SAPPHO, 129

191. [92.

Athen. XII 554HB: Φυσικὸν γὰρ δή τι τὸ τοὺς οἰομένους
εἶναι καλοὺς καὶ ὡραίους ἀνθολογεῖν, ὅϑεν of τε περὶ τὴν Π]ερσε-
φύνην ἀνϑολογεῖν λέγονται᾽ καὶ Σαπφώ φησιν ἰδεῖν ἄνϑ εἰ ἀμέρ-
γουσαν παῖδ᾽ ἄγαν ἁπαλάν (sic D, vulgo ἁπαλήν) cf. Eudoc.
352. Hermann ἄνϑε᾽ ἀμέργοισαν ... πάϊδ᾽ ἁγνὰν ἁπαλάν, Em-
perius ἀγανᾷ παλώμαᾳ, quod ommino improbandum.

122. 123. [96.]

Demetr. de eloc. 162: Τοῦ δὲ αὐτοῦ (τῆς ὑπερβολῆς) εἴδους
καὶ τὰ τοιαῦτά ἐστιν᾽ ὑγιέστερος κολοκύντης καὶ φαλακρότερος εὐ-
δίας, καὶ τὰ Σαπφικά᾽ Πόλυ πάκτιδος ἀδυμελεστέρα (sic
Vind. Ald. v. &óvu.), χρύσω χρυσοτέρα. πᾶσαι γὰρ e£ τοιαῦται
χάριτες ἐκ τῶν ὑπερβολῶν εὕρηνται, καίτοι διαφέρουσιν. οἱ χρύσω
χρυσοτέρα Demetrius iam supra attulit 129. Cf. Gregor. in
Mermog. Rhett. Walz. VII 1236: Αἰσχρῶς μὲν κολακεύει τὴν
ἀκοὴν ἐκεῖνα, ὅσα εἰσὶν ἐρωτικά, olov τὰ ᾿Ανακρέοντος, τὰ Σαπφοῦς,
οἷον γάλακτος λευκοτέρα, ὕδατος ἁπαλωτέρα, πηκτίδων ἐμμελε-
στέρα, ἵππου γαυροτέρα, ῥύδων ἁβροτέρα, ἱματίου ξανοῦ μαλακω-
τέρα. χρυσοῦ τιμιωτέρα. Ex his exemplis Lesbiae poetriae
fortasse vindicandum

- - ἐματίω. ὦ ξάνω μαλακωτέρα.

cf. Buttmann Lexil. II 18. Neque enim haec infegrum versum
effieiunt, quandoquidem binae tripodiae logaoedieae ubi conso-
eiantur, daetyli loeus váriari solet, ut fit in Asclepiadeo. —
Componas eum his Sapphieum fr. 112 cw πόλυ λευκότερον, fr.
adesp. 76 ναρκίσσου τερενώτερον, et quae ex Sophrone attulit
Et. M. 256, 33 προβάτου προβάτερον (ita verissime Ahrens ocor-
rexit) et οἰὸς oióregov.  Novicii poetae talia frequentant.

124.

Demetr. de eloc. 166: Ζιὸ xol ἡ Σαπφὼ περὶ μὲν κάλλους

olim Sapphus epigrammata collegerunt, eos consentaneum est traditio-
nem plus minusve probabilem secutos esse, sed hoc epitaphium plane
alienum manifesto errore Lesbiae poetriae adscribitur, quemadmodum
plurimi errores id genus in Anthologia deprehenduntur. Carmen est
novieium, haud dubie demonstrativum, et quemadmodum filii nomen
ΠΠελάγιος a professione est repetitum, ita etiam patri perspicuum nomen
inditum fuisse coniicias: nam traditum parum certum esse vel seri-
pturae varietas arguit: pater agricola videtur fuisse, non piseator,
quandoquidem filius γριπεὺς dicitur.
PozrAm Lrm. III. 9

915

-