SAPPHO. 133

135. [126.]
Sehol. Hesiod. Op. et D. 74: Σαπφὼ δέ φησι τὴν Πειϑὼ
"Adqogodívge θυγατέρα. cf. fr. 141.

136. [28.]

Maxim, Tyr. XXIV 9: ᾿ἀνϑάπτεται Σωκράτης τῇ Ξανϑίππῃ
ὀδυρομένῃ, ὅτι ἀπέϑνησκεν, $ δὲ Σαπφὼ τῇ ϑυγατρί᾽, οὐ γὰρ
ϑέμις ἐν μουσοπόλων οἰκίᾳ ϑρῆνον sivav οὐκ ἄμμι πρέ-
πει τάδε (Dübner πρέποι). Neue coniecit:

᾿Αλλ οὐ yàg ϑέμις ἐν μοισοπόλῳ οἰκίᾳ

ϑρῆνον ἔμμεναι" οὐκ ἄμμι πρέπει τάδε.
Ahrens: Οὐ γὰρ οἰκίᾳ ἐν μοισοπόλων ϑέμις κτλ. Hartung ἐν μοι-
σοπόλων δόμῳ...

181. [101

Aristot. Rhet. II 23: ἢ ὥσπερ Σαπῳφώ, ὅτε τὸ ἀποϑνήσκειν
κακόν᾽ of ϑεοὶ γὰρ οὕτω κεκρίκασιν᾽ ἀπέϑνησκον γὰρ ἄν. Similia
Gregor. in Hermog. VII 1153 ed. Walz: οἷόν φησιν ἡ Σαπφώ,
rt τὸ ἀποϑνήσκειν xexóv' οἱ ϑεοὶ γὰρ οὕτω κεκρίκασιν᾽ ἀπέϑνη-
σκον γὰρ ἄν, εἴπερ ἦν καλὸν τὸ ἀποϑνήσκειν. Haec in tetra-
metros ionieos redegit Hermann: ᾿ἡποϑνάσκειν κακόν, οἱ ϑεοὶ γὰρ
οὕτω κεκρίκασιν᾽ "dmivooxov γὰρ ἄν. αἴπερ ἦν καλὸν (δή μ᾽)
ἀποϑνάσκειν. Contra Ahrens haec Sapphus esse putat: ...
᾿ἀπυϑναίσκην xdxov: οἵ 9£o γὰρ | Τοῦτο κεκρίκαισ᾽" ἀπὺ γάρ x
ἔϑναισκον. Hartung Τὸ ϑνάσκειν κακόν᾽ οὕτω κεκρίκασι Oto
| ἔϑνασκον γὰρ ἂν εἴπερ κάλον ἦν τόδε. Atque sane videtur ad
idem carmen pertinere, unde est fr. 136. Hoc carmen, quod
Sappho filiae misit, monens ne se mortuam defleret, fortasse
Solon egregio praeconio ornavit, vid. Aelianus ap. Stob. XXIX
58: Σύλων ὃ '4Oqvaiog Ἐξηκεστίδου παρὰ πότον τοῦ ἀδελφιδοῦ
αὐτοῦ μέλος τι Σαπφοῦς ἄσαντος, ἤσϑη τῷ μέλει καὶ προσέταξε τῷ
μειρακίῳ διδάξαι αὐτόν᾽ ἐρωτήσαντος δέ τινος διὰ ποίαν αἰτίαν
τοῦτο ἐσπούδασεν, ὁ δὲ ἔφη; ἵνα μαϑὼν αὐτὸ ἀποϑάνω. unde de-
torta videtur narratio, quae legitur ap. Valer. Max. VIII 7, 14.

138.

Athen. XIII 596 B: ἐνδόξους δὲ ἑταίρας καὶ imi κάλλει δια-
φερούσας ἤνεγκε καὶ ἡ Ναύκρατις᾽ Δωρίχαν τε, ἣν ἡ καλὴ Σαπφὼ
ἐρωμένην γενομένην Χαράξου τοῦ ἀδελφοῦ αὐτῆς, κατ᾽ ἐμπορίαν
εἰς τὴν Ναύκρατιν ἀπαίροντος, διὰ τῆς ποιήσεως διαβάλλει, ὡς