108 : o POETAE MELICI.

ὠρχεῦντ᾽ ἀπάλοις ἀμφ᾽ ἐρύεντα βῶμον,
πόας τέρεν ἄνϑος μάλακον μάτεισαι.

"55,
"Afo« δηὖτε παχήᾳ σπόλᾳ ἀλλόμαν.

56. [80.]

Φαῖσι δή ποτα “ήδαν ὑακίνϑινον
πεπνυκαδμένον ὦν ὁ : , ' 896
εὔρην.

συνέϑεσαν οἵ Αἰολεῖς" τὰ μὲν γὰρ ἐκ δύο ἐωνικῶν καὶ τροχαϊκῆς ἐποίη-
σαν βάσεως, οἷον" Κρῆσσαι.... βῶμον. --- V. 8. ibidem leg. 65: Παρα-
τηρεῖν δὲ gen, ὁ ὅτι τὴν πρώτην (τῶν τετραμέτρων) συξυγέαν καὶ ἀπὸ
βοαχείας ἀρχομένην ποιοῦσιν (οἵ Αἰολεῖς), ὥσπερ καὶ ἐν τοῖς τριμέ-
τροις" Πόας tà. Sapphus haud dubie sunt versus. — v. 3 ποτ᾽ ὧδ᾽
scripsi, ,vulgo. z00^ ὧδ᾽, sed A οὐδ᾽, P οὗδ᾽. — V. 9. ὠρχεῦντ᾽ HSA,
ἀρχεῦϑ᾽ C, ἀρχευντ᾽ Fi, ὠρχεῦνϑ᾽ ' vulgo, ὥρχηντ᾽ Ahrens, fortasse
reote, nam alias quoque "hae formae a librariis sunt, confusae. — ἀπα-
λοις Fl, vulgo ἁπαλοῖς. — V. 3. μάτεισαι "Turn. CAPSE, μάτοισαι DH,
μάτοισαν FIBE in marg.

Fr. 55. Herodian. περὶ μον, λέξ. 26, 21: ἐφυλαξάμην δὲ διαλέ-
πτους διὰ τὸ. ... καὶ ἄβρα' δεῦτε πάγχης πάλαι ἀλλόμαν' ἀντὶ τοῦ
ἠλλόμην. Sapphoni tribui et correxi versum, nisi quod prius πάχῃ
goripsi, ut esset tetrameter aeolicus. Aleaeo tribuit Cramer scribens
᾿Αβφαδάτῃ(τα) ἐπ᾽ ἐγχεσπάλῳ ἀλλόμαν, Hartung ἄβρα δηῦτε πεδ᾽ ἕσπέ-
ραν | ἀλλόμαν.

Fr. 56. Et. M. 822, 39: Ὠϊόν, δεῖ γινώσκειν, ὅτι τὸ ὠὸν τὸ t ἔχει.
ὅτι εὕρηται τὸ i κατὰ διάστασιν παρὰ τῇ Σαπφοῖ" Φασὶ... ὦτον. ubi
. eod. Par. 364 pro δή ποτὲ exhibet γὰρ ποταμόν, 118 δὴ ποταμόν, deinde
ληδανὸν DVM Call. Miller Misc. 316 δὴ τωταμὸν λέϑινον. Item Zonar.
1879 ubi δὴ ποταμὸν. Cf. Athen. II 51 D: Σαπφὼ δὲ αὐτὸ (τὸ ὠὸν)
τρισυλλάβως καλεῖ" φασὶ δή ποτὲ Λήδαν ὦϊον εὑρεῖν. Adde Eust. 1686,
49. — V. 1. φαῖσι δή ποτὰ Neue, vulgo φασὶ δὴ ποτε. — V. 2. ὦιον
εὔρην, vulgo εὑρεῖν, quod correxit Neue. Verborum ordinem, quem prae-
bet epitome Ath. quamvis passim ea in re aon satis fide digna, cum Neuio
restitui, nam quod in Et. M. scriptum εὑρεῖν oiov ambiguitate laborat,
ut nescias ὦνον tribus an duabus syllabis sit enuntiandum, nisi forte
grammaticus alia quae sequebantur subiecit quae librarii " omiserunt;
et imperfectum esse enuntiatum πεπυκαδμένον indieio est. Fortasse
scribendum εὔρην óv λιϑίνῳ βώμῳ ὑπ᾽ ἔφνεσιν, siquidem vascu-
lorum picturae Ledam exhibent astantem arae, cui ovum impositum,
additis praeterea ramulis vel taeniis, vid.' Kekulé über ein griechisches
Vasengemülde. Bonn 1879. Neue Φαικένθενον, quamvis offendat, non
iam ausim tentare. In proecdosi scripsi Hermannum fere secutus
vowwvOivov | (ὑπ᾿ ἀνθέων) πεπυκαδμένον | s$onv diov (Cobet δακένϑῳ
t7. Scripsit), ac praeterea suspicatus sum fr. 112, quod ibid. adseripsit
Athenaeus: καὶ πάλιν oiov πολὺ λευκότερον, continuo his subiungen-
dum esse:

εὔρην dov cio
πόλυ λευκότερον . Uu vu v —

Hermann φασὶ δή ποϑ᾽ ὑπ᾽ ἀνθέων ὑακινθίνων Λήδαν ὦϊον εὑρεῖν ἡ