ALCMAN, 75

de adv. Bekk. An. lI 570: καὶ τὸ δὰν πλεονάσαν τῷ ὃ ovx ἀντ-
ἔκειτο, ubi cum Schoemanno δοὰν restituendum.

136 A. [94.]

Steph. Byz.: ᾿Ισσηδύνες᾽ ἔϑνος XxvOixóv. ... ᾿ἀλκαμὰν δὲ μό-
νος Ἐσσηδόνας (sic R, ᾿ἡσσεδόνας A, ᾿ἡσεδόνας V) αὐτοὺς φη-
Gv εὑρίσκεται δὲ ἡ δευτέρα παρ᾽ ἄλλοις διὰ τοῦ E.

180 Β.

Et. Flor. Miller Mise. 136: τὸ δὲ ξάτραφα παρὰ ᾿Αἀλχμᾶνι
κανονιστέον κατὰ μεταπλασμὸν ἀπὸ τοῦ Lorgogov.

181. [102.]

Etym. M. 420, 48: Ἥδυμος ... τὸ δὲ ὑπερϑετικὸν ἡδυμέ-
στατον ᾿Δλκμὰν ἔφη, ϑομποίάονίη ἀδυμέστατον.

188. [1291

Eustath. Od. 1892, 44: "Ez ἰστέον, καὶ ὅτε τὸ εἰρημένον ἦν
ἐπὶ τρίτου ἑνικοῦ προσώπου ὃ "ixu&v ἧς λέγει, μετειλημμένου τοῦ
v εἰς 6 Δωρικῶς ὡς ὁ "Ηρακλείδης παραδίδωσιν. Cf. Favor. 234.

159.
Cram. An. Ox. I 190, 20: τὶ δὲ λέγει ᾿4λεμὰν ἀντὶ τοῦ ἡσίν.

140.

Cram. An. Ox. I ὅδ, 21: Σεσημείωται τὸ κάρχαρος ... καὶ
τὸ ϑηλυκὸν παρ’ ᾿Αλκμᾶνι᾽" καρχάραισι φωναῖς. καὶ ἐπίρρημα
καρχαρῶς. Legebatur καρχάρεσσι.

141, [117.]

Eust. I. 756, 30: ᾿Αντιϑέσεε τοῦ v εἰς À, à ἀντιστοιχοῦσι
Δωριεῖς iv τῷ φίλτατος φίντατος ... ἕλετο, ἕντο, καὶ Δωρικῶς
γέντο, πέλετο, κέντο παρὰ ᾿Αλκμᾶνι. — Alemanis verba eum non
Sint adscripta, non licet diiudicare, rectene an secus grammaticus
hoc edixerit. Nam potest κέντο etiam a stirpe K EN repeti, unde
xévoou, κέντωρ, κέντρον, κεντέιν, et composita KevOimmm, Kévrav-
ρος descendunt, ut Aleman media forma vice agentis sit usus.
Neque recte idem grammaticus Homericum γέντο ad ἕλετο rettu-
lit, quod G. Curtius recte vidit descendere ab ea stirpe, quam
Cypriorum vocabula ἀπόγεμε (ἄφελκε) et ὕγγεμος (συλλαβή) osten-