64 ! POETAE MELICI.

88.
Ὁπότε ὑπὸ τοῦ ἹἹππολόχου, κλέος δ᾽ ἔβαλλον οὐ νῦν
ὑπεστάντων.
89. [83.]
Νικῷ δ᾽ ὁ κάρρων.. "
90, [85.]
Mijov ἢ κοδύμαλον.
91. [811]
Μάγαδιν δ᾽ ἀποϑέσϑαι.
92. [100]

Ταυσία παλλακίω.

scripsi, legebatur ἐπὶ ϑάκας, ἐπιϑάκας Vrat. 8, Heyne ἐπὶ ϑάκοις.
— Hartung hoc plane oblitteravit ἧσται κρεμαστᾶς κάτω πέτρας
scribens, et κάτω jam Hermann commendavit, — V. 3. Schol. Pind.
ὁρέων μὲν οὐδὲν δοκέων δέ, sed Eust. Od. 1701, 23: ὅτι δὲ φαν-
τασία ἦν παὶ τὰ ἐπὶ Σισύφῳ͵ ῥηϑησόμενα πλάσματα, δηλοῖ καὶ ὁ AÀu-
μὰν ἐν τῷ ὁρέοντι μὲν οὐδέν, δοκέοντι δέ, ubi quamvis dativus
ex librarii errore ortus videri possit, tamen germanae lectionis vesti-
gium superesse credo, nam particula δέ in enuntiato novissimo omnino
non ferenda indicio est vocabulum aliquod intereeptum esse, itaque
ὁρέων quidem servavi, sed δοκέοντι recepi et ἐοικὼς addidi. Weleker
Mus. Rhen. X 242 seq. ita haec conformavit Ὅπως ἀνὴρ δ᾽ ἐν ἀσμένοις
ἀλιτρὸς | ἧστ᾽ ἐπὶ ϑάκας κότα, πέτρας ὁρέων μέν l οὐδέν, δοκέων δέ.

Fr. 88. Cram. An. Ox. 1418, 8: ,A&ysevon δὲ (παιϑα) καὶ ἄνευ τῆς
ϑα ,παρὰ ᾿Δλκμᾶνι καὶ σημαίνει. τὸ πρότερον' Ὁπότε κτλ. ἀντὶ τοῦ
πρύτερον. Non expedio, olim conieci ad Hippocoontidarum caedem per-
tinere, ómó0' ὑπὸ 9 Ἱπποϑόω “Δορυκλέος T ἔβλη κορύνᾳ ὑπαιστάν-
των. Cf Hesych.: : ὑπαί: πρὸ τοῦ καὶ vov' ὑπαὶ πόδα. Hartung οὔτ᾽
Εὐρύτου νιν, οὐ Δορυκλέος δόρυ Βάλλε νιν οὐδὲν ὑπαὶ ᾿ἀντῶντα.

Fr. 89. Apollon. Dyse. de synt. 212: 'H εὐκτική, ὡς ἔχει τὸ παρ᾽
᾿Δλκμᾶνι' νικῷ κει. Fortasse Alemanis est, quod legitur, in Et. Gud.
301, 6. (Cram. An. Par. IV 54. 93) κάρρων" oiov ναὶ κάρρων βῶρ:
sed non debebam eo uti ad hoc fr. redintegrandum.

Fr. 90. Athen. HI 81F: ᾿Δλκμὰν δὲ τὸ στρουϑέον μῆλον ὅταν λέγῃ"
μεῖον ἢ x. ᾿ἡπολλόδωρος δὲ καὶ Σωσίβιος τὸ Κυδώνιον μῆλον ἀκού-
ovcw. --- μῆον, legebatur μεῖον. — κοδύμαλον, A κωδύμαλον, B κωδύ-
μαλλον, sed κοδύμαλον tuetur Hesychius.

Fr. 91. Athen. XIV 636 F: Καὶ AAxgüv δέ φησι’ Μάγαδιν δ᾽
(om. P) dzo9.

Fr. 92, Et. M. 171, 7: “ὔσιον, καὶ ὁ uiv Ἴβυκος αὔσιον λέγει...
ὁ δὲ Alwudv: ταυσία παλλακίω (b παυσία, Flor. πολλακίω). Hoc qui-
dem voeabulum ab Alemanis consuetudine 'alienum; conieci ταυσέαν
πάλιν κίω, quamquam alias placuit ταυσία πάλλα κάτω (ἔπεσεν) i. e.
Nausicaae pila, vid. Hom. Od. VI 1165. Hesych.: πάλλα' σφαῖρα ἐκ
ποικίλων ναμάτων (scr. δαμμάπω ν) πεποιημένη.