SAPPHO. ᾿ “Π

84. [11.]
ΖΙεῦρο δηὗτε Moicet, χρύσιον λίποισαι.

*85. [16.]
Ἔστι uot κάλα πάϊς, χρυσίοισιν ἀνθέμοισιν
ἐμφέρην ἔχοισα μόρφαν, Κλῆϊς ᾿ἄγαπάτα,
ἀντὶ τᾶς ἔγω οὐδὲ “υδίαν παῖσαν οὐδ᾽ ἔρανναν.

86. [80] |. . v7. 996
2. Πόλλα μοι τὰν
Hovevéxtióe παῖδα χαίρην.

ἀπ. ut. (V δαύοισα παλλὰς ἐτάρασσεν, etiam Miller Misc. 82 ἐτάρασ-
σεν)" λέγει δὲ Ἡρωδιανός, ὅτι ἅπαξ κεῖται ἡ λέξις παρὰ Σαπφοὶ, Fort.

δαυοισ᾽ scribendum. — ἐτάρας, Hartung ἐράτας.
Fr. 84. Hephaest. 102: Kol τὸ ἐξ ἐϑυφαλλικῶν δύο ἡ Σαπφὼ πε-
ποίηκε᾽ εἰεῦρο κτλ. — δηῦτε, δηῦτε Fl et libri, δεῦτε vulgo. - χού-

σιον Ahrens, legebatur χρύσεον. . q^ .

Fr. 85. Hephaest. 95: Ἄλλο ἀσυνάρτητον ὁμοίως κατὰ τὴν πρώτην
ἀντιπάϑειαν, ἐκ τροχαϊκοῦ διμέτρου ἀκαταλήκτου καὶ ἰαμβικοῦ ἔφϑη-
μιμεροῦς, ὅπερ ἐὰν παραλλάξῃ τὴν τομήν, γίνεται τροχαϊκὸν προκατα-
ληκτικόν' ἔστι κτλ. Τούτων δὲ τὸ μὲν δεύτερον δῆλόν. ἐστιν ἀπὸ τῆς
τομῆς, ὅτι οὕτως σύγκειται, ὡς προείρηται, ἐκ τοῦ τροχαϊκοῦ διμέτρου
ἀκαταλήκτου καὶ τοῦ ἐφϑημιμεροῦς ἰαμβικοῦ (Hepbhaestio igitur v. 2
videtur « Κλῆϊς ἀγαπάτα legisse). Τὸ δὲ πρῶτον διὰ τὸ πρὸ συλλαβῆς
ἔχειν τὴν τομήν, ἐγένετο προκαταχληκτικόν, ἐκ τροχαϊκοῦ ἔφϑημιμε-
ροῦς" ἔστι μ. x. m. καὶ διμέτρου ἀκαταλήκτου τοῦ" γρυσ. &v9., τὸ δὲ
τρίτον ἐξ ὑπερκαταλήκτον ἀντὶ τ. ἐ. οὐ. Λυδέαν, καὶ βραχυκατα-
λήκτου' πᾶσαν οὐδ᾽ ἐρ. Sed sunt hi versus trochaici, nam v. 1 χρυ-
σίοισι el v. 3 Πυδέαν per synizesin sunt pronuntianda, ut carere possi-
mus Hermanni coniectura, qui v. 3 ἀντὶ delet et ἅπασαν corrigit. —
V. i. govoíow Ahrens, legebatur zovo£oitv. — ἀνθέμοισι, Fl cod.
Rhed. ἀνθέσμοισιν. — V. ἃ. ἐμφέρην scripsi, legebatur ἐμφερῆ. —
ἔχοισα. Sehol Fl Turn. ἔχουσα. — μόρφαν, Fl Turn. μορφήν. — Κλῆϊς

'd'yemere scripsi, idem nomen Sapphus matri fuit (Suid. μητρὸς KAci-

δός, οὐ epigr. in IX lyricos Κληΐδος μητρός), quod non a κλεέω claudo,
sed à xiée cano descendit, quemadmodum Κλειώ Musa dicta. Cum
forma Kàgrs componas πρήεν in Balbillae carmine, nisi forte Kievig
praestat (1. e. KAffig) Contra KA&?g ἀγαπάτα Neue (Bentley K1eig
ἀγαπατά), legebatur Kiel (A xA£ig) ἀγαπατά (Fl Urs. ἀγαπητά), Ahrens
Κλέϊς μόνα ᾽γαπάτα, Christ. Kiégig praefert. Ego psilosin, quam libri

tuentur, restitui, sed virgula addita, ne quem crasis lateat. — V. 3.
τᾶς, ap. Heph. altero loco τὰς, Turn. τᾶς δ᾽ et τὰς δ᾽. — οὐδὲ, Fl
eod. Mon. οὐ. — Avóéí«», Fl altero loco λυδίας, Mon, λιδέαν. — παῖσαν

dedi auetore Ahrensio, qui ἅπαισαν desiderat, libri πᾶσαν, om. E pr. Turn.
— ἔρανναν scripsi accentu retraeto, ef. fr. 88. Zodvvev A sec. loco,
priore ἐρανναν, vulgo io«vvdv, Mon. doevvav. lloc nomine Lesbum
dieere videtur Sappho (cf. Mosch. Ili 90), nam Sapphus hos esse versus
apparet.

Fr. 86. Maxim. Tyr. XXIV 9: Νῦν μὲν ἐπιτιμᾷ Σαπφὼ Γοργοῖ
καὶ ᾿ἀνδρομέδᾳ, νῦν δὲ ἐλέγχει καὶ εἰρωνεύεται αὐτὰ ἐκεῖνα τὰ Xo-