ALCMAN. ?ol 59
68. [52.]

“Ιουρὶ δὲ ξυστῷ μέμηνεν Αἷας αἰχματάς τε Μέμνων.
69. [48.]

Ὅς έϑεν πάλοις ἔπαλεν δαίμονάς τ᾽’ ἐδάσσατο.
10. [19.] 855

Κὴἠπὶ τᾷ μύλᾳ δρυφῆται κἠπὶ ταῖς συναικλίαις.

Fr. 68. Choerobosc. Epimer. ] 94. (Bekk. An. I 1128): ἀλλὰ καὶ
τὸ Αἴας τὸ παρ᾽ ᾿λκμᾶνι ἔχομεν σεσημειωμένον ὡς συστέλλον τὸ á*
ἐκεῖνος γὰρ συνέστειλεν αὐτὸ εἰπών' “Ιουρὶ δὲ ξ. μ. Αἴας eiue τά
τε μέμνων' ἔστι δὲ τροχαϊκὸν τὸ μέτρον καὶ μετρεῖται οὕτως" δουρὶ |
δὲ ξυστῷ μέϊμηνεν | αἴας ] αἷμα | τά τε] μέμνων. ἐν τῇ πέμπτῃ γὰρ
χώρᾳ κεῖται, ἐν ἡ οὐ τίϑεται σπονδεῖος / τροχαϊκῷ μέτρῳ. Respicit
etiam 1 214, "ek rursus 377 affert usque ad Αἴας, eademque sine poetae
n. Zonar. 564. Cf. Cram. An. Ox. ΙΗ 988, 14: τό" dovol δὲ ξυστῷ
μέμηνεν Αἴας καὶ ὅσα τοιαῦτα κατὰ πάϑος. Et. Flor. Miller Misc. 99
δουρὶ ξυστῷ μέμνη Alec. Integrum versum Draco Stratonic. 12 (μέμνων)
et priorem partem 64 affert. ig et Μέμνων scripsi cum Meinekio,
praeterea αἐχματάς restitui, ubi Hermauno αἰματᾷ, Schneidewino
αἵμάτα placuit: sed μέμηνεν quoque de vitio suspectum , malim μεμή -
vsu» ad Homeri modum, qui εἴστήκειν pro εἴστήκει dicere solet, item
ἠνώγειν, δεδειπήκειν alia. — Aiacis et Memnonis certamen etiam
Dietys Cretensis enarrat, sed non liquet, utrum alienam auctoritatem
Sit secutus, an suo periculo novaverit.

Fr. 69. Schol. ll. « 222: Οὕτως δαίμονας καλεῖ θεοὺς ἤτοι ὅτι
δαήμονες.. εν ἢ ὅτι διαιτηταί εἰσι καὶ διοικηταὶ τῶν ἀνθρώπων, ὡς
᾿Δλκμὰν ὁ λυφικός φησιν" Ὄς (AD 9i) ἔϑεν ... v' ἐδάσσατο (Α
τεδάσσαντο) τοὺς μερισμούς, τὰς διαιρέσεις αὐτῶν. Cram. An. Ox. 1V
409, 16: Ot ἔϑεν πάλλοις ἔπαλλε δαίμονας, ἐδάσατο τοὺς με-
φισμοὺς καὶ τὰς διαιτήσας αὐτῶν. Matranga An. 409: οἴεϑεν πάλιν
ἔπαλλε, δαιήμονάς τ᾽ ἐδάσατο, τοὺς μερισμούς, τὰς διαιτήσεις αὐτῶν.
Schol. cod. , Vind. 49: Axuev ὃ λυκόφρων φησίν" ἠέϑεν neAyx ἔπαλλε,
δαίμονάς τ᾽ ἐδάσσατο' τοὺς μερισμούς, τὰς διαιτήσεις. cod. Vind. 61:
ὃς ἔϑεν πάλλοις ἔπαλλεν δαίμονας" ἐδάσσατο τοὺς μ. τὰς διαιτήσεις
αὐτῶν. — Εέϑεν seripsi, vulgo ἔϑεν, Blomfield coni. ὃς ϑεῶν παλούς,
quod debebat certe πάλως scribi; ego dativum teneo, cf. Soph. Electr,
109 στάντες δ᾽ ὅθ᾽ αὐτοὺς (poeta videtur scripsisse ὅϑεν σφας) οἵ
τεταγμένοι βραβῆς κλήροις ἔπηλαν καὶ κατέστησαν δέφρους. --- δαίμονας
baud dubie antiquitus iam corruptum; poeta scripserat διανομάς.
ef. Callimach. ap. Schol. Eurip. Hec. 467: 'Huyt πάλους ἐβάλοντο διε-
κρέναντό τε τιμὰς πρῶτα Γιγαντείου δαίμονες ἐκ πολέμου. ὑράθτῃ vitio
laborat Aesehyli versus Eumen. 685: Σύ τοι παλαιὰς δαίμονας κατα-
φϑίσας οἴνῳ παρηπάτησας ἀρχαίας ϑεάς, ubi schol. Eurip. Alcest. v. 12
veram Seripturam διανομὰς servavit. Nauck in Alemamis versu da:-
μονὰς praefert, quod dorieum esse putat pro διανομάς.

Fr. 70. Athen. IV 140 C: Ἔτι φησὶν 0 Πολέμων καὶ τὸ δεῖπνον
ὑπὸ τῶν “ακεδαιμονίων ἄϊκλον προσαγορεύεσθαι, παραπλησίως ἁπάν-
των “ωριέων οὕτως αὐτὸ καλούντων. Ἀλκμὰν μὲν γὰρ οὕτω φησί"
Κὴἠπὶ κτῖ. οὕτω τὰ συνδείπνια καλῶν. — κἠπὶ τᾷ μύλᾳ Schweighaeuser,
libri κηπιταιμύλαι. -- δρυφῆται, olim δυφῆται scripsi, 1. e. ῥοφῆται,
sed nescio an Aleman δρυφᾶσθαι pro δρύφεσθαι dixerit, cf. Hesych.