ALCMAN. 55
52. [60.]
Πρὸς δὲ τὲ τῶν φίλων.
Ἠ|58.
Τεὶ γὰρ ᾿ἡλέξανδρος δάμασεν.

* 54. -
ΣῈ γὰρ ἄξομαι.

55.
Ἔχει μ᾽ ἄχος, ὦ ᾿λὲ δαῖμον.

:56 A. [81.] , 851

Σφοῖς ἀδελφιδεοῖς
χᾶρα καὶ φόνον.

56 B.

Εἶπέ ue δ᾽ αὖτε φαίδιμος Alas.

ἘΓΩ NH: Οὐ γὰρ ἔγωνγα ἄνασσα d. 9. Alxpav. — scripsi ἐγώνγα
(vid. Etym. M. 315, 11) οἱ «ξάνασσα.

Fr. 52. 53. 54. Apollon. de Pron. 366 C: Ἡ ΣΕ ὁμοίως πρὸς πάν-
τῶν κοινή" “Δωριεῖς διὰ τοῦ τ΄... Πρὸς κτλ. λκμάν. Καὶ ἔτι μετὰ
τοῦ τ' Tii γὰρ ᾿Δλεξάνδρῳ δάμασαι. Καὶ ἔτι κοινῶς" Σὲ γὰρ
ὥξομαι" (hoc affert, etiam de Syntaxi 139). Alemani etiam haec duo
fragmenta tribui, et fr. 58 correxi, Bekker é&evógoc δεδάμασται,
Ahrens ᾿ἡλεξάνδρῳ δάμασεν, de Vonere ct Helena interpretatus, Hartung
vel γὰρ wel Aisíavógo δεδάμασται, male negans rei accusativi for-
mam esse.

Fr. 55. Etym. M. 022, 44: ἐκ δὲ τοῦ ὀλοὸς γίνεται ἡ πλητικὴ ὀλοέ,
καὶ κατὰ συγκοπὴν ὀλέ, ἐὰν δὲ ὀλὸς ἢ ἡ εὐθεῖα, γένοιτ᾽ ἂν ἡ κλητικὴ
ὀλὲ καὶ ovx ἔστι συγκοπή᾽ οἷον Ἔχει μ᾽ ἄχος (M ὄχος) o ὀλὲ ὃ.
Alemanis esse docet Grammat. Án. Ox. Cram. II p. 461, 32. et Schol.
ll. « 134: Οὐδὲ τὸ λκμανικὸν ἔχοι μάχης oc δαῖμον' τοῦ ἂρ
ὄλωλε συγκοπή ἐστιν. Of. etiam An. Cram. Ox, I 442 not. Seripsi ὦ 42,
cum antea ὦ ὀλὲ edidissem, Hartung ὠλοέ.

Fr. 56 A. Apollon. de Pron. 403: Πάλιν δὴ ὁ Aixwpáv τὸ σφέας
ἀντὶ ἕνικοῦ ἔταξε' Καὶ τὸ σφοῖς ἀδελφιδέοις κάραν (πᾶρα Bekker) καὶ
φύνον. ubi scribendum τὸ σφεᾶς (respici& fr. 81) ἀντὶ ἕἑνικοῦ ἔταξε.
καὶ τό᾿ .Egois κτλ. quod vidit etiam Ahrens. Hartung σφοῖσεν ἀδελφι-
roig κᾶράς τε καὶ φόνον.

Fr. 56 B. Et. Flor. Miller Misc. 213: τὸ δὲ μὴ Apáv: εἶπέ με
x11. Praecedunt quae Zonaras 1338 exhibet: μέγας παρὰ τὸ μήγας, ὃ
μὴ ὧν ἐν τῇ γῇ, ἀλλ᾽ ὑπερέχων αὐτῆς. Similes ineptiae leguntur in
Et. M. 574, 38 (nisi quod planius dixit παρὰ τὸ μὴ ἀπαγυρευτικὸν καὶ
τὸ γῆ) οὐ apud Eust. Od. 1447, 10. Itaque nihil reconditi delitescit