δ8 ^ '' '* POETAE MELICI. 108. [49.] Tzeiz. in Tl. 65 ed. Herm.: Θαλῆς, Πυϑαγόρας, Πλάτων τε καὶ of Στωικοὶ διαφορὰν ἴσασι δαιμόνων vs καὶ ἡρώων δαίμονας. γὰρ φάσκουσιν ἀσωμάτους εἶναι οὐσίας" ἥρωας δὲ ψυχὰς σωμάτων διαξυγείσας. Ὀρφεὺς δὲ καὶ Ὅμηρος, Ἡσίοδός τε καὶ ᾿Δλκμὰν ὃ λυροποιὸς καὶ of λοιποὶ ποιηταὶ ἀλληνάλλως ταῦτα ἐκδέχονται. Fort. pertinet ad Fr. 69. 109. [54.] Aelian. Var. Hist. XII 36: Ἐοίκασιν οἵ ἀρχαῖοι ὑπὲρ τοῦ ἀριϑμοῦ τῶν τῆς Νιόβης παίδων μὴ συνάδειν ἀλλήλοις... ᾽4λκ- μὰν δέκα φησίν. 110. [55.] Aelian. Hist. Anim. XII 8: Ὁμήρῳ μὲν οὖν φωνὴν Ξάνϑῳ τῷ ἵππῳ δόντι συγγνώμην νέμειν ἄξια᾽ ποιητὴς γάρ᾽ καὶ ᾿Δλεμὰν δὲ μιμούμενος ἐν τοῖς τοιούτοις Ὅμηρον οὐκ ἂν φέροιτο αἰτίαν" ἔχει γὰρ ἀξιόχρεων εἰς αἰδῶ τὴν πρωτίστην τόλμαν. 111. [119] Eust. Il. 1154, 25: Καὶ ὅτι ἀκμονίδαι of οὐρανίδαι δηλοῦσιν of παλαιοί, ὡς δὲ "4xuovog ὃ οὐρανὸς ὃ ᾿Αλκμάν φασιν ἱστορεῖ. Sed videtur "4xuov scripsisse, ita non solum Eudoc. 26: ὡς δὲ ἄκμων ὃ οὐρανὸς ὃ ᾿Δλκμὰν ἱστορεῖ, sed etiam ipse Eust. 1150, ὅ9: ὁ τοῦ Κρόνου πατὴρ ᾿ἄκμων ἐκαλεῖτο ἀπὸ τῆς τοῦ οὐρανοῦ φασὶν ἀκαμάτου φύσεως. neque tamen ista interpretatio satis habet auctoritatis, nisi quod Hesych.: ἄκμων᾽ ἀπαϑής" Κρόνος" οὐρανός. Alii potius Coeli patrem ferunt, quemadmodum Et. M. 49, 47, qui ex scholis Homerieis eadem fere quae Eust. 1150 exhibet, ὃ τοῦ Οὐρανοῦ πατήρ dicit, Bekk. An. I 367, 12, He- sychius: ^4xgovíógc ὃ Χάρων καὶ ὁ Οὐρανός" "Axuovog γὰρ παῖς, Cornut. de Deor. nat. c. 1: τενὲς δὲ τῶν ποιητῶν ᾿άκμονος αὐτὸν (Οὐρανὸν) ἔφασαν εἶναι υἱόν. Hesiodi versum affert Schol. Sim- miae ap. lacobs Anth. Pal. T. III 824: "4xuovíóev δὲ τὸν οὐ- oevóv, Ησίοδος᾽ Γαῖα μὲν "ἄκμονα ἔτικτεν, ἀπὸ δ᾽ "Axuovog ov- φανός, quibus Comes Natalis si recte memini addit ἔσκεν. Su- spiceatus aliquando sum Alemanis hune esse versum, id quod eiiam Hermann Op. VI 271 censuit, sed potius ex T'ütamomachia petitus, quam videntur nonnulli Hesiodo tribuisse, vid. Cram. An. Ox. I 75, 12: οἱ δὲ ἄκμονα τὸν αἰϑέρα, αἰϑέρος δ᾽ υἱὸς Οὐρα- νός, ὡς ὃ τὴν Τιτανομαχίαν γράψας (sec. Philodemum π. svo. 863