58 — ^ . POETAE MELICI.

62. [45.] P ' $88
. (Τύχα), Εὐνομέας ve καὶ Πειϑοῦς ἀδελφὰ
καὶ Προμαϑείας ϑυγάτηρ.

63. [59.]
Πεῖρζ τοι μαϑήσιος ἀρχά.

64. [121]
Ἔστι παρέντων μνᾶστιν ἐπιϑέσϑαι.

65. [12.]
Ὡς «ἁμὲς τὸ καλὸν. μελίσκον.

66. [18]
. Ὅσαι δὲ παίδες ἁμέων
2 , ΔΙ ^ ,
ἐντί, τὸν κιϑαριστὰν αἰνέοντι.

01. * : 851
Οἶδα δ᾽ ὀρνίχων νόμως
πάντων.

Antea scripsi ἦρ᾽ αὐτὸν, ut esset versus Archebuleo similis, quo
Alemanem usum esse auctor est Hephaestio c. 8 extr. nisi quod pede
minor est.

Fr. 62. Plutareh de fort. Rom. c. 4: οὐ μὲν γὰρ (ἡ Τύχη) ἀπευϑὴς
κατὰ τὸν Πίνδαρον οὐδὲ δίδυμον στρέφοισα πηδάλιον, ἀλλὰ μάλλον
Εὐνομέας κτλ. ὡς γενεαλογεῖ ᾿Δλκμάν. — VW. 1. Τύχα addidi, et
scripsi deinde τὲ καί, vulgo καί. — ἀδελφά Schneidewin, vulgo ἀδελφή.
— V. 8. Προμαϑείας Schneidewin, sulgo Προμηϑείας.

Fr. 68, Schol. Pind. Isthm. I 56: Ὁ παϑὼν καὶ τῷ νῷ προμαϑὴς
γίνεται" Aluudv: Πεῖρά vot πτλ. a

Fr. 64. Eustath. Od. 1787, 43: A£yov6w of Αἰολεῖς ἐκ τοῦ φιλῶ
μετοχὴν φίλεις καὶ τοῦ φρονῶ φρόνεις . . . εἷς, ἧς κλίσιν παρὰ τοῖς
που ταῖς φυλάττεσϑαι εἰπὼν (Ἡραπλείδης) παράγει χρῆσιν ἐξ ᾿ἡλιμᾶνος

on. κτλ. --- ἐπιθέσθαι, fork. τίθεσθαι.

Fr. 65. Apollon. de pron. 378 C: "Ausg “ὠριον" Alspey ὡς ἁμὲς
κτλ. οὐκ ἐπίληπτος δὲ ἡ τάσις, καϑὸ τὰ πτωτικὰ ἀπέστραπται τὴν εἰς
τὸ ες ὀξεῖαν. — μελίσκον, Hartung μελέσδοβιεν.

Fr. 66. Apollon. de pron. 881 B: ἯΙ ἁμῶν παρὰ “ωριεῦσι καὶ σύν-
αρϑρον γενικὴν σημαένεν ἀκόλουϑον τῇ ἁμός" τῇ μέντοι διαιρέσει ἡ
πρωτότυπος διαλλάσσει τῆς κτητικῆς, οὐκέτι τὸ αὐτὸ ἀναδεχομένης"
Alnpdv: Ὅσαι δὲ κελ. — V. 1. παίδες, legebatur παῖδες. Hecker ὅσσοι
δὲ πεδ᾽ ἁμέων requirit. — V.2. Chorus puellarum haec de ipso Alemane
dicit, quem sorore» nuncupari non est mirum, siquidem Aristoxenus
àp. Ammonium p. 81 significat, κιϑαρῳδοῦ nomen recens usu receptum.

Fr. 67. Athen. AX 814}: Of “ωριεῖς λέγοντες ὄρνιξ τὴν γενικὴν
διὰ τοῦ j λέγουσιν ὄρνιχος. Ainpev δὲ διὰ τοῦ 9 τὴν εὐθεῖαν ἐκφέρει
καὶ τὴν γενικὴν Οἶδα δι’ ὀρνέχων ὅμως πάντων. ubi B νόμως.
Correxit Hermann. Fort. est ex eodem carmine ex quo fr. 24.