ALCMAN. 49
88. [93.]

Καί ποκά vor δώσω τρίποδος κύτος,

ᾧ x' i... LL λε᾽ ἀγείραιρ᾽"

ἀλλ᾽ ἔτι νῦν γ᾽ ἄπυρος. τάχα δὲ πλέος

ἔτνεος, οἷον ὁ παμφάγος ᾿Δλκμάν 845
b ἠράσϑη χλιερὸν πεδὰ τὰς τροπάς"

οὔτι γὰρ ἠὺ τετυγμένον ἔσϑει,

ἀλλὰ τὰ κοινὰ γάρ, ὥσπερ ὁ δᾶμος.

ξατεύει.

84. [25.]

Πολλώκι δ᾽ ἐν κορυφαῖς ὀρέων, ὅκα
ϑεοῖσιν ἄδῃ πολύφαμος ἕορτά,
χούσιον ἄγγος ἔχοισα μέγαν σκύφον,

Fr. 33. Athen. X 416 C: Καὶ λκμὰν δὲ ὁ ποιητὴς ἑαυτὸν
ἀδηφάγον εἶναι παραδίδωσιν ἐν τῷ τρίτῳ (B yo) διὰ τούτων" Καί
ποκᾶ tot xti. Respicit huc Aelian. Var. H. 1 27. — V. 1, ποκα, fort.
τόκα. — V. 9. ἀγείραις scripsi, nam coniunctivus modus ἀγεέρῃς ab
instituta sententia alienus; ᾧ κ᾿ &»..... As' dysíoge Dindorf prae-
eunte Hermanno, A à κ᾽ ενιλεα γειρης, B ὦ κενιλεὰ y tionc, PVL ὦ
καὶ νιλέα τριήρης. Supplementum incertum, fortasse ᾧ κ᾿ ivi παισὶν
ἐπαίκλι᾽ ἀγείραις: chorus enim virginum vel chori dux videtur com-
pellari; de voeabulo ἐπαίκλια vid. Athen. XIV, 649 E: ᾿ἡπίων δὲ καὶ
Ἡρόδωρος, ὥς φῆσι Πάμφιλος, ἐπαίκλια (ita. C, ἐπαίκλεια AB, ἐπέκλεια
PVL) καλεῖσθαι τὰ μετὰ δεῖπνον τραγήματα. Meineke à κ᾽ ἐν ἐδέσματα
πόλλ᾽ ἐναγείρῃς. Welcker Mus. Rh. X 408 ᾧ κ᾽ ἔνι λεῖα τριήρης᾽
ἀλλ᾽ ἔτι | ἔντι γε νῦν ἄπυρος, Hartung à κ᾽ ἔνι πυάνιόν σοι ἀγείρῃς.
-- V.3. ἔτι ΑΒ, ἔντι PVL. — ἄπυρος L, ἄπειρος BPV. — V. 4. ἔτνεος
L, ἔπνεος P, ἔπνεο V. — V. 5. χλιερὸν πεδὰ Casaubonus, librieyoítoov
παῖδα, fortasse verba traicienda χλιερὸν ἠράσϑη. — V. 6. 5) censor
lenensis Athenaei, vulgo οὐ, Schweighaeuser o? τὸ non recte probante
Welekero. — τετυγμένον L, τετυμμένον ABPV, — ἔσϑει, fort. ἐσθίει,
quod Hartung quoque proposuit. Meineke scripsit ἠράσϑη χλιερὸν πεδὰ
τὰς τροπὰς ἔσϑειν (vel ὁ οϑέει) οὔτι γὰρ ἠῦ τετυγμένον, ἀλλὰ wr.
— V. 1. κοινὰ Casaubonus, libri καινά,

Fr. 34. Athen. XI 498 F: ᾿ἡἠσκληπιάδης δὲ ὁ Μυρλεανὸς iv τῷ περὶ
τῆς Νεστορίδος φησίν, ὅτι τῷ σκύφει καὶ τῷ κισσυβέῳ τῶν uiv iv ἄστει
wel μετρίων οὐδεὶς ἐχρῆτο, συβῶται δὲ καὶ νομεῖς καὶ of ἐν τῷ ἀγρῷ"
ενν καὶ Δλκμὰν δέ φησι’ Πολλάκι κτλ. — V. 1. ὅκα, B ὅσα. — V. 2.
ϑεοῖσιν ὥδῃ Hermann, vulgo ϑεοῖς ἄδῃ, quod frustra tuetur Welcker,
qui de his versibus disputavit in Mus. Rh. X 254. --- πολύφαμος Fio-
rillo, libri πολύφανος, quod Weleker alii putant dorice pro πολύφωνος
dietum esse, id quod iure sno Ahrens de dial. Dor. 182 addubitavit;
melius conveniret, si quis πολὺ φαεινὸς interpretaretur, quemadmodum
est apud Pindarum lsth. V. 30 ἐν ϑυσίαισι φαενναῖς, at insolens eius-
modi compositum. Olim πολύφοινος h. e. πολύϑοινος scripsi. -- V. 3.
χρύσιον scripsi, legebatur χρύσεον, Baumeister male κέσσινον ἄγγος.

PosrAs Lym. ΠῚ, 4