ALCMAN. 51
* 35, [14.]

“Ἔρπει γὰρ ἄντα τῷ σιδάρῳ
τὸ καλῶς κιϑαρίσδην.

96. [26.]

Ἔρος μὲ δαὗτε Κύπριδος F£xevi
γλυκὺς κατείβων καρδίαν ἰαίνει.

81. [211 τ

τ΄υ-.--.--:-[ν.]- υ-ῦ
-—B opo oon

Z-—vu-ucI

Τοῦτο αδειᾶν.. Μωσᾶν ἔδειξεν
δῶρον μάκαιρα παρϑένων
ἁ ξανϑὰ Μεγαλοστράτα.

38. [34.]

"Agpoüíre uiv οὐκ ἔστι, μάργος δ᾽ Ἔρως οἷα παῖς παίσδει

» ? »25 » 7 e , - Ῥ
&xo ἐπ ἄνϑη καβαίνων, ἃ μή μοι ϑίψῃς, τῶ κυπαιρίσχω.
bd

Fr. 35. Plut. vit. Lycurgi e. 291: Μουσικωτάτους γὰρ ἅμα καὶ ,mo-
λεμικωτάτους ἀποφαίνουσιν αὐτούς (Πακεδαιμονίους)" ἕρπει κτᾶ. ὡς ὃ
Λακωνικὸς ποιητὴς εἴρηκε. Eadem s. poetae n. de fort. Alex. lI c. 2.
— ἕρπει, Scaliger coni. ῥέπει. --- V. 2. κιϑαρίσδην scripsi, vulgo κιϑα-
οίσδειν, C κπιδδαρίδειν. Weleker τῶ σιδάρω et κυϑαρίσδεν requirit. In
ed. 2 coniunxi cum fr. 29.

Fr. 36. Athen. XIII 600 F: Aeybrec δ᾽ ὁ ἁρμονικός, ὥς φησι Xa-
μαιλέων, Ἀλκμᾶνα γεγονέναι τῶν ἐρωτικῶν μελῶν ἡγεμόνα, καὶ ἐκ-
δοῦναι πρῶτον μέλος ἀκύλαστον ὄντα καὶ , (fort. καταφερῆ pro καὶ seri-
bendum) περὶ τὰς γυναῖκας καὶ τὴν τοιαύτην μοῦσαν εἰ vag διατριβάς"
διὸ καὶ λέγειν ἕν τινι τῶν μελῶν Ἔρος κτλ. — V. δαῦτε scripsi,
vulgo δ᾽ αὖτε, Buttmann δεῦτε. — JFéxoti scripsi, legismiqt ἕκατι.

Fr. 31. Athen. XIII 600 F: Λέγει δὲ (ἀμρχύτας sive αμαιλέων)
καὶ ὡς τῆς Μεγαλοστράτης οὐ μετρέως ἐρασϑείη (libri συμμέτρως ἐρα-
σϑείς, alterum Sehweighaeuser, alterum Cobet correxit), ποιητρίας μὲν
οὔσης, δυναμένης δὲ καὶ διὰ τὴν ὁμιλίαν τοὺς ἐραστὰς προσελκύσασϑαι.
λέγει δ᾽ οὕτως περὶ αὐτῆς. Tové ἁδεῖαν μοῦσαν κπτὶ. Est fort. ex
eodem carmine ex quo £r. 36. — V. 1. τοῦτο αδειᾶν.. Moc&v scripsi,
fortasse ἐμὶν vel ἀν᾽ àv ad versum redintegrandum addendum, antea
τοῦϑ᾽ ἁδεᾶν Movcàv scripsi, Stephanus ἁδειᾶῶν Movoüv, cui ᾿Μωσᾶν
substituit Schneidewin, non recte Meineke Mo ἄν. — V. 9. μάκαιρα,
PVL μάκαιρα. — παρθένων ΑΒ, παρϑένῳ PVL, fort. “παρσένων.

Fr. 38. Hephaest. 16: Δύναται δὲ καὶ μέχρι τοῦ ἑξαμέτρουν προ-
χόπτειν τὸ μέτρον διὰ τὸ ᾿τριακοντάσημον μὴ ὑπερβάλλειν" καὶ εἴη ἂν
ἑξάώμετρον καταληκτικὸν τὸ καλούμενον τοῦ ἀλκμᾶνος ἐκ uóvov ἀἄμ-
φιμάκρων' qo. κτλ. Eadem Apostol. IV 62, 6. — V. 1. παῖς παίσδει

4*