡ ϑεὸς (φροδίτην λέγουσι τὴν ϑεὸν) καὶ ὑποδῦσα ϑέαν ἀνθρώπου γυναικὸς ἤδη γεγηραμυίας τῷ Φάωνι I διαλέγεται περὶ πλοῦ" ταχὺς ἦν ἐκεῖνος καὶ bii iai iind καὶ διακο- μίσαι καὶ μηδὲν ἀπαιτῆσαι. τί οὖν ἐπὶ τούτοις ἡ ϑεός; ὠμεῖψαί - τὸν ἄνϑρωπον καὶ ἀμείβεται νεότητι καὶ κάλλει τὸν γέροντα. οὗτος ó Φάων ἐστίν, ἐφ᾽ ᾧ τὸν ἔρωτα αὐτῆς ἡ Σαπφὼ πολλάκις ἄσμα (ἄσμα c, αἷμα reliqui) ἐποίησεν. Hine repetunt eadem Eudoec. 414. Apostol XX 165. Arsen. 461. Adde Ovid. Heroid. XV. Of. inprimis Weleker Opuse. II 110 seqq. et Mus. Rhen. XVIII 241 seqq. Fortasse hue pertinet fr. 29.