124 ' " POETAE MELICI.

101. [41]
'O uiv γὰρ xéAog, 0000v ἴδην, πέλεται (&yatog),
ὁ δὲ κἄγαϑος αὔτικα καὶ κάλος ἔσσεται.

102. [11]
Ἦρ᾽ ἔτι παρϑενίας. ἐπιβάλλομαι:

*103. [18]
Χαίροισα νύμφα, χαιρέτω δ᾽ ὁ γάμβρος.

* 104. [34.] a 911
Tío 6, ὦ φίλε γάμβρε, κάλως ἐϊκάσϑω;
ὄρπακι βραδίνῳ 6t κάλιστ᾽ ἐϊκάσδω.

Fr. 101. Galen. Protr. e. 8: “ἄμεινον οὖν ἐστιν, ἐγνωκότας τὴν μὲν
τῶν μειραπίων͵ ὧραν τοῖς ἠρινοῖς ἄνθεσιν ἐοικυῖαν, ὀλιγοχρόνιόν τε
τὴν τέρψιν ἔχουσαν, ἐπαινεῖν τε τὴν Δεσβέαν λέγουσαν" Ὁ μὲν γὰρ
κ. ὅσσον ἰδεῖν πέλεται, ὃ δὲ wy. αὖ. καὶ x. ἔσται' πείϑεσϑαι δὲ
καὶ Σόλωνι τὴν αὐτὴν γνώμην ἐνδειχνυμένῳ. — V. 1. ióqv Ahrens, v.
ἰδεῖν. — ἄγαϑος adieci, Hermann κάλος. — V. 2. ἔσσεται Hermann,
vulgo ἔσται, quod servans Ahrens v. 1 πέλετ᾽ oi scripsit.

Fr. 102. Apollon. de Coni. in Bekk. An. II 490: "pa οὗτος κατὰ
πᾶσαν διάλεπτον ὑπεσταλμένης. τῆς κοινῆς καὶ ᾿ἡττικῆς ἦρα λέγξται.
He. ἔτι ,"[eo]fevéng £m., dong. Sehol. Dionys. Thrac. ib. 968:
Ὁ ἄρα ἐρωτηματικὸς ὧν μηκύνει τὸ &, συλλογιστικὸς δὲ βραχύνει"  τρέ-
πεται δὲ ἑκατέρου τὸ ἃ εἰς 5, τὸ μὲν μακρὸν παρ᾽ Αἰολεῦσιν οὕτως"
"H^ ἔτι παρϑενικὰς ἔπι -- παρϑενίας Scripsit Hermann, Hartung
παρϑενίαν vel παρϑενία, σ᾽ ἐπιβάλλομαι. Ego conieci παρϑενίκαις,
ratus eodem modo hunc versum explicandum esse, quo "Theocritus qui
diei solet scripsit XXIII 26: ἄρτι δὲ χαίρειν τοῖσι τεοῖς προϑύροις ἐπι-
βάλλομαι.

Fr. 103. Hephaest. 25: Καταϊληκτικὰ δὲ (μέτρα), ὅσα μεμειωμένον
ἔχει τὸν τελευταῖον πόδα" οἷον ἐπὶ ἰαμβικοῦ" Χαίροισα κτλ. Χαί-
θοισὰ Fi Turn., sed in calce χαίροις ὦ, C χαέροις ἀνύμφα, B2MEPA
χαίροις ἁἀνύμφα, unde Neue χαίφοισϑα, probabiliter, siquidem ver-
sum hunc ex carminis exordio depromptum osse aliorum exemplorum
multitudo suadere videtur. Equidem auctor essem, αὖ χαέροις & νύμφα
scriberetur; si certum esset Aeolenses hanc articuli formam, quae supra
fr, 52. 58 produeta est, etiam subinde corripuisse: sed apud Pindarum
Ol. I 89 quod boni libri exhibent quodque tuitus es& Mommsen ἃ τέκε
λαγέτας, in hoe poeta prorsus solitarium est. Quod Demetrius de eloc.
CLI affert “Ζέλφυι παιδίον ὑμῶν oc κύων φέρει incertum, utrum ex car-
mine an ex pedestri sermone git. petitum.

Fr. 104. Hephaest. 41: Πεντάμετρα δὲ (Aloud) καταληκτικὰ εἰς
δισύλλαβον" Tío τὰ. — V. 1. τέῳ Neue, codd. τέων, (Cod. Ming. 489
τί ἧς), Pauw τίσι. — V. 2. ὄρπαπε A, rell. 'ut videtur à ὄρπακι. — κάλιστ᾽
Scripsi, vulgo μάλιστ᾽, A σὲ μαζηστ᾽.