SAPPHO. 109

.5. [39.]
Ὀφϑάλμοις δὲ μέλαις νύκτος ἄωρος.

57 A.
Χρυσοφάη ϑεράπαιναν ᾿Αἀφροδίτας.

58. [58.]
Ἔχει uiv vógou£fóe κάλαν ἀμοίβαν.

59. [58.]
ἵμάπφοι, ví τὰν πολύολβον ᾿ἀφρύδιταν;

60. [50.]
Δεῦτέ νυν ἄβραι Χάριτες, καλλίκομοί τε Μοῖσαι.

: 61. . 891

Πάρϑενον ἀδύφωνον.

^ E
πεπυκαδμένον, Hecker φασέ δή ποτὰ Λήδαν ὑακινϑένοις. .. ἄνϑεσιν
εὔρην πεπυκαδμένον ὦϊον. Ahrens coni. φαῖσε δή ποτ᾽ ἀμώναν (i. e.
ἀνεμωνᾶν) ὕπα κύκνιον Λήδαν ὥϊον εὕρην πεπυκάδμενον, quod probat
Hartung, nisi quod πεδ᾽ ἀμώναν ποτὰ scripsit, idem praeterea-zeó"
ἀμώναν χὐακινϑένων commendat.

Fr. δ1. Et. M. 117, 14: ὦρος καὶ ἄωρος, κατὰ πλεονασμὸν τοῦ ἃ
μηδὲν πλέον σημαίνοντος" ὦρος γὰρ ὁ ὕπνος. ... καὶ Σαπφώ: ὀφϑαλ-
μοῖς κτλ. — μέλαις Ahrens, vulgo μέλας, DP u£A". — νυκτὸς DP, vulgo
491. οἱ cod. Augustan. ap. Tittmann Zonar. CXXIV: xoi Xemqó' vv-
«róg ἄωρον, Sed fort. scribendum:

Ὀφϑαάλμοις δὲ μέλαις χύτο νύκτος ἄωρος.

Fr.67 A. Philodemus z. εὐσεβ. p.42 ed. Gomperz (Vol. Herc. coll. nova
II 91): (Σαπ)φῷ δὲ τίὴν Πειϑ' ὦ) zovcoqas ϑερί(άπαιν)αν ᾿ἀφροδείτ(ης).
Ita locum redintegravi, neque adversatur fr. 135, ubi Suada Veneris filia
dieitur, vide quae ad fr. 131 adseripsi. Gomperz τὴν αὐτὴν supplevit,
ut ad Hecatam referatur, de.qua antea dixit philosophus. Versus est
integer, pentapodia logaoedica, quamvis alibi in Sapphus reliquiis
non legatur.

Fr. 58 et 55. Hephaest. 82: ᾿ἀνακλωμένου δὲ ὄντος αὐτοῦ (τοῦ ἰωνι-
κοῦ) προταχϑεῖσα ἰαμβικὴ ἐξάσημος ἢ ἑπτάσημος moti τὸ τοιοῦτον, οἷον
παρὰ Σαπφοῖ" ἔχει... Ψάπφοι, τί κτλ. Diversorum carminum exor-
dia haec sunt, id quod etiam Blomfield et Hermann censent. — Fr. 58.
᾿ἀνδρομέδα κάλαν, ᾿ἠνδρομέδαν καλά CPA, atque καλὰ etiam ES, fort.
ἔχει μὲν ἀνδρομέδαν κάλαν ἀμοίβα. — Fr. 59. Ψάπφοι À, Ψαπφοῖ
BHCPS, Wégor Fl, vulgo Σαπφοὶῖ.

Fr, 60. Hephaest. 52: Τετράμετρα δὲ (χοριαμβικά), ἃ καὶ συνεχέ-
στερά ἐστιν, οἷα ταυτὶ τὰ Σαπφοῦς" Δεῦτε νῦν κτλ. — δεῦτε νῦν CEFIA,
sed alii libri νυν, atque ita seholiasta legit, "juamquam ibi Gaisford
νῶν edidit, at grammatieus iste aperte choriambum testificatur, sed
Horatius illo loco ditrochaeum usurpavit. — Μοῖσαι, ἈΕῚ μοῦσαι. Éun-
dem versum attulit Attilius Fortun. 259, ubi τε μοῦσαι.

Fr. 61. Attilius Fortunat. 369. ,Sappho: παρϑ. &à.* quod videtur
ex eodem carmine petitum, ex quo fr. 60,