92 POETAE MELICI.

συμμεμιγμένον ϑαλίαισι νέκταρ
οἰνοχοεῦσα.

6. [6.]
Ἤ σε Κύπρος καὶ Πάφος ἢ Πάνορμος.

q. *8. 11.] E

Σοὶ δ᾽ ἔγω λεύκας ἐπὶ βῶμον aiyog.

*
i *

κἀπιλείψω τοι.

ij Ἐ9.
Ai9' ἔγω, χρυσοστέφαν᾽ ᾿ἀφρόδιτα.
τόνδε τὸν πάλον λαχύγν. 6᾽᾽ ' 883

vulgo, χρυσείαισιν libri. — ἄβρως scripsi, vulgo ἄβροις, Blomfield
ἄβραις. — V. 4. οἰνοχοεῦσα scripsi, vulgo οἰνοχοοῦσα, Neue οἰνοχόεισα.
Non ausus sum contractas formas Lesbiis abiudicare, velut Sappho
fr. 1, 11 δινεῦντες, ἃ, 3 φωνεύσας (quamquam ibi lectio satis incerta),
Alcaeus fr. 18, 5 μοχϑεῦντες, 31, 3 ἐπαινεῦντες, fr. 102 μαρτυρεῦντας,
denique Sappho fr. 54, 9 ὠρχεῦυτ᾽. Similiter in titulis est εἰρωτῶντες
et soluta forma ἀρκέην, quemadmodum etiam Balbilla ἐλάων seripsit:
apud Theocritum plura extant exempla. Inprimis autem in participiis
videtur usus fluctuasse, quemadmodum etiam apud Hesiodum Theog.
v. 880 est πιμπλεῦσαι (nonnulli tamen libri πιμπλεῖσαι exhibent), apud
eundem Op. 510 πιλνᾷ legitur, quamquam ibi fortasse rectius πέλναν
scripseris, nam hune poetam Aeolensium more etiam breviores has for-
mas adhibuisse docet Op. 526 οὐ γάρ of ἠέλιος δείκνυ νόμον δρμηϑῆ-
vei, hoc est δείκνυσι, quod fugit interpretes. — V. 3. ϑαλέαισι, Ahrens
Δαλέεσσι.

Fr. 6. Strabo T 40: Καὶ Zompeé Ἤ σε wt. — καὶ Πάφος seri-
psi, legebatur ἢ Πάφος. Emendationem stabiliunt Homerica exempla,
quae composuit geographus. — ἢ Πάνορμος, Casaubonus ἡ πάνορμος,
debebat & scribere, neque expers poetria Sicularum rerum. — Est haud
dubie ex hymno in Venerem, cf. Menander de Encom. Rhet IX 136.

Fr. 7 et 8. Apoll de pron. 364 C: ZOI'. ᾿ἀττικῶς. Ἴωνες, Αἰολεῖς
ὁμοίως" Σοὶ ' £y o λεύκας ἐπιδωμον πἶγος. Σαπφώ. καὶ τὸ
κατὰ ἀπόλυτον διὰ T' Κἀπιλείψω τοι. Posterius hoc ex eodem, ut
videtur, carmine petitum. est. — ἔγω, Bekker ἔγων. — ἐπὶ βῶμον Bek-
ker, nisi forte fuit ἐπί τ᾽ ὦμον. Pro ἐπιδωμον Neue coni. περιδώσομ᾽,
Ahrens ἐπὶ δᾶμον (i. e. δημὸν) αἶγος (πίονα καύσω) — αἶγος, Welcker
coniecit 4iyos (Schneidewin Αἰγᾶς vel rectius Ai'yeg) collato Strabone
ΧΠῚ 615, vide fr. 131. "Videtur Sappho describere sacrificium Veneri
oblatum, quorsum fort. respicit .Philostr. Imag. | H 1.

Fr. 9. Apollon. de Synt. 247: Εἰσὶ τῆς εὐχῆς ἐπιρρήματα παραστα-
vxo Αἴϑ᾽ ἐγὼ γενόμαν (ψενάμαν M, γενοίμην B, om. C). χρυσὸς
er9' (i9? ἤ oie οὕτως C), ἀφροδίτα, v. τ. π. λαχοίην (λαχοίη B)
at recte A γρυσοστέφαν᾽. — V. 9. λαχόην correxi, cf. Et. M. 558, 28.
'Cram. An. Ox. IV 204, 5. Choerobosc. Epim. II 112.