το — POETAE MELICI,

ἐπειδὴ ναυτικώτατοι of. Κρῆτες ἐγένοντο᾽ μέμνηται ταύτης ᾿Δλκαῖος,
ut utri fides sit habenda, nescias.

116. [62.] i ni E E ' 864
Aristid. II 272: '444' ὅμως ἐῶ ταῦτα Πλάτωνος χάριν ἔστω
τὸ γειτόνημα ἁλμυρόν, ὥς φησιν, ubi Schol. T. III 635: “4λ-
μυρὸν γειτόνημα᾽ ᾿Δλκμὰν Ó λυριπὸς τοῦτο εἶπεν" ἀντὶ τοῦ τί κακόν
ἐστιν γείτονα ἔχειν τὴν ϑάλασσαν, ἢ ὅτε ἡ λέξις Πλατωνιπή ἐστιν.
Cf. Apostol. II 28. Arsen. 48 (ἁλμυρὸν γειτόνημ᾽ ἔμβλεπε πόρρω).

111. [15.]

Athen. I 31 C: ᾿ἡληεμάν που ἄπυρον οἶνον xoi ἄνϑεος
ὔὕσδοντά φησι τὸν ἐκ Πέντε λόφων, ὅς ἐστι τόπος Σπάρτης ἀπ-
ἔχων στάδια ἑπτὰ (E O) καὶ τὸν ἐκ Δενθιάδων, ἐρύματός τινος,
καὶ (om. D; verba καὶ τὸν ἐκ Καρύστου ... ᾿Αρκαδίας hic collo-
cavit Porson, vulgo leguntur post Σεαϑμίταν) τὸν ἐπ Καρύστου,
ὅς ἐστι πλησίον '"4gxoüing, καὶ τὸν ἐξ Οἰνοῦντος xoi τὸν ἐξ
Ὀνόγλων καὶ Σταϑμῶν. χωρία δὲ ταῦτα, τὰ καὶ (verba τὰ καὶ
plane delenda videntur), πλησίον Πιτόνης᾽ φησὶ γοῦν Οἶνον δ᾽
Οἰνουντιάδαν (Οἰνουντιάδην vulgo, Οἰνουντιάδα B. cf. Plut.
vit. Lye. 6)" ἢ 4év8uv ἢ Καρύστιον ἢ Ὄνογλιν ἢ Σταϑμί-
ταν. ἄπυρον δὲ εἶπε τὸν οὐχ ἔψημένον᾽ ἐχρῶντο γὰρ ἑφϑοῖς οἴνοις.
Καρύστιον οἶνον ex ΑἸοπᾶπο affert Strabo X 446, Eust. Il. 281,
10, Steph. Byz. v. Κάρυστος, illud autem ἄνϑεος ὕσδοντα affert
Eust. 1449, 12 et 1633, 51. Pro 'Ovoyiw Casaubonus Ὀνογλέταν
probante Meinekio, sed tuetur paradosin Hesych.: 'Ovéyàw: εἶδος
οἴνου, qui huc respicit etiam s. v. Ζένθις. Poeta fort. scripsit:

Οἶνον δ᾽ (αἰνῆν) Οἰνουντιάδαν

ἢ Δένϑιν ἢ Καρύστιον ἤτοι Ὄνογλιν
ἢ Σταϑμίταν ἢ ᾽κ Πέντε λόφων
ἄπυρόν ve καὶ ἄνϑεος ὕσδοντ᾽ ...

Fuit haud dubie olim .Foivov et «ξοινοντιάδαν scriptum. De ori-
gine voeis οἶνος varia commenti sunt nostri, alius aliter primor-
dia humani generis ad suum arbitrium exornantes, scilicet non
animadverterunt, οἶνος οἰνώδης qui diceretur ab Hippocrate.

118.

Aristid. II 508: Ἑτέρωϑι τοίνυν καλλωπιζόμενος παρ᾽ ὅσοις
εὐδοκιμεῖ (Αλκμάν), τοσαῦτα καὶ τοιαῦτα ἔϑνη καταλέγει, ὥστ᾽ ἔτι