n€———

SAPPHO. . 125

105. [49.]
ἐν εν Χαῖρε, νύμφα,
χαῖρε, τίμιε γάμβρε. πόλλα.

106. [65.] :

Οὐ γὰρ ἦν ἀτέρα πάϊς, ὦ γάμβρε. τοιαύτα.

* 104. 108.

"Eonev' Ὑμήναον.
Ὦ, τὸν ᾿᾿δώνιον.

109: [Di] . ὉηΟ oem
A. Παρϑενία, παρϑενία, ποῖ μὲ λίποισ᾽ ἀποίχῃ;
B. Οὐκέτι ἥξω πρὸς σέ, οὐκέτι ἥξω.

Fr. 105. Serv. Virg. Georg. 1 31: ,,Generum vero pro marito posi-
tum multi accipiunt. furta Sappho, quae in libro, qui inscribitur Ἔπι-
ϑαλάμια, ait χαῖρε κτλ. ἀντὶ τοῦ νυμφίε. Pollux ΠῚ 32: Σαπφὼ
μέντοι καὶ τὸν ἄνδρα αὐτὸν γαμβρὸν καλεῖ. — V. 2. Cf. Iulian. Ep. LX:
χαῖρε δὲ καὶ αὐτὸς ἡμῖν πολλά, καϑάπερ καλὴ Σαπφώ φησιν. |u
edit. 1 γαῖρε τ. y. χαῖρε πόλλα scripsi. Hermann existimat idem metrum
esse, quod fr. 99 et scripsit:

Χαίρετε (vel Χαῖρε δὲ) νύμφα, χαῖρε, τίμιε γαμβρέ, mola.

Fr. 106. Dionys. de comp. verb. c. XXV: τὸ συμπλεκόμενον τούτῳ
πάλιν κῶλον ἐκ δυοῖν συνέστηκε μέτρων" » Mijn μικρὸν ὁρῶντά τι καὶ
φαῦλον ἁμάρτημα, ἑτοίμως οὕτως ἐπὶ τούτῳ." Εἴ γέ τοι Σαπφικόν
τις ἐπιϑαλάμιον τουτί" Οὐ γὰρ ἑτέρα ἦν (cod, Heg. I Colb. Ald.
yov) παῖς, ὦ y., MEET: καὶ τοῦ κωμικοῦ τετραμέτρου, λεγομένου δὲ
᾿ἀφιστοφανείου τοῦδε; ἐγὼ τὰ δίκαια λέγων ἤνϑουν καὶ σωφρὸ-
σύνη νενόμιστο * τούς e pt πόδας καὶ τὴν κατάληξιν ἐμβα-
λὼν συνάψειε τοῦτον τὸν τρόπον᾽ μοῦ γὰρ ἑτέρα ἦν παῖς, ὦ γάμβρε,
τοιαύτα. καὶ σωφροσύνη νενόμιστο," οὐδὲν διοίσει τοῦ" » Μήτε μικρὸν

ἐπὶ τούτῳ." Correxit Blomfield, nisi quod ἀτέρα seripsi. Sed
praeterea malim οὐ γὰρ ἦν ἀτέρα νῦν πάϊς. Ahrens οὐ γὰρ ἀλλο-
τέρα νῦν Παῖς, ὦ γαμβοέ, τοαύτα.

Fr. 107 et 108, Plotius 266: ,,Hymenaicum dimetrum dactylieum
Sapphicum monoschematistum est: semper enim duobus daetylis con-
siat: TECZEPTMHNIONTUNAZAUNION. ita cod. A, nec valde dis-
crepat B PTCCCCPTIAHNIONUTONAAONION, Fr. 107 ἔσπετ᾽ Ὑμή-
ναὸν scripai, quod propius abest atraditis litteris, quam quod antea ex:
hibui Ὕμεν᾽ "Dugveaov, — Fr. 108, quod iam Sealiger restituit, fortasse
confietum est ex Fr. 63: vel forma "Aódwiog possit novicia videri, quam
Latini potissimum inde a Plauti saeculo frequentant. Si grammatico
Bekk. ἀπ. 1 346 fides, principes veteris comoediae ea usi sunt, sed
Meinekio Fr. Com. II 2, 694 loeus vitium contraxisse visus est, quem
etiam Cobet tentavit: ego ea de re nihil decernere audeo, sed princi-
palis forma haud dubie 4ó6w1oc, unde Cypriorum sermone δωνις eva-
luit latiusque propagatum. :

Fr. 109. benetr de Eloc. CXL: αἴ δὲ ἀπὸ τῶν σχημάτων χάρι-