66 '  : POETAE MELICI.

91. [118.]
“ἄδος εἱμένα καλόν.
98. [108.]
Καλλὰ μελισδομέναι.
99. ['16.] NN 861
Τὰ fà κάδεα.
: 100. [16.]
Τὸ νέκταρ ἔδμεναι.
101 A.
᾿Δρτέμιτος ϑεράποντα.
101 B.

Etym. Flor. Miller Mise..291 post explieationem vocis ὕλα-
πόμωροι, quae legitur in Et. M. 776, 21 seq. exhibet haee: καὶ
"Aixudv* μελισκόνα τὸν ἀμόρη, quae nequeo expedire,

Fr. 91. Eust. Il 1147, 1; A5óog ... ὃ “ωριεῖς λᾶδος φασίν, ὡς
᾿Δληαμάν, A. εἴ, κι ὅ ἐστιν λήδιον ἐνδεδυμένη εὐειδές. itaque λήδιον
Didymus littera 7óve carere censuit, quam alii addere solebant, quem-
admodum etiam Ahrens λᾷδος scripsit coll. Hesyeh. λαῖδος, λῆδος, τρι-
νιον. Of. M. Schmidt Didym. p. 842 qui in Philemonis verbis, quae
ustath. adscripsit, recte quidem iambici numeri vestigia animadvertit,
sed non recte Byzantio qni politicis versibus usus sit vindieat, nam
Philemon Atticista iambicis versibus praecepta de sermonis Attici con-
suetudine exposuit, vid. schol. Hephaest.: dg τὸ φερόμενον δι᾿ ἰάμβων
Φιλήμονος : τοῖς ᾿ἡττικισταῖς (fort. τοῦ ᾿ἀττικιστοῦ) περὶ Avtixijo ἀντιλογίας
τῆς ἐν ταῖς λέξεσιν.

Fr. 98. Etymol. M. p. 486, 39: καλά" τὸ καλὰ παρὰ ᾿Δλκμᾶνι (add.
DM καλὰ, P καλλὰ ut conieceram) ἐστίν, οἷον" καλὰ (DP κάλλα) μελ.
Cram. An. Par. IV 68, 18: τὸ καλὰ παρὰ ᾿Δλαμᾶνι καλὰ ἐσσὶν καὶ καλὰ
μελισσομέναι. scrib, καλλὰ ἐστίν" καλλὰ μελισδομέναι. Cf. Apollon. de
ady. p. 565, 13.

Fr. 99. Apollon. de prou. 396 C: Αἰολεῖς μετὰ τοῦ F κατὰ πᾶσαν
πτῶσιν καὶ γένος"... καὶ ᾿Δλκμὰν δὲ συνεχῶς αἰολίξων φησὶ τὰ so κά-
δεα. — BSoripsi Fd, Welcker et Bekker ^9, quod debebat ἐξὰ dici.

Fr. 100. Athen. II 39 A: Οἶδα δ᾽ ὅτι ᾿ἀναξανδρίδης τὸ νέπταρ οὐ
ποτόν, ἀλλὰ τροφ jv εἶναι λέγει ϑεῶν .. ". καὶ Aixpav δέ qnov τὸ vé-
κτὰρ ἔδμεναι αὐτούς. fortasse etiam αὐτώ poetae est. Cf. Eust. 1633, 1.
Hartung zo delet.

Fr. 101A. Eust. Od. 1618, 23: κατὰ δὲ τὴν παρὰ Ἡρωδιανῷ Aiuua-
νιπὴν χρῆσιν καὶ ᾿Ἡρτέμιδος ᾿Ἀρτέμιτος, olov: ᾿ἀρτέμιτος ϑὲρ. ubi seriben-
dum videtur ᾿ρτάμιτος.