ALCMAN, 11

νῦν τοὺς ἀϑλίους γραμματιστὰς ξητεῖν, οὗ γῆς ταῦτ᾽ εἶναι, λυσι-
τελεῖν δ᾽ αὐτοῖς καὶ μακράν, ὡς ἔοικεν, ἀπελθεῖν ὁδὸν μᾶλλον ἢ
περὶ τῶν Σκιαπόδων ἀνήνυτα πραγματεύεσθαι. Aleman praeter
varias gentes, apud quos nomen suum clarum esse iactabat, etiam
fabulosum hominum genus commemoraverat Στεγανύποδας, vid.
Strabo [ 43: Ἡσιόδου δ᾽ ovx ἄν τις αἰτιάσαιτο ἄγνοιαν, Ἡμίκυ-
veg λέγοντος καὶ Μακροκεφάλους καὶ Ilvyueíovc, οὐδὲ γὰρ αὐτοῦ
Ὁμήρου ταῦτα μυϑεύοντος, ὧν εἰσὶ καὶ οὗτοι οἵ Πυγμαῖοι, οὐδ᾽
"Aixu&vog Στεγανόποδας ἱστοροῦντος κτλ. Similia. ibid. VII 299:
- ᾿λλχμᾶνα δὲ στεγανόποδας (λέγειν). Adde Cram. Am. Ox. III
370, 8. Vulgo aves palustres diei solebant στεγανόποδες ὕρνιϑες
(vid. Arist. Hist. An. II 12. VIII 3. Hesych. στεγανόποδες 0o- 865
vi9eg) Aleman autem non hac forma videtur usus esse, sed
aut Στεγανάποδας aut Στεγνόποδας dixit. Idem vero for-
tasse praeterea alias fabulosas gentes recensuit, quarum magnum
numerum exhibent Strabo II 70, XV "711 et Tzeiz. Chil. VIII
629 seq. ubi qui v. 767 μονοτοκῆται dicuntur, emendandum est
Ἐνωτοκοῖται, αὐ reete vidit Lobeckius, quemadmodum iam
Kiesslingius idem nomen v. 638 restituit, cf. Nonni XXVII 94:
ἀνέρες Οὐατοκοῖται, οἷσι ϑέμις δολιχοῖσιν in^ οὔασιν ὕπνον ἰαύειν.
eosdem nugator aliquis inseruit gentium Asianarum catalogo in
Xenoph. Anab. VII 8, 25: xoi Κόλχοι καὶ Μοσσύνοικι καὶ Κοῖτοι
(s. Κοῖται), nam καὶ '"Everoxoiter ibi scribendum, nisi malis Χα-
μαικοῖται. — Ac nescio an similiter decipi se passus sit Plinius
Hist. N. IV 88, ubi in portentosa librorum scriptura Enoechad-
loe (enoaedioae al) non Hellenoseyfhae, ut Urlichs coniecit, sed
hoc ipsum nomen videtur delitescere, ac fortasse idem adseriptum
fuit Christi imagini, quam "Tertull. apol. 16 et ad nat. 114 de-
seripsit. — Ceterum de hoc Alemanis carmine disputavit Schnei-
dewin ad Orion. p. 20 seqq. cf. etiam supra fr. 25. Fortasse
hue pertinet etiam Hesychii glossa Τιϑωνόκομον ἔϑνος.

. ,H9. [9.]

Diod. Sieul. IV 7: Περὶ δὲ τῶν Μουσῶν, ἐπειδήπερ ἐμνή-
σϑημεν ἐν ταῖς τοῦ Διονύσου πράξεσιν, οἰκεῖον ἂν εἴη διελϑεῖν ἐν
κεφαλαίοις᾽ ταύτας γὰρ oí πλεῖστοι τῶν μυϑογράφων καὶ μάλιστα
οἵ δεδοκιμασμένοι φασὶ ϑυγατέρας εἶναι Διὸς καὶ Μνημοσύνης,
ὀλίγοι δὲ τῶν ποιητῶν, iv οἷς ἐστὶ καὶ Alxudv (᾿Δλκμαίων FG),
ϑυγατέρας ἀποφαίνονται Οὐρανοῦ καὶ Γῆς. Cf. Schol. Pind. Nem.
IH 16. Sed ipse Aleman fr. 45 et 59 lovis filiam Musam ap-
pellat. Apud Clem. Al. Protr. 19: τὰς δὲ Μούσας, dg "Aixev-