14. - POETAE MELICI. πορφυρᾶ... .. καὶ ταῦτα μὲν ἀτιμάσεις, ἔπεμψ᾽ ἀπὺ Φωκάας δῶρα τίμια καγγόνων. 45.[924] .* ... S "Ays δὴ χέλυ δῖά μοι φωνάεσσα γένοιο. ἡ (B ἐν se) τῶν μελῶν πρὸς τὴν "Agpooóttqv: χειρόμαχτρα δὲ καγγο- νῶν πορφυρᾶ (B πορφυρὰ), καὶ ταῦτα (sic PVL, καταυτα À, κατταῦτα B) μὲν ἀτιμάσεις (sic PVL, ᾿ἀτατιμάσεις A) ἔπεμψφ᾽ ἀπὺ Φωκάας (sie censor Ienensis, legebatur ᾿ἔπεμψα πυφωκάας, VL πυφωκείας) δῶρα τίμια; καγγόνων κόσμον λέγει κεφαλῆς τὰ χειρόμακτρα, υδὶ apparet καγγόνων ante κόσμον non ad Athenaei, sed ad Sapphus orationem referendum esse. Sappho eum libro quinto Asclepiadeis versibus usa esse perhibeatur, conncias hie Asclepiadeos cum Glyconeis consociatos fuisse: sed tamen hoc satis incertum: quamquam enim v. 4 et 5 facile ad legem strophae Asclepiadeae redigi possunt, si πρὸς σ᾽ ἔπεμψ᾽ em Φώκας δῶρα τίμια καγγόνων seripseris pro Φωκάας (haec enim forma legitur in titulo ap. Conze Iter Lesb. t. VI 1, ubi bis EMOQKAI extat, item Eustath. ad Dionys. Per. 487 Φώκη testatur, Ac fortasse recte Holstenius eam formam ap. Steph. Byz. restituit), famen ex v. 1—3 aegre duos Aselepiadeos effi- cias: atque ilud quoque dubium, utrum "Athenaeus unum an duo fragmenta adseripserit. Maxime autem obseurum inauditum illud voea- bulum xeyyóvov, ubi mihi ἐσαργύρων delitescere videbatur, sed nimis hoc recedit a litterarum vestigiis, quae libri utroque loco fir- miter tuentur. Casaubonus πλαγγόνων coniecit (cf. Hesych. πλαγγών), totum locum sic conformans: Χειρ. δὲ πλαγγόνων πορφυρᾶ, καὶ ταῦτα μάλα τιμάεντά γ᾽ ἔπεμψα Σαπφοῦς τεᾶς δῶρα τίμια, Fiorillo “τὰ χειρό- pereo τάδε καρήνων πορφυρᾶ, καὶ ταῦτα μηδ᾽ ἀτιμάσῃς, ἔπεμψα Σαπφὼ κ κεῖνα δῶρα τίμια, lacobs χειρόμακτρα πλαγγόνων πορφυρόβαπτα μὴ ἀτιμάσῃς ἃ πέμψα παρϑενείας dom τίμια, postea Xeto. δὲ πλαγ. πορφυρᾶ ... μὴ ἀτιμάσῃς, ἃ πέμψα Σαπφὼ κορείας ὃ. τ. Neue x«y γόνων i. e. κατὰ γούνων commendavit et ,Quattuor versus glyconeos restituit Xe. δὲ πορφυρᾶ Ι ταῦτα μὴ σύ γ᾽ ἀτιμάσεις, | τά γ ἔπεμψ᾽ ἀπὺ Φωκάας | δῶρα τίμια καγγόνων. Seidler scripsit καγ κόμων πορ- φυρᾶ καταρτάμενα τιμᾷς. εἴς σ ἔμπεμψ᾽ . . . wey κόμων, Ilermann καττόνων G. e. κατατόνων) et duo fragmenta esse censet: xo/' Ταῦτα τἄμ᾽ ἀπατιμάσεις ὅσ᾽ ἔπεμψ' οὖς καττόνων. Ahrens , prius xeyyóvov delet: χερρόμακτρα, δὲ πύρφυρα * oko ταῦτα μή ποτ᾽ ἀτιμάσῃς, ὅσσ᾽ Pneu εν Hey γόνων, idem χερρόμακτρα δὲ πορφύρας ἀπαυγάμενα τιμίας εἰς σ᾽ ἔπεμψ᾽ καλ., Hartung χειρόμακτρα δὲ πορφυρᾶ ταῦτα μή μοι ἀτιμάσῃς » ὅσσ᾽ ἔπεμψ᾽ ... τίμια καγκύλων (debebat καγκύλαν, quod κογχῶν interpretatur, coll. Hesychio: Καγκύλας" κηκῖδας" Αἰολεῖς). De- nique Meineke εἴς σ᾽ ἔπεμψ᾽ ἀπὸ Φωκάας δῶρα τίμια κἀγὼν vel κὐγών. Fr. 45. ,Hermog. IH 817 ed. Walz: Καὶ ὅταν τὴν λύραν ἐρωτᾷ ἡ Σαπφὼ καὶ ὅταν αὕτη ἀποκρένηται, οἷον" ἄγε χέλυ δῖα μοι (cod. ap. Blomfield ἄγε δὴ χέλυ om. po) λέγε, φωνάεσσα δὲ (om. Vind. 1) γένεο. καὶ τὰ ἑξῆς. Eustath. Il 9, 41: Ὁμηρικῶς δὲ aes καὶ ἡ λυρικὴ Σαπφὼ