ALCMAN, τ

141 A.

Et. Flor, Miller Mise. 243: πήρατα, πέρατα᾽ καὶ meg! ix-
μᾶνι" πέρασα παϑῶν. Fortasse scribendum: πῆρας (ἔβ)α παϑῶν.

141 B. [95.]

Steph. Byz. Πιτυοῦσσαι᾽ νῆσοι διάφοροι, ἃς Πιτυώδεις xa-
Asi ᾿ἀλχαμάν. ΟἹ. Eust. Il. 365, 45.

148.

Cram. An. Ox. I 343, 11: Καὶ πλῆτρον τὸ πηδάλιον καὶ
ὑποκοριστικῶς εἶπεν "Aàxu&v πλήϑριον, scr. πληϑρίον. cf.
Ammon. p. 109. Fortasse petitum ex carmine, in quo Ulixis
errores descripsit, vid. fr. 28.

149. [107.]

Et. M. 663, 53: Περίηος, ἐκ vov Περιήρης;, ἄρον τὸ ij Πε-
eínoc" ταύτῃ ἐὰν σοι προτεϑῇ παρ᾽ Aixuóvi, ὅτι," κλῖνον αὐτό, μὴ
πλίνῃς᾽ οὐ γὰρ ἀκολουϑεῖ ἡ κατάληξις, εἰ γένοιτο Περιήρους, πρὸς
τὴν Περιήρης εὐθεῖαν. 1]ερὶ παϑῶν. Lobeck Proleg. Path. 289
coniecit poetam Περίηρ scripsisse, ut Περέηρς ἃ grammaticis sit
profectum, Pertinet fort. ad Hymnum in Dioseuros, fr. 12 seq.
nam pater Tyndari fuit.

150. [98.]
Hesych.: Νηρεύς᾽ ϑαλάσσιος δαίμων᾽ Αλχαμὰν καὶ Πόρκον
ὀνομάξει.
151. [44.]
Suid. v. χϑονία᾽ ... xol meo ᾿Αλκμᾶνι δέ, ὅτε φησὶ χϑό-
viov τέρας ἐπὶ τῆς Ἔριδος; τινὲς ἀντὶ τοῦ στυγνὸν ἐδέξαντο, ἔνιοι
δὲ ἀντὶ τοῦ μέγα, ἐπεὶ πρὸς αὐτὴν λέγει.

152. [108.]
Suid. v. ψιλεύς" im ἄκρου χοροῦ ἱστάμενος" ὅϑεν xol φιλό-
ψιλὸς παρὰ ᾿Δλκμᾶνι, ἡ φιλοῦσα ἐπ᾽ ἄκρου χοροῦ ἵστασϑαι. — Cf.
Phot. 654, 15.

153. [110]

Sehol. Hom. 1]. u 137: ἔσως δὲ βεβαρυτόνηται, ἐπεὶ καὶ τὸ
ναῦος ἐβαρύνετο, καὶ τὸ Τραῦος κύριον καὶ τὸ ψαῦος παρ᾽
᾿Δλκμᾶνι.

*