πα΄. E ^. POETAE MELICI.

Bekker An. Il. 855: Ὁ ὑποκορισμὸς ὄνομά ἐστι μικρότητος
ἐμφαντικὸν καὶ κόραις ἐοικός" λαμβάνεται δὲ ἕνεκεν τοῦ πρέποντος,
ὡς παρ᾽ ᾿Δλκμᾶνι" Ἐ * * πόραι γὰρ αἵ λέγουσαι. Exemplum ali-
quod excidit, atque etiam nune reliquiae huius poetae abundant
deminutivis voeabulis. Ceterum cf. Cramer. An. Ox. IV 273,
12: ἢ διὰ τὸ πρέπον, ὡς παρὰ ᾿Αλκμᾶνι εὕρομεν (legebatur ἔχοντι
sed infra 329, 11 ubi eadem repetuntur παραλκὰν εὕρομεν extat)
τὰς πάρϑένους ὑποκοριστικαῖς χρωμένας λέξεσι᾽ πρέπει γὰρ τοῦτο
παρϑένοις. — Alcmanmis fortasse nomen .Aicaeo cessit (quae mo-
mina & librariis saepius sunt permutata): vid. fr. Aleaei 115 et
144. — Nauck Alemanis nomen restituendum censet apud He-
rodianum z. μον. λέξ. 9, 81: Εὐρυπῶν᾽ ᾿ἀλκμάν' Οἷσι δ᾽ Εὐ-
ρυπῶν, ubi legitur εὐρυπῶν ἀλκμοῖς ἥδε ῥυπῶν, contra Lehrs
edidit Εὐρυπῶν᾽ “Δακεδαιμονίοις Εὐρυπωντίδαι. Locus nondum
persanatus. — Sehol. Hippocrat, V 484 ed. Littré Alemami iri-
buit versum: ὡς καὶ Axpév quow' iv μὲν ἀνθρώπῳ ὀργαὶ κε-
πριμέναι μυρίαι, hoc est: Η

Ὀργαὶ μὲν ἀνθρώπων διακεκριμέναι μυρίαι.
at hie vérsus vel propter numerorum indolem Alemani abiudi-
candus reeteque ab aliis Baechylidi tribuitur, vid. Bacch. fr. 44.

Sosibiüs cum in Alemanem seripserit commentarios (vid.
supra fr. 20 et 75 et 90), fortasse etiam alia quaedam, quae pro-
babiliter referas illue, ex poetae Laeonis carminibus petita sunt,
velut legitur ap. sehol, Theocr. V 91: Σωσίβιος δὲ τὰς ἀνεμώ-
veg παρὰ “άκωσι Φαίνιδας καλεῖσϑαί φησιν (ubi cod. Ambr.
καλεῖ). item apud Hesych. Σάνδυξ᾽ δένδρον ϑαμνῶδες, οὗ τὸ
ἄνϑος χροιὰν κόκκῳ ἐμφερῆ ἔχει, ὡς Σωσίβιος. nam quod ibidem
est περφέλα᾽ Σωσίβιος. κύριον ὄνομα, potuit in alio grammatici
libro mentio fieri nominis, quod Laconieum esse constat, vide
titulum ap. Welckerum Opusc. ΠῚ 251, 22.