ALCMAN,. 53 43. [1341 Καὶ ποικίλον (xc, τὸν ἀμπέλων ὀφθαλμῶν ὀλετῆρα. 44. [116.] Τῷ δὲ σκομύνϑεα κατ᾽ ἀν κάρραν μάβως ἐπίαξεν. 45. [4.] j 849 Μῶσ᾽ ἄγε, Καλλιόπα, ϑύγατερ Aug, ἄρχ᾽ ἐρατῶν ἐπέων, ἐπὶ δ᾽ ἵμερον ὕμνῳ καὶ χαρίεντα τίϑει χορόν. 46. [40] Πάρ 9' ἱερὸν σκόπελον παρά τε ΨΨύρα. win, vulgo τίς, nisi forte τέρ κα (sive xev) scribendum; sed Aleman elium fr. 49 utitur particula ἄν: ταῦτα μὲν ὡς ἂν ὁ δᾶμος ἅπας. — δὰ voeulam nonnulli grammatici ex ῥέα coaluisse ideoque ó& scriben- dum esse censuerunt, quos olim secutus sum. Sed antiquitus propagata seriptura erat 6e et similiter apud Aeolenses foe, quam tuentur Apol- lonius et Herodianus, cf. Et. M. 210, 43 et 700, 25. Sed quod illi existimant, decurtatum esse ex ῥάδεον, falluntur: primigenia adiectivi forma fuit PA4/Z, hine neutrum adverbii loco adhibitum. Hiatus aspe- rjtas mitigatur littera ἀνεκφὼν ήτῳ praesertim in caesnra, — ἄλλω Bekker, eod. ἀλλὰ. — ἐνίσποι scripsi, legebatur ἐπίσπον. Fr. 43. Ammon. v. ἵπες᾽ ... ἵκες δὲ τὰ διεσϑίοντα τοὺς ὀφϑαλμοὺς τῶν ἀμπέλων. Καὶ ποικίλον κτλ. — V. 1. ἀμπέλων (vel potius ἐμ- πέλω) ὀφθαλμῶν scripsi, legebatur inverso ordine ὀφθαλμῶν ἀμπέλων. Est autem versus 1 anapaestus generis logaoedici, quo genere usum esse hune poetam testis est Hephaest. c. 8 extremo, ubi Alcmanem metrum Archebuleum adhibuisse auctor est. Antea scripseram ὀφϑαλ- μῶν ἀμπελίνων, Reiske ἁπαλῶν, Schneidewin delevit. Fr. 44. Herodian, περὶ μον. λέξ. 44, 10: Παρὰ δὲ Alxudvt διὰ τοῦ ἃ (πιάξω). τῷ δὲ σκομύνθεα κατ᾽ ἂν κάρραν μάβως imet: Lehrs coni. τῷ δέσποινα ϑεὰ καττὰν κάραν ἀμβᾶσ᾽ ἐπίχξε de Venere vel Ate cogi- tans, Nauck τῷ δὲ κόρυν ϑεὰ καττὰν κάραν λαβῶσ᾽ ἐπίαξε. Non pos- sum expedire, olim proposui dubitanter τῷ δὲ σκόλλυν Qe | καττὰν καρὰν ἀβρῶς πίαξεν, Hartung τῷ δὲ xógvv θεὰ καττᾶν xogg&v μα- λακῶς ἐπίαξεν. Forma πιάξω etiam Sophron usus est ap. Apoll. de pron. 336: οὐχ ὁδεῖν vv ἐπικαξε, ubi ἐπέα ξε vel ἐπέίαξε scribendum. Εν. 46. Hephaest. 40: ᾿λκμὰν καὶ ὅλας στροφὰς τούτω τῷ μέτρῳ κατεμέτρησε' Moo ἄγε κτλ. Eadem Max. Plan. V 510 ed. Walz. Arsen. Viol. 360. Apostol XI 94, 4. — V. 1 etiam Hephaest. 24 et Schol — V. 9. ἥμερον, Max. ἱερόν. — V. 8. ὕμνῳ Heph. (nisi quod A ὕμνω), Upvo Ars Apost, ὕμνον Max. * Fr. 46. Schol Odyss. y 171: Νήσου ἐπὶ Ψυρίης] νησίδιον μικρόν,