"T ERN p POETAE MELICI.

130.

Hesych.: Βλὴρ (βλῆρ) δέλεαρ" τὸ δὲ αὐτὸ καὶ ἄσϑμα (αἶϑμα
corr. Schmidt collato Hesych. oj9ue' δέλεαρ)" παρὰ ᾿Δλκχμαίωνι ἡ
λέξις. Schow ᾿Δλκαίῳ, et Aeolicum vocabulum dicitur in Et. M.
200, 27; Alemani tribuit Meineke, quem secutus sum, quando-
quidem Et. M. non Aeolensibus tribuit vocem, sed ioàwmv vgo-
πὴν agnoscit, neque quod Sophro Syracusanus δελήτιον dixit,
Alcemami βλῆρ abiudicandum, quem saepe e/oA(fev testantur gram-
malici, sed optionem difficilem esse confiteor. Nam δέλεαρ, quod
nostri homines a voce δόλος repetunt (idem veriloquium prae-
ier alia iam veteres commendaverunt) descendit a verbo βάλλω,
quod Arcades δέλλω pronuntiaverunt, quemadmodum ὀβελὸν ab
eadem stirpe ortum Dorienses ὀδελόν dixerunt; itaque βλῆρ tam
Aeolensibus quam Doriensibus licet vindicare: ommino in voca-
bulis, quorum origo mature est oblitterata, admodum variant
' dialecti, neque decet talia ad normae constantiam exigere.

131. [92.]
Steph. Byz. v. Γάργαρα. ... ixu&v δὲ ϑηλυκῶς τὴν Γάρ-
γαρόν φησιν.
182, [101.] |
Etym. M. 228, 35: Γεργύρα᾽ ὁ ὑπόνομος, κυρίως δε οὗ τὰ
ὕδατα φέρεται τὰ ὄμβρια, γεώρυγά τινα ὄντα, τὰ ὑπὸ γῆν ὀρύγ-
ματα, καὶ κατὰ συγκοπὴν καὶ μετάϑεσιν καὶ διπλασιασμὸν γεργύρα᾽
ξήτει εἰς τὰ Γόργυρα᾽ ὁ δὲ ᾿άλκμαν διὰ τοῦ ε γεργύρα (γέρ-
γυρα) φησί. Cf. Bekk. An. I 233, 27.

133. [125]

Seh. Lucian. Anaeh. c. 22 (Bachm. An. II 339): Γέρρον
... ᾿Αλκμὰν δὲ ἐπὶ τῶν οἰστῶν τέϑειπε τὴν λέξιν.

184. [98.]

Steph. Byz. v. Γραικός. ... Γραῖκες (A Γραῖες) δὲ παρὰ
"Aixu&v. of τῶν Ἑλλήνων μητέρες... ἔστι δὲ ἢ μεταπλασμὸς ἢ
τῆς Γραῖξ εὐθείας κλίσις [ἐστίν].

195... ous SER

Bekk. An. Π 949: Τὸ δοὰν παρ᾽ Alxuüvi Δωρικῶς ὀξύνεται,
γεγονὸς οὕτω δήν, δάν, δοάν. ΟΥ̓ 1ο. Alex. p. 42. Adde Apollon.