SAPPHO. 111

61. [15.]
. πύλλα δ᾽ ἀνάριϑμα ποτήρια
καλαίφις.
' 68. [19.]

Κατϑάνοισα δὲ κείσεαι πότα, wa μναμοσύνα σέϑεν
ἔσσετ᾽ οὔτε τότ᾽ οὔτ᾽ ὕστερον" οὐ γὰρ πεδέχεις βρόδων

ductam terminantibus Graeci poetae eus pro es proferentes .... A4oeóg

1
pro Ἄρης (apeys pro apes B, apeys pro apes Rr, apers pro APHO A,
dapeys pro dapes G, dareus pro dares L, pro APEC L) ut Sappho:
ETZ
OAAPETC (ita BDK, odapeyc RA, odareus G, odaneys H, ὦ 414P )
$AICEI. KENADECTON AT EINBEIA (ita B, 4ICET, ΚΕΝΑΦΕΣ.
TONATEINBIA G, 9AICET KENA QBEZTONATE iubia Ἅ, ΦΑΙΘΕΙ

ΚΕΝΑΦΕΟΤΟΝΑΤΈΙΝΒΙΑ ὈΗΚ, ΦΑΎΣ. EIKHN ABHOTON ΑΓΗ͂ΙΝ.
BIA Rr, ΦΗΣ, EIKEN, 4ΦΗΟ, TON, AUNIE, BIA 1). Martis nomen
latere primus Neue perspexit, itaque ó 3 "Agevc scripsit, "Ageorov
Hermann, φαῖσί xev et ἄγην ego emendavi. Ahrens contra ὁ δ᾽ "Aoevs,
φαῖσι, xbv "Ag. ἄγεν βίᾳ vel qoi σέ κεν Aqeícro ἄγην βία, Hartung
φαῖ «έϑεν.

Fr. 67. Athen. XI 460 D: Kel Σαπφὼ δ᾽ ἐν τῷ δευτέφῳ (ex-
spectaveram ἐν τῷ τρίτῳ) ἔφη" Πολλὰ wrA. — V. 2. καλαίφις PVL,
cod. Farn. καλλαῖφις, fort. καλλείψεις vel χκαμμάρψεις, cf. Hesych. καμ-
μάρψαι" καταλαβεῖν et κατέμαρψεν᾽ κατέλαβεν. Hermann καὶ φιάλαι,
Hartung Πολλίῳ δ᾽ dw. ποτ. καλ᾽ ἔφυ, de vino Pollio interpretatus.

Fr. 68. Stob. Flor. IV 12: Σαπφοῦς πρὸς ἀπαίδευτον γυναῖκα"
Κατϑανοῖσα xti. Plutarch. Praec. Coniug. c. 48: εἰ γὰρ A Σαπφὼ
διὰ “τὴν iv τοῖς μέλεσι καλλιγραφίαν ἐφρόνει τηλικοῦτον, ὥστε γράψαι
πρός τινα πλουσίαν' Κατϑανοῦσα δὲ κείσεαι, οὐδὲ τις μ "
μοσύνα σέϑεν ἔσεται" οὐ γὰρ μετέχεις (sed AE παῖδ᾽ ἔχεις, B
παῖδας B) ῥόδων (AE ῥόδον) τῶν ἐκ Πιεφίης. Sympos. IlI 1. c. 2:
"Or. γε ταῖς Μούσαις ὁ τῶν ῥόδων στέφανος ἐπιπεφήμισται, μεμνῆσϑαί
μοι δοκῶ Σαπφοῦς λεγούσης πρός τινα τῶν ἀμούσων καὶ ἀμα-
ϑῶν γυναικῶν Κατϑανοῖσα δὲ w, οὐ γὰρ μετέχεις (sed πεδέχεις
Ald. EH Vew. Pal. Vat. Απ., πεδέχης Dübner) ὁ. τῶν ἐκ Πιερέης. Sed
Aristid, II 508: Οἶμαι δέ σε p Σαπφοῦς ἀκηκοέναι πρός τινας τῶν
εὐδαιμόνων εἶναι δοκουσῶν γυναικῶν μεγαλαυχουμένης καὶ
λεγούσης, ὡς αὐτὴν at Μοῦσαι τῷ ὄντι ὀλβέαν τε καὶ ζηλω-
τὴν ἐποίησαν, καὶ ὡς οὐδ᾽ ἀποθανούσης ἔσται ,.λήϑη videtur
alio , pertinere, vid. ad Fr. 10 et 32. — V. 1. κείσεαι πότα, xc pva-
μοσύνα κτλ. seripsi, nam neque Stobaei lectio κείσεαι᾽ οὐδέποκα (Trinc.
κεῖσθαι" οὐδέ ποτε, Grotius κεῖσ᾽ scripsit, quod metro, neque vero sem-
tentiae commodum), neque Plutarchi scriptura κείσεαι, οὐδέ τις admit-
tendae. Antea conieci: κατϑανοῖσα δὲ κῆ (i.e. ἐκεῖ) κείσεαι, οὗ
(i. e. οὗ) uv. c. £c. οὐδέ ποτ᾽ εἰς ὕστερον, vel κῆ σ᾽ εἴσεαι, ὦ i.e.
ibis illuc, ubi: sed adversatur Plutarchi prior locus, nisi sumas libra-
rios, non scriptorem verba οὔτε τότ᾽ οὔτ᾽ ὕστερον praetermisisse.
Stobaeo usus Hermann οὐδέ ποτα, Plutarcho Spengel οὐδ᾽ ἔτι τις,
lenem uterque medicinam adhibentes scripsere, audacius Hartung σέϑεν
οὐ μναμοσύνα ποτά. ---Υ. 3. ἔσσετ᾽, Plutarch. ἔσεται. — οὔτε τότ᾽ οὔτ᾽
Hermann nisi quod οὔϑ᾽ scripsit, οὐδέποκ᾽ Stob., οὐδέποκ᾽ εἰς Grotius,