τ

SAPPHO. 107

* 52. [D4.]
“Ἔέδυχε μὲν d σελάννα
καὶ Πληΐαδες, μέσαι δέ
νύχτες, παρὰ δ᾽ ἔρχετ᾽ ὥρα,
ἔγω δὲ μόνα κατεύδω.

58. [56.] 895
Πλύρης uiv ἐφαίνετ᾽ & σελάννα,
αἱ δ᾽ ὡς περὶ βῶμον ἐστάϑησαν.

* 54. [46.]
Κρῆσσαί νύ ποτ᾽ ὧδ᾽ ἐμμελέως πόδεσσιν

Lachmann κἤλειβον, vulgo καὶ ἔλειβον. — ἔσλα vett. edd. Macr., lege-
batur ἐσθλά. Formae ἔσλος in reliquiis Lesbiorum poetarum satis in-
certa vel nulla vestigia, vid. Sapph. fr. 28. Alc. 50 et 96, ut cautius agere
videatur, qui ἔσϑλος retineat, quod extat in subditicio carmine Sapphus
26, cf. quae ad Pindarum p. 59 dixi. Sed nuper repertum fragmentum
Aleaei ut videtur (Fr. Adesp. 56 A 8 κάλων κἄσλων) fidem facit Les-
bios eonspirasse cum Boeotis et.Laconibus; quandoquidem membranae
Aegyptiacae istius singularis est auctoritas. Lachmann ἀράσαντο δ᾽
ἀμπὶ πὰν fole scripsit. Longe aliter Ahrens, qui cum antea καρχήσι᾽
ἔχον x«l  ἔλειβον ἄραντο | δὲ πάμπαν (ἐπ᾽) ἔσλα scripsisset, postea
proposuit καρχάσια (χέρσιν) ἔχον καὶ ἔλειβον, ἄραντο δὲ πάμπαν (πόλλ᾽)
fole ve γάμβρῳ, Hartung ἀράσαντο δ᾽ cA. ἐπίπαν τῷ | γάμβρῳ. Koechly
καρχώσι᾽ ἄνειχον κἄλειβον, ἄραντο δὲ πόλλα πὰν ἔσλα v. y. — Versus
ex Epithalamio aliquo petiti videntur.

Fr. 52. Hephaest. 66: ᾿Ενέοτε δὲ ἐναλλὰξ τὰς ἰωνικὰς ταῖς rooyai-
καὶς παραλαμβάνουσιν, ἀντὶ μὲν τῶν ἰωνικῶν ἔσϑ᾽ ὅτε τὰς δευτέρας
παιωνικὰς παραλαμβάνοντες, ἀντὶ δὲ τῶν ἑξασήμων τροχαϊκῶν ἔσϑ᾽
ὅτε τὰς ἑπτασήμους τροχαϊκάς, olov: Δέδυπε xti. Eadem Apostol. V
98 C. QGaisford binos versieulos coniunxit, quae diseriptio non pro-
banda. Sapphoni tribuit haec Stephanus. — V. 1. σελάννα, quod in

edit. 1 seripsi, firmavit A, in quo est σελέάνα, ceteri σελάνα. Nescio
autem an rectius σέλαννα scribatur, et fortasse ad eundem modum
v. 8 dec. Scholiasta quidem adversari videtur: τὸ οὖν ἃ σελάνα ἑπτά-
σημός ἐστι rooyoiwr . . . μακρὸν γάρ ἐστι καὶ τὸ τελευταῖον ἃ" ἔστιν
οὖν τὸ ἁ σελάνα ἐπίτριτος δεύτερος, τῆς ἃ τελευταίας ἀντὶ μακρᾶς
παραλαμβανομένης. Sed mirum est haec ambitiose exponi, nisi alii
censebant brevem esse novissimam syllabam. — V. 8. ἔρχετ᾽ et v. 4
κατεύδω scripsi, legebatur ἔρχεθ᾽ et καϑεύδω.

Fr. 53. Hephaest. 63: Καὶ (ἑωνικὰ ἀπὸ μείζονος) τρίμετρα βρᾶχυ-
κατάληκτα, τὰ καλούμενα Πραξίλλεια, ἃ τὴν μὲν πρώτην ἔχει ἰωνικήν,
τὴν δὲ δευτέραν τροχαϊκήν' οἷά ἐστι τὰ τοιαῦτα Σαπφοῦς Πλήρης
κτλ. — V. 1. ἐφαίνετ᾽ & A, et ἐφαίνετ᾽ etiam ES, vulgo ἐφαίνεϑ᾽ a.
— σελάννα ut in ed. 2 scripsi, legebatur σελώνα. Blass existimat haec
et fr. 54 ex eodem poemate depromta esse, poetriam diversos versue
alternis vicibus copulavisse ratus. | :

Fr. 54. Coniunxit haec in unum Santen; v. 1 et 2? leguntur ap.
Hephaest. 63: Τὰ δὲ (ἀπὸ μείζους ἐωνικὰ) τρίμετρα ἀκατάληκτα διχὼς