98 -. -. -’ POETAE MELICI. 26. [135.] Κεῖνον, ὦ χουσόϑρονε Mojo, ἔνισπες ὕμνον, ἐκ τᾶς καλλιγύναικος ἐσϑλᾶς Τήιος χώρας ὃν ἄειδε τερπνῶς πρέσβυς ἀγαυός. 21. [93.] Σκιδναμένας" ἐν στήϑεσιν ὄργας μαψυλάκαν γλῶσσαν πεφύλαχϑαι. 28. [61.] ᾿ς 887 AL δ᾽ ἦχες ἔσλων ἵμερον ἢ κάλων, ἄσμα παντί που δῆλον. Possis suspieari illud tantum confietum esse, quod ad Anacreontem scriptum sit earmen, sed potius omne carmen subditieium esse censendum est. — V. 1. κεῖνον Ursinus, vulgo κείνων. — ἔνισπες Barnes, εἴνασπες PVL, εἶνσπες A. — V. 2. ἐκ τᾶς, Meineke ὧκ τᾶς correxit. — V. 8. Τήιος Barnes, vulgo ὁ Τήιος, Hecker Τηΐας. — ὃν Ursin, vulgo óg. — V. 4. ἀγαυός Barnes, libri ἀγλαός. Fr. 27. Plutarch. de coh. ira c. 7: "Ev ὀργῇ δὲ σεμνότερον οὐδὲν ἡσυχίας, ὡς ἡ Σαπφὼ παραινεῖ, σκιδναμένης ἐν στήϑεσιν ὀργῆς πεφυ- λάχϑαι γλῶσσαν μαψυλάκταν, Hermann μαψυλάκαν emendavit, Seidler restituit Adonios, contra Hermann numeris aliter diseriptis ἐν 'delet et στάϑεσιν requirit, — V. 2, Ahrens πεφύλαξο substituit, ac sane infin. πεφυλάχϑαι Plutarchi, non poetriae videtur esse, .quae πεφύλαχϑε scri- pserit, vel si singularis numerus requirebatur, activa specie usa πε- φύλαχϑι, formam hane quamvis inusitatam tuetur δεέδιχϑε ap. Nieandr. Alex. 443 et Babrium 75, 92. Fr. 98. Aristot, Rhet. I 9: Τὰ γὰρ αἰσχρὰ αἰσχύνονται καὶ λέγον- veg wel ποιοῦντες καὶ μέλλοντες, ὥσπερ καὶ Σαπφὼ πεποίηκεν εἰπόν- Toc τοῦ Δλκαίου (fr. 58). ... AQ δ᾽ κτλ. Adde scholion ad h. 1. apud Cram. Ἀπ. Par. I 266, 25: Ejee $ Aixeiog ó ποιητὴς ἦρα κόρης πινός, ἢ ἄλλος τιρ ἤρα, παράγει οὖν ὅμως ἡ Σαπφὼ διάλογον" καὶ λέγει ὁ ἐρῶν πρὸς τὴν ἐρωμένην" »ϑέλω τι εἰπεῖν πρὸς σέ, ἀλλ᾽ ἐντρέπομαι, αἰδοῦμαι, αἰσχύνομαι." εἶτ᾽ αὖϑις ἀμοιβαδὶς E κόρη λέγει πρὸς ἐκεῖ- vov: QUA. ἐὰν ἧς ἀγαϑός, καὶ ὃ ὃ ἔμελλες πρός με εἰπεῖν, ἦν ἀγαθόν, οὐκ ἂν ἠδοῦ καὶ ἠσχύνου οὕτως" ἀλλὰ μετὰ παρρησίας ἔλεγες ἄν, βλέ- πων πρὸς μὲ ἀνερυϑριάστως." — V. 1. ἦχες, Ac ἦχες ἐς, cod. Dresd. εἶχες, Vb ixsg, Victorius ixeg ἐς (supra ue δὲ ἦκες). — ἔσλων Bteph. et Ursinus, legebatur ἐσϑλῶν. cf, infra fr. 51. — ἔμερον codd. ut vi- detur omnes, vulgo ex Sealigeri ut videtur coniectura αἱ δ᾽ iné σ᾽ ἐσθλῶν ἵμερος et similiter Nauck αὐ δ᾽ ἦχέ 6' ... ἵμερος, probante Spengelio (qui praeterea αἱ δ᾽ ἵκες 2. ἵμερον proposuit) Satis constat Graece utrumque diei ἥμερος ἔχει us, ut est apud Soph. Oed. Col. 1723 et ἔμερον ἔχω, vid. Soph. h 542, et ad eundem modum alia id genus.