. ALCMAN., 63
85 A. [7.] 858

"Exerov uiv Διὸς υἱὸν τάδε Μῶσαι κροκύπεπλοι.

85 B.
“ιγύκορτον πάλιν ἄχει.

. 86. [60.]
“δοι “ιὸς δόμῳ
ὁ χορὸς ἁμὸς καὶ τοί, ἐάναξ.

81. [53.]

ΣΤΥ Nr NEC
“μφ.υν εν “.-.

ΜνΜμ.-.-,,-φῳνευν ..-...

vio δ᾽ ἐν ἀρμένοισιν
ἀλιτρὸς ἧστ᾽ ἐπὶ ϑάκω κατὰ πέτρας
ὁρέων μὲν οὐδέν, δοκέοντι δ᾽ (ἐοικώς). 859

Fr. 85 A. Hephaest. 66: καὶ ὅλα μὲν ovv ἄσματα γέγραπται ἰωνικά,
ὡς παρ᾽ ᾿Δλκχμάᾶνι" Ἕκατον xrÀ. — V. i. “Ἑκατον Ursinus, vulgo
ἑκατόν. Vulgo post vfóv interpungitur, et dimetri esse putantur, sed
affert ut tetrametrum grammatieus ap. Hermann. Elem. Doctr. Metr.
472 et gramm. Harlei. 332. Cf. Tricha 51.

Fr.85 B. Et. Flor. Miller Misc. p. 206: Λιγύκρυτον (in marg. λιγύ-
wvorov)' πάλιν παρ᾽ Axis ἔχει ἀντὶ τοῦ λιγύκυρτον μεταϑέσει τοῦ Q.
quae correxi, nam πάλιν et ἔχει poetae esse manifestum. Syllabae ey
et sey in codieibus adeo similes, ut saepissime permutentur a librariis.
Voeabuli λιγύκροτος etiam Miller memor fuit, Aleman metathesi uaus
λιγύκορτον dixit, cf. Hesych. κορτεῖν' κροτεῖσϑαι, qui praeterea xóerog:
ὁ iv τοῖς κυσὶ κρότων, ut Musurus correxit, Poeta de instrumento
musieo dixisse videtur λιγ. π. ἄχει (sive ἀχεῖ) μάγαδις. Etiam Nauck
λιγύκορτον Alemani vindicat.

Fr. 86. Apollon. de pron. 366 A: Ὀρϑοτονεῖται δὲ (roi) καὶ παρ᾽
᾿Δλχμᾶνι, συνήϑως “Ιωριεῦσιν" “4δοι κτλ. ὠναξ Maittaire, cod. γ᾽ αναξ.
Videtur esse ex hymno in Apollinem. Numeri incerti, nam v. 2 dia-
gramma

ML LALLIJ-

non satis placet, atque δόμῳ de vitio suspectum. Wartung ἄδοι δὲ
Διός τε δόμῳ χορός.

Fr. 81. Schol. Pind. Ol. I 97: “ἡλκαῖος δὲ καὶ Δλκμάν' λίϑον φα-
civ ἐπαιωρεῖσϑαι τῷ Ταντάλῳ" ὁ μὲν ᾿Δλκαῖος ..., ὁ δὲ Alxnáv (haec
iria verba addidit Boeckh): Ὅπως (omg Vrat. 4) ἀνὴρ δ᾽ iv ἀσμένοι-
σιν ἀλιτηρὸς qoc! (ἦσϑ᾽ Vrat. 4, Vat. B ἦσθ᾽) κτλ. Seribendum ὁ δὲ
᾿λκμὰν οὕτως" ἀνὴρ δ᾽ ἐν ἀρμένοισιν ἁλιτρός, ita ut ab ἀλιτρὸς novus
versus inchoetur, nam v. 2 eMsdem est numeri, qui fr. 83 et 84 repe:
ritur: quamquam numeri ,etiam aliter diseribi possunt, velut ἀνὴρ δ᾽
ἐν ἀρμένοις ἀλιτρὸς | ἦστ᾽ κτλ. Vat. B duos exhibet versus, quorum
prior voce ϑάκας terminatur. Hecker coniecit ὅπως δ᾽ ἀλιτηρὸς ἀνὴρ
πᾶσιν ἐν ἀρμένοισιν, Hermaun delevit ἐν ἀσμένοισιν. — V.'2. ἐπὶ ϑάκω