ALCMAN. δ᾽

δ'..“.«»οξ᾽΄.͵:εσυ-υὐ-ὺν

Ξ. ἐὲἐυν.  -

[s

ων .- υὑν..

Βύδουσιν δ᾽ ὀρέων κορυφαί τε καὶ φάραγγες,
πρώονες τὲ καὶ χαράδραι,
φύλλα 9" ἑρπετά 9' 006€ τρέφει μέλαινα γαῖα,
ϑῆρές τ᾽ ὀρεσκῷοι καὶ γένος μελισσᾶν

5 καὶ κνώδαλ᾽ ἐν βένϑεσι πορφυρέας ἁλός"
εὔδουσιν δ᾽ ὀτωνῶν
φῦλα τανυπτερύγων.

61.
2... Hoe τὸν Φοῖβον ὄνειρον εἶδον;

Fr. 60. Apollon. Lex. Hom. 101,18: Ἔνιοι δὲ ϑῆρας μὲν καὶ ϑηρία
λέγοντες λέοντας καὶ παρδάλεις xul. λύκους καὶ πώντα τὰ “παραπλήσια
τούτοις, ἑρπετὰ δὲ πάλιν κοινῶς τὰ γένη τῶν ὄφεων, χνώδαλα δὲ τὰ
ϑαλάσσια κήτη, φαλαίνας καὶ ὅσα τοιαῦτα, καϑάπερ καὶ ᾿λκμὰν
διαστέλλει λέγων οὕτως." Εὔδουσιν xri. — V. 1. εὔδουσιν, non puto
vulgari hac forma Alemanem usum esse, sed ut solet Doriei sermonis
severitatem canora Áeolensium vóce temperare, ita videtur εὔδοισιν
praeoptavisse, et ad eundem modum supra fr. 34 ἔχοισιν, sed alibi Dori-
cam clausulam velut αὐνέοντε adhibet, quemadmodum etiam Pindarum
haec variavisse constat. — φάραγγες Villoison, eod. φάλαγγες. — V.2.
πρώονές τε Villoison, cod. πρωτονέστε. -— V. 8. φύλλα $9 seripsi, vulgo
φὺλά τε. — 0060c scripsi, cod. ὅσα, Schoemann gold τε ἑρπετὰ τόσσα,
Hartung φῦλά τε ἑρπέϑ᾽ ὁπόσσα. — V. 4. ifc e ὀρεσκῷοι traditam
seripturam iam tueor, antea correxi ϑῆρες ὀρεσκῷοί τε καὶ y. u., ut
esset hexapodia, logaoedica, sed offendit tunc longa syllaba, quam forma
novieia ὀρεσκόοι restituenda expellere nolui: putabam Alemanem in
versibus logaoedicis longam syllabam etiam iis locis admisisse, ubi
brevis syllaba requiritur; certa. tamen exempla huius licentiae deside-
rantur; nam fr. 66:

Ἐντί, τὸν κιϑαριστὰν αἰνέοντι

spondeus non trochaei vice fungitur, quae nimia foret numerorum
asperitas, sed dactyli est, vicarius. — μελισσᾶν, legebatur μελισσῶν. —
γ..5. hexapodia logaoediea est, sed initio versus iambica dipodia in
locum ditrochaei substituta: simile cst metrum, quod Alemamicum
decasyllabum vocat Schol.'metr. Pind. ΟἹ. ΧΙ ὦ. ὦ. volo,
nisi quod pentapodia eonstat. Sed possis etiam ad iambicum numerum
refingere, si βένϑεσσι scripseris. Olim deleta praepositione ἐν et
verbo εὕδει adiecto ad anapaesticum numerum haec revocavi:

καὶ κνώδαλα βένϑεσι πορφυρέας ἁλὸς εὕδει.

- πορφυρέας, legebatur πορφυρῆς. — ἁλός, Hartung suspicatur λέμνας.
— V. 6. εὔδουσιν, conieci εὔδησιν, cf. Hesychius εὔδεισι" ἡσυχάξει,
ubi etiam Meineke εὔδησι rg esse censuit. — ὀϊωνῶν seripsi,
legebatur οἰωνῶν. n

Fr. 61. Apollon. de coni. Bekk. Àn. 11 490: Παρ᾽ ᾿λκμᾶνι" Ἦρα
τὸν Φοῖβον κτλ. --- ὄνειρον adverbiaseit, quemadmodum alias ὄναρ.