102 ^ -. . POETAE MELICI.

* 35, 3. 889
"Ἄλλα, μὴ μεγαλύνεο δακτυλίω πέρι.

.- 86.

Οὐκ οἷδ᾽ Orr. ϑέω' δύο μοι τὰ νοήματα.

31. [9.]

oon» δ᾽ οὐ δοκίμοιμ᾽ ὀράνω δύσι πάχεσιν.

seq SOLE
. "Ag δὲ παῖς πεδὰ μάτερα πεπτερύγωμαι.

39. [36] ᾿ -—. ..' MEeo0
᾿ Ἦρος ἄγγελος ἱμερόφωνος ἀήδων.

eu, quemadmodum ipse olim Zuéxoe μοι πάϊς ἔμμεναι,  2τϑι, qoívso
πάἄχαρις scripseram,

Fr. 85. Herodian. περὶ μον. λέξ. 26, 20: ᾿Εφυλαξάμην δὲ διαλέ-
ἄτους διὰ τὸ (cod. τόδ᾽)" ἀλλ᾽ ἄν μοι μεγ. δακτυλίῳ περὶ. quae emen-
davi, quamquam dativus defendi potest. Hartung ἀλλ᾽ ἂν pu] μεγαλύ-
vE0 à. π. Ahrens nune (Phil XXVII 283) δαλλᾶν μοι μ. δακτυλέῳ
πέρι legit, αὖ δάλλα idem sit quod δᾶλις sive virgo. Sapphus haud
dubie versus est.

Fr. 36. Chrysipp. περὶ ἀποφατικῶν c. 38: Εἰ Σαπφὼ οὕτως ἀπο-
φαινομένη" Οὐκ οἶδ᾽ κτλ. ἀπέφασκεν κτλ.

Fr. 87. Herodian. περὶ μον. AéE. 7,28: Σημειῶδες ἄρα τὸ οὐρανὸς
ὅτι ἤρξατο ἀπὸ φύσει μακρᾶς, ᾿Αγιαῖος δὲ καὶ εἰς ὦ ἀποφαίνεται τὸ
ὄνομα, ... καὶ ἄνευ τοῦ 0 ὀφανός, καὶ Σαπφώ" ψαύειν δὲ οὐ δοκεῖ
μοι ὠρανῶ δυσπαχέα, quae correxi; ef. Pseudo- Callisth. II 20: ὥς ποτε
κἀγὼ ἰσόϑεον ἔχων κράτος ζερσὶν ἐμαῖς οὐρανὸν ἠϑέλησα ψαῦσαι. Ne-
que tamen haec satis faciunt, fortasse rectius seripseris:

ψαύην δ᾽ οὐ δοκίμοι δύσπαλες ὠράνω,

nam ex Herodiano non liquet, utrum in Sapphus versu per à an per ὦ
illud vocabulum scriptum sit, Quod Sappho de alio dixit, Horatius
ad se iranstulit: Sublimi feriam sidera vertice. Ahrens ψαύην δ᾽ οὐ
δοπίμωμ᾽ ὀράνω δυσεπαύχεα (i. e. δυσαυχέα), cum Hermann δοκέοιμ᾽
οὐ δυσαπαχέα seripsisset. Hecker et Brink οὐδέ τι ψαύην δοκέμωμι
κράνῳ | ὠράνω δυσπάχεος, novissimum verbum Brink ἀμέτρον sive
δυσμετρήτου C* ἂν

Fr. 38. Et. 662, 32: Of γὰρ Αἰολεῖς εἰώϑασι προστυϑέναι σύμ-
φωνον, ὥσπερ πὸ pee πεπτερύγωμαιν, ubi cod. Par. 346 addit
olov: dg δὲ πάϊς παῖδα μητέρα mem. Ἡρωδιανὸς ἐν τοῖς περὶ πάϑους.
Similia Zonar. 1540, et cod. ap. Koen. ad Gregor. Cor. 638, ubi πάϊδα
ματέρα. Schol. Theoer. 1 δῦ in cod. Ambr.: οἵ γὰρ Αἰολεῖς εἰώϑασι
προστιϑέναι σύμφωνον, ὥσπερ τὸ ἐπτέρυγμαι" ὡς δὲ πάϊς πεδὰ ματέρα
πεπτέρυγμαι᾽ Ἡρωδιανὸς ἐν τῷ περὶ πάϑους. Ac nescio an πεπτέ-
φυγμαι sit praeoptandum.  Seripsi παῖς itaque etiam Ahrens, Koen
πεδὰ restituit (sie schol. ''heoer.) et Sapphoni tribuit, Neue πεπτερύ-
γώται coniecit, comparans Catull. 8, 6 seq., fortasse recte.

Fr. 39. Schol. Soph. Electr. 149: τὸ δὲ Διὸς ἄγγελος (ἡ ἀηδών)